Spookrijders.tk - In eternal honor of Steven Seagal

2007-08-23T15:03:00.000+02:00

Steven says bye!

Spookrijders.tk is na vijf jaar niet meer. De redactie is verhuisd en heeft zich op een nieuw project gestort. Slechts het archief staat u nog ter beschikking, in geval van verschrikkelijke heimwee naar die goede oude tijd.

Doch, voor veel mooie en nieuwe schrijfsels kunt u vanaf nu terecht op This Corporate Life

2007-02-01T17:13:00.000+01:00

Hate me tomorrow

Onderstaande kwam ik vanochtend tegen in de pers. Nee, ik bedoel De Pers (pagina 3, PDF). Juist ja, dat nieuwe gratis ding dat wél de naam krant mag dragen. Beschouw het als een voorproefje op november 2010, waneer de Vrije Radicalen pas echt de krantenpagina's zullen beheersen:

"Melatonine heeft al geruime tijd de reputatie een wondermiddel te zijn tegen veroudering. Dat komt doordat het een zeer effectieve antioxidant is: het ruimt vrije radicalen op, moleculen met een losjes gebonden zuurstofatoom. Die vrije radicalen kunnen in de cellen veel schade aanrichten en zijn zo wellicht verantwoordelijk voor het ontstaan van kanker – maar de schade die ze aanrichten zou ook een van de oorzaken zijn van veroudering."

"Onderzoeksleider Acuña Castroviejo denkt bewezen te hebben dat vrije radicalen verouderingsziekten als Parkinson en diabetes veroorzaken."

De Vrije Radicalen ontkennen uiteraard iedere betrokkenheid, dat snapt u zelf ook wel. Maar toch, het schijnt dat vooral in granaatappelsap heel veel melatonine zit. Op een andere website kwam ik namelijk dit tegen:

"De volgende eigenschappen worden aan het drinken van granaatappelsap toegeschreven: met anti-oxidanten versterk je je afweersysteem, bescherm je je cellen tegen vrije radicalen en bouw je aan de gezondheid van hart en bloedvaten."

Kortom, u snapt: per 2011, wanneer de Vrije Radicalen aan de macht zijn, is granaatappelsap verboden. Het zou immers heel goed kunnen dat de CIA Melanie en ondergetekende middels granaatappelsap proberen uit te schakelen, zoals men ook Castro via een vergiftigde sigaar om zeep heeft proberen te helpen. Zelfbescherming heet dat. Overigens heb ik geen idee wat de bijzonder fascinerende foto boven dit stukje te betekenen heeft; het was slechts de eerste optie die Google gaf op de zoekterm 'vrije radicalen'. Wie ben ik om deze foto dan niet te gebruiken?

2007-01-25T17:21:00.000+01:00

Technology can be used for beauty and for debasement

Godzijdank is het weer begonnen, beste lezers. Uw sterverslaggever is sinds woensdag al aan een ernstige vorm van koorts, te weten de filmfestivalkoorts. Sinds woensdag is immers het Internationaal Filmfestival Rotterdam (IFFR) weer gaande, en dat mag met recht een van de hoogtepunten van het jaar genoemd worden. Vorig jaar was het door omstandigheden een vrij mager jaar en zag ik slechts vijf, maar evenwel goede films. Komend weekend hoop ik in twee dagen negen films te gaan zien. Mocht u de drang voelen om mee te leven, of wilt u graag weten bij welke obscure Iraanse film uw sterverslaggever nu weer verzeild is geraakt: hieronder het spoorboekje voor dit weekend.

za 27 jan - 12:30: Lay Down Tracks
za 27 jan - 14:30: The Story of My Son
za 27 jan - 17:00: Ten Canoes
za 27 jan - 19:15: Jardins en automne
za 27 jan - 22:00: Immer nie am Meer

zo 28 jan - 10:30: Parents
zo 28 jan - 13:00: Falling
zo 28 jan - 17:00: Crossing the Dust
zo 28 jan - 19:30: Cowboy Angels

2007-01-22T17:16:00.000+01:00

Discipline is right out the window here

Het valt allemaal niet mee mensen, al dat werken enzo. De vaste magazijnbaan bij Nedtrain, de grote freelanceopdracht die ik onlangs in de wacht sleepte, de reviews, verslagen en interviews voor File Under: het is een gekkenhuis. En het zorgt voor te weinig updates alhier bij Spookrijders. Hoe dan ook heb ik nu een gaatje gevonden om even enkele foto's uit de maand januari met u te delen, zodat u weer wat weet.

Zo was er begin deze maand de verjaardag van mijn vriend Rene, in de wandelgangen ook wel Rëñé genoemd. Rene kreeg van Lars en ondergetekende een prachtige verjaardags Robert Huth, die hij verplicht diende te dragen gedurende een zaterdagnacht in de Studio. Bovenstaande foto is genomen vlak voor hij door de eerste onbekende dame werd gezoend. Daarna verdween de scepsis als sneeuw voor de welbekende zon.

De heren van Solaire speelden deze maand al zeker twee keer, waarvan de eerste keer in de Winston in Amsterdam. Steven en Melanie waren er ook, hoewel met name Steven een uitgesproken aanhanger is van de 'Ik vind Solaire zo'n ontzettende, nee niet een beetje, maar echt een enorme kutband'-stroming. Toch hadden zij het best naar hun zin, en het bleef dan ook nog lang onrustig in Raalte. Al had dat meer te maken met de brand in de lokale wijnproeverij van Raalte. Maar toch.

De tweede keer Solaire was in de Exit in Rotterdam. Je moet even zoeken, maar dan vind je ook wat: namelijk Solaire in akoestische setting. De Exit-show zou de boeken ingaan als een van de betere Solaire-gigs, en zou ook de boeken ingaan als de show waarbij de halve Exit leegliep op het moment dat de eigenlijke hoofdact zou beginnen. Maar ja, dat was dan ook een kutband. Nou ja, de zanger was vooral ruk.

Tot slot wil ik u dit staaltje NS-humor niet onthouden. Ze weten daar heus wel wat grappig is. Echt wel.

2007-01-15T20:29:00.000+01:00

Spookrijders.tk proudly presenteert
in samenwerking met Fileunder

Noorderslag 2007

Goed, de winterstop heeft hier nu wel lang genoeg geduurd, dus presenteer ik met u omgepaste trots bij deze de eerste post van 2007. In samenwerking met Fileunder was Spookrijders.tk afgelopen weekend in Groningen voor Noorderslag, en daar hoort uiteraard een prachtig verslag bij. Maar voor ik u dat prachtige verhaal voorschotel, eerst nog een kleine disclaimer. Er zijn namelijk van die mensen, ik noem een willekeurige groep: de fanclub van de J-Stars, die niet zo goed met kritiek om kunnen gaan. Dus als je het cdtje van hun favoriete band volkomen terecht affikt, dan kun je erop wachten dat deze lieden op aan neanderthalers denkende wijze hun ongenoegen daarover kenbaar maken. Toch hebben ze één ding wel begrepen, en wel het volgende. Natuurlijk luister ik nooit naar de cd's die ik recenseer. Ik kijk wel uit. Het zou nog eens op werken kunnen gaan lijken. En zo gaat dat dus ook met verslagjes als deze. Mensen, ik ben helemaal niet op Noorderslag geweest afgelopen weekend. Welnee, ik heb gewoon de line-up bekeken en op basis daarvan een verslag geschreven. Zoals het een goed journalist betaamt. Dat u het weet. En nu genoeg geouwehoerd: op naar de Oosterpoort!

Collega Stonehead en ondergetekende komen wat laat binnen deze zaterdagavond, want beste lezers, het valt nog niet mee om je als allochtone Randstedeling te oriënteren in het centrum van Grûnn terwijl de lasagna van de te goedkope Italiaan bungeejumpt in je maag. Toch vinden we na enig zoeken de Oosterpoort, biedt het toilet de nodige verlichting en dus kan de avond beginnen. Stonehead wil graag naar Coparck, die ik eerder op de middag al tot volle tevredenheid in de Plato had gezien, dus onze wegen scheiden zich meteen al. Uw recensent spoedt zich snel naar de Grolsch-foyer, waar niemand minder dan Boris (foto 1) de goegemeente staat te vermaken. Toch niet Idols-winnaar Boris? De enige echte. En we kunnen er zeikerig over gaan doen, maar de show is prima. Tuurlijk, dat komt mede door de degelijke begeleidingsband, maar ook 'Sofuja' zelve is prima bij stem. Het swingt aanstekelijk (afgezien dan van het toch wel een beetje zeikerige Stupid Things) en een glimlachje hier en een knipoogje daar zijn meer dan voldoende om ook de vrouwelijke fans te plezieren.

Het programmaboekje noemt vervolgens De Nieuwe Vrolijkheid (foto 2) in de 3voor12-zaal. Niet te verwarren met de later op de avond spelende De Nieuwe Blijheid, al doen de Stop Blij, Wordt Vrolijk-stickers die circuleren in de Oosterpoort, vermoeden dat beide bands elkaar op handige wijze promoten. Maar goed, de Nieuwe Vrolijkheid dus. Tja, wat moet je hier nu mee? De podiumact is zeker fascinerend, bijvoorbeeld omdat alle bandleden dezelfde plastic gouden medaille van 2 euro bij de Euroshopper omhebben, of omdat de percussionist een zelf getekend vlassnorretje draagt. Tel daarbij op de 60's-outfit van de zangeres/gitariste en de plastic kip die het podium siert, en u weet hoe laat het is. Dit is dat groepje klasgenoten dat zich liever afzonderde op de middelbare school en nooit naar de van top 40-muziek doordrenkte schoolfeesten kwam. Ik weet het nog net zo niet met De Nieuwe Vrolijkheid. De podiumact is net iets te bedacht en de jonge Hagenaars zijn net iets te bewust eigenzinnig, terwijl het muzikaal nog al eens rammelt. Aan de andere kant: men is nog jong en bijzonder is het wel. Maar een bronzen medaille is in dit stadium meer geschikt; goud is nog eventjes te hoog gegrepen.

Van De Nieuwe Vrolijkheid is het een behoorlijke stap naar het Amsterdamse Matik in de Live XS-kelder. Geinspireerd door de Depeche Modes van deze wereld maakt Matik prima dansbare elektropop, die de zaal dan ook dankbaar tot zich neemt. Het geluid van Matik is wat kaler dan dat van bijvoorbeeld stads- en genregenoten Melomanics, maar dat mag de pret niet drukken. Net als Melomanics zouden ook de heren Matik zomaar eens de Infadels van de Lage Landen kunnen worden.

Na dit feestje heb ik eigenlijk niet zo veel zin in de bewezen melancholiek van Alamo Race Track. Beter kijken we even bij Blaxtar, die vorig jaar geheel terecht de Grote Prijs van Nederland in de categorie hiphop won. Het begint wat aarzelend, en het publiek is wat afwachtend. Maar met wat grapjes breekt de Zwollenaar het ijs ("Kom wat dichterbij, ik ben een aardige neger") en Blaxtar doet wat hij eigenlijk altijd doet: pompen als de beste. Wanneer zijn kleine broertje Typhoon vervolgens ook nog even acte de presence geeft, is er wederom een half uur prima gevuld.

Dan slaat de twijfel toe: zal ik uitvinden wat Hasselhoff in de Live XS-kelder inhoudt, of aanschouw ik toch de reeds bekende maar wel erg mooie liedjes van a balladeer in de 3FM-zaal? Ik kies voor het laatste, en de band met de mooiste platenhoes in jaren stelt niet teleur. Moeiteloos windt de band de toehoorders om de vinger; a balladeer toont aan dat de vorig jaar verkregen Essent-award zeer terecht was. Na een nummer of vier spoed ik mij alsnog richtin de kelder om nog een een mopje Hasselhoff mee te pikken. Bij het passeren van de Buma Cultuurzaal vang ik de woorden 'zolderkamer' en 'Nieuwegein' op. Dus toch de Popprijs voor Spinvis, terwijl ik stiekem op een stunt had gehoopt in de vorm van Jan Smit. In de kelder krijg ik nog welgeteld één nummer mee van Hasselhoff, en het is niet eens van henzelf. De heren sluiten af met een cover van het geweldige She Sells Sanctuary van The Cult, dus nu weet ik nog niks. Het spettert wel in ieder geval, meteen zanger voor wie het podium alleen niet genoeg beweegruimte biedt.

Ik blijf hangen in de Live XS-kelder, omdat Malle Pietje en De Bimbo's (foto 3) vandaag hun doorbraak gaan beleven. Muzikaal is het rechttoe rechtaan punk dat allemaal al dertig keer eerder (en beter) gespeeld is. Maar daar gaat het niet om. Het gaat om songs als Tienerhoer, XTC en Keihard Beuken. Het gaat om het feit dat wij volgens zangeres Kiki allen homofielen en klootzakken zijn. En het gaat bovenal om het ontzettende feest dat vrijwel onmiddelijk losbarst. Vanuit de Amsterdamse underground naar landelijke faam: dit jaar gaat het gebeuren. 3FM is de band al druk aan het hypen, dus verwacht u veel, heel veel Bimbo's en Malle Pietjes dit jaar. En zet Lowlands maar vast in de agenda.

Ook uit Amsterdam komen de Hospital Bombers, in de 3voor12-zaal. Op zich een prima indiebandje, maar tijdens de show afgelopen voorjaar als support van Art Brut had zanger Jan Schenk een beetje last (misschien door de zenuwen?) van de praatziekte. Muzikaal was het leuk, maar de intermezzo's hakkelden net iets teveel en het kwam niet zo grappig over als het vermoedelijk bedoeld was. Nu klinken de Hospital Bombers echter als de welbekende klok en ze doen zich wederom gelden als een van de betere veelbelovende bandjes.

Dat vinden ook Monique en Anita uit Volendam, die ik na afloop van de Bombers tegenkom. Bovendien is Anita het hartstochtelijk met mij eens dat Jan Smit eigenlijk de Popprijs had moeten winnen, iets wat ze kracht bijzet door mij meteen maar innig te omhelzen. "En, waar moeten we nu heen," vraagt Monique terwijl ik het spoorboekje bestudeer. Ik raad haar aan straks naar Kubus te gaan, aangezien ze even eerder zei hiphop-liefhebber te zijn. Ze knikt instemmend. Maar wanneer ik besluit Aux Raus in de Live XS-kelder te gaan bekijken en ik uitleg wat dat is, wensen de dames me op veelzeggende wijze veel succes.

Aux Raus is dan ook niet voor iedereen. "Kunnen we nog een beetje hakken en zagen," roept zanger (of zoiets) Billy Club. Deze twee heren, afkomstig uit dezelfde entourage als Malle Pietje en De Bimbo's, doen namelijk op nogal extreme wijze de goede oude tijd van de gabber herleven. Thunderdome 6 uit 1995 ondersteund door een elektrische gitaar, dat is ongeveer de meest treffende omschrijving. De een noemt het pure teringherrie, de ander vindt het retevet: feit is dat Aux Raus gaat als de brandweer, op vele gezichten een brede glimlach tovert en eenzelfde feestje teweegbrengt als de druk meepogoënde vrienden uit Amsterdam-Oost. Want net als bij Malle Pietje geldt ook hier: dit is vooral Ontzettend Vermakelijk.

En dan ben ik toch wel een beetje moe. Uitpuffen doe ik zittend tijdens een aantal nummers Postman (foto 4), maar na twee cocktails is er wel genoeg uitgerust en zet ik koers naar de 3voor12-zaal. Van De Bimbo's en Aux Raus krijg je immers nooit genoeg, en zeker niet wanneer ze als speciale surprise-act samen op het podium staan. Aux Raus neemt enkele nummers van De Bimbo's onder handen en het resultaat, een soort gabberpunk, is beyond all descriptions. Ge-wel-dig.

Na deze Amsterdamse ongein wordt het weer tijd voor wat hiphop. Want de eerder vermelde Kubus is immers de man van 's lands beste hiphop biets. Nou ja, dat is hij ook. De Zwolsche dj begint namelijk met een technoset van 45 minuten. In eerste instantie denkt men nog dat het een intro is, maar even later gaan de voetjes wel degelijk van de vloer. Het laatste half uur verschijnt er dan toch nog een mc op het podium in de vorm van de Jamaicaanse rapper Bang Bang. Niets wat we nog niet eerder hebben gehoord ('Peace in da Middle Eas'), maar de biets van Kubus zijn moddervet, dus ik vind het best.

Meer hiphop is er vervolgens op de X-Stage, in de vorm van een aantal Rotterdamse rappers. Met de teloorgang van Duvelduvel leek de scene in de Maasstad even stuurloos, maar die angst is gelukkig ongegrond. Winne heeft (nog) geen plaat uit, maar als deze show een voorbode is voor het kleinood dat dit jaar verschijnen, dan is er een nieuwe ster aan het firmament. Het pompt, de teksten zijn goed, de flow is geweldig: Winne is een aanwinst. En is uiteraard ook een lid van de TopNotch-stal, wat wel zo handig is als je door de hiphop-liefhebber een beetje serieus genomen wil worden.

Ook van TopNotch en ook uit Rotterdam komt U-Niq (foto 5). Maar Anthony Pengel, zoals deze grote Surinamer werkelijk heet, is verre van een nieuwkomer. Hier staat al een paar jaar ervaring, en dat is soms goed te horen. Ook U-Niq zet een dijk van een show neer, al ligt dat meer aan het feit dat steeds meer mensen het podium betreden dan aan de zelfbenoemde minister-president van de Verenigde Straten. Eerst verschijnt voorman Sticks van Opgezwolle voor een gastoptreden, dan keert Winne terug op het podium en bij het slotnummer Rotterdam staat er een man of tien op de bühne die de duur van het slotnummer naar een minuut of acht stuwen. Rotterdam is herenigd, rapt U-Niq. Amen.

Als allerlaatste slotakkoord pik ik dan nog een paar nummers van de Bluegrass Boogie Men mee. "Echt iets voor boeren," schampert iemand naast me. Het zal, maar de jasje-dasjes vooraan het podium vinden dit ook prima. Immers, een aantal songs uit de film O Brother Where Art Thou doen het altijd goed. Even later bij de garderobe kom ik Anita en Monique weer tegen. Ze hebben het goed naar de zin gehad, maar "Kubus was helemaal geen hiphop", zegt Monique quasi-teleurgesteld. Nou ja, de dames gaan terug naar het hotel. Ja, volgend jaar zien we elkaar weer. Stonehead en ik kennen de luxe van het hotel niet, maar dat willen we ook helemaal niet. Welnee, het is veel leuker om in een late kroeg als De Tapperij te wachten op de eerste trein naar huis. Maar heb ik nu echt meegezongen met Wolter Kroes? Ik vrees van wel.

2006-12-27T10:20:00.000+01:00

Spookrijders.tk proudly presenteert
In de categorie "Terug van 1 jaar weggeweest"

Het Enige Echte Alternatieve Jaaroverzicht 2006

Ik hoor u denken: niet weer een jaaroverzicht. Gelukkig bent u terecht gekomen op het enige echte onvervalste Alternatieve Jaaroverzicht van 2006. Geen natuurrampen, geen oorlogen, alleen maar dingen die er echt toedoen (en nee, dan heb ik het niet over de kulredenering van Talpa dat niets belangrijker is dan voetbal).

Mensen, 2006 was een raar jaar en u weet het. Er gebeurden mooie dingen, leuke dingen, treurige dingen, bizarre dingen en overige dingen. Er was gelach, er waren tranen, er was woede, er was uitzinnige vreugde, er was kortom van alles wat. Ten eerste maakte dit weblog een doorstart, nadat 2005 grotendeels in het luchtledige was doorgebracht. Er kwam een nieuw fris en fruitig groen kleurtje, updates lieten niet langer drie weken op zich wachten en een nieuwe schare fans gaf acte de presence. Tegen het einde van het jaar raakte de klad er een beetje in, en er was zelfs een tijdelijke pauze gedurende de maand oktober. Want uw sterverslaggever vond het na vijfeneenhalf jaar SvJ wel mooi geweest en besloot dit voorjaar zijn papiertje eens te halen. Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Waar collega, steun, toeverlaat, medeslachtoffer, Vrije Radicalen-opperhoofdin en nieuwbakken Amsterdamse Melanie met twee vingers in de neus een diploma haalde, zakte ondergetekende hopeloos door het welbekende ijs.

Er volgde een zomer vol grappen en grollen en veel slappe was, en in september besloot uw sterverslaggever de gok nogmaals te wagen. En zie, er verscheen inspiratie, er verschenen briljante ingevingen, er verschenen prachtige volzinnen en er kwam een tijdelijke pauze op dit weblog die uiteindelijk werd beloond met een slap bakje koffie vooraf, twee giechelende opmaakdoosjes tijdens, en lauw bier na afloop van de diplomauitreiking. Maar toch, het diploma werd uitgereikt, vrienden en vriendinnen verschenen met spandoeken, opa's en oma's verschenen met videocamera's en jolijt bepaalde het straatbeeld gedurende enkele uren. Zo werd 2006 uiteindelijk toch nog redelijk succesvol afgesloten, waar het jaar zich na een veelbelovend begin onder leek te dompelen in dramatiek, treurnis en andere moeilijke zaken. Want, beste lezer, zoals Herman Brusselmans zich ooit meer dan terecht afvroeg: de wijven! Wat moeten wij ermee beginnen? Of ze zijn knettergek, of ze zijn weer te perfect voor woorden, of ze hangen er ergens tussenin: het is om doodmoe van te worden. Men zou nochtans bijna het celibaat overwegen. Vrouwen zijn wonderlijke wezens, beste lezer, en over het algemeen volslagen krankzinnig of bezig het te worden. Maar goed, dat geldt voor de mensheid in het algemeen.

Dat heeft u immers ook kunnen zien als u het nieuws in 2006 enigszins gevolgd heeft. Ik zou nu uiteraard allerlei actualiteiten en dergelijke kunnen aanhalen, maar de ervaren lezer weet dat wij hier op de burelen van Spookrijders.tk niet zo gek zijn op de aloude clichematige jaaroverzichten die slechts een herhaling zijn van het jaar ervoor met slechts andere namen, plaatsen, voorvallen en aantallen. De historie herhaalt zich immer aan de lopende band en denkt u vooral niet dat 2006 een uitzondering op die regel geweest is. Mocht u toch een onweerstaanbare drang voelen tot het herkauwen van de dood van Pinochet of de ondergang van Ayaan, dan kunt u altijd nog terecht bij de collega's van de NOS, RTL Nieuws of andere kanalen. Wij van Spookrijders beleven liever het jaar 2006 nog een keer op de alternatieve manier. Laten we maar eens beginnen met het aloude alternatieve jaaroverzicht: verderop volgen uiteraard ook de jaarlijstjes op muziek- en filmgebied.

2006 - Het jaar waarin...

- Marten een Robert Langdon (foto) deed (terwijl Melanie en ondergetekende hem tevens in het Amsterdamsche wild tegenkwamen)
- uw sterverslaggever kennis maakte met sunekosuri's (wat Japans schijnt te zijn voor vreemde wezens die het midden houden tussen een paspop en een sumoworstelende samoerai)
- de Grote Steven zijn komst naar Zoetermeer aankondigde (om die komst vlak voor het moment suprème doodleuk af te zeggen)
- de Zweedse curlingploegen de vloer aanveegden met de concurrentie op de Olympische Winterspelen (maar de Zweedse voetbalploeg kansloos was op het WK)
- Jan Piet Hein Klaas Gerrit Donner de heren van Duvelduvel naar de kroon stak (maar tevens het onderspit moest delven na een kritisch rapport van brandexpert Pieter van V)

- Carlo en ik gratis koffie kregen in Paradiso (nadat we de bardame ervan overtuigd hadden dat wij echt niet verantwoordelijk waren voor het programmeren van Racoon op Pinkpop)
- de Gmailchat op buitengewoon serieuze wijze omging met de anti-terrorisme actie (foto) van de vaderlandsche overheid (en Toaster zich eveneens tegen Mohammed B. c.s. richtte)
- Melanie en ondergetekende in Workum verzeild raakten (om daar onder andere een gezellig kopje koffie met de gezellige burgemeester te drinken)
- uw sterverslaggever de ster even afzette en zich als nederig postbezorger te werk stelde (waarbij hij menigmaal de concurrent de loef wist af te steken)
- Anna Ternheim onder de indruk raakte van mijn kennis van de Zweedse popmuziek (nadat ik Ace of Base en de A*Teens uit mijn mouw schudde)

- de lezers zich het hoofd braken over de vraag waarom de koppen koffie in Gilmore Girls altijd zo klein zijn (en op een redelijk satisfying antwoord uitkwamen)
- de bloemenverkoper op Utrecht Centraal een wel heel bijzondere aanbieding (foto) had (waarbij u uw eigen voordeel mocht bepalen)
- Lordi toch het Songfestival wist te winnen met een lieftallig liedje (ondanks het feit dat de organisatie daarvoor een stokje probeerde te steken door mijn stem per sms doodleuk te weigeren)
- de lezers kennismaakten met het Roffa-equivalent van een wannabe-gangsta (die zichzelf echter als een ware Don beschouwt)
- Melanie en ik van Melinda van Absentee buttons voor gratis kregen (wat het avondje Feeder alleen nog maar beter maakte)

- ik in het bezit kwam van het enige echte Jonge Woudlopers Handboek (zodat ik nu zeer tactvol een slecht rapport kan overhandigen aan mijn ouders, mocht dat nodig zijn)
- de aloude WK-plaatjes van Panini wederom ten tonele verschenen (maar ik mijn album net aan voor de helft volkreeg omdat er een belachelijke 610 plaatjes gespaard moesten worden)
- ik een prachtige ode aan Bert Maalderink schreef (omdat de gesprekken tussen Bert en Marco op de persconferenties tot de hoogtepunten van het WK behoorden)
- Melanie en ondergetekende een prachtig gedeelde verjaardagspartay met pruik (foto) gaven (die de historie inging als weer een onrustige nacht in de Blankenstraat)
- uw sterverslaggever het ongeëvenaarde webstation Wigwam Radio ontdekte (en waar men zelfs een string in de merchandiselijn heeft opgenomen)

- Marjolein en ondergetekende onder duistere omstandigheden in het Zeeuwse gat Scharendijke verzeild raakten (en daar in de lokale bruine kroeg een prima bluesband aan het werk zagen)
- Inge de Bruijn namens het KiKa Kinderfonds reclamespotjes insprak waarin zij pleitte voor meer hulp en onderzoek voor "kinderkankâh" (wat stiekem toch wel kyliegrappig was en waardoor ik zowaar de radiouitzendingen van Haarlem 105 kon uitstaan)
- uw sterverslaggever tijdens Eurosonic in het Verre Noorden vet geplayed werd door de zanger van Gods of Blitz (terwijl kompaan Andre vet geplayed werd door de zangers van Spitting Off Tall Buildings)
- de nietsvermoedende Amsterdamse wandelaar bijna zijn nek brak over een rondzwervend Burger King-logo (foto) op het Leidseplein (waarna Kimi opperde dat hij daar misschien voor onderhoud lag, waarna ik weer dacht: doe dat dan ook in plaats van dit onding te laten slingeren)

Muziekjes, festivals, filmpjes
en arbitraire jaarlijstjes van 2006
(nu ook mét muziekdownloadtdt!)

Muzikaal was het in 2006 goed smullen mogen we wel zeggen. Er was veel om over naar huis te schrijven en het viel zowaar niet mee om even een jaarlijst uit de welbekende mouw te schudden. Er diende gepuzzeld te worden, mensen! Het mag in de krant. Of het nu mannelijk of vrouwelijk was, er verschenen weer talloze prima singer-songwriters aan het firmament. Zweedse meisjes als Anna Ternheim, Elin Sigvardsson en Hello Saferide (pseudoniem van Annika Norlin) brachten kleine vreugdesprongetjes teweeg bij uw hoofdredacteur, maar ook mannelijke heren als Shane Alexander, Damien Jurado en Josh Rouse mogen wat mij betreft blijven. Uiteraard was er ook weer geen ontkomen aan wat betreft allerlei hippe bandjes, zoals daar waren ¡Forward, Russia!, The Raconteurs, The Rifles, The Automatic en Be Your Own Pet.

Die laatsten waren verantwoordelijk voor het festivaloptreden van het jaar toen ze op Lowlands hun setlist er in 18 van de 45 beschikbare minuten doorheen jaagden. Onthoudt dat aantal minuten, want dit optreden dreigt zo'n mythische status aan te nemen dat het niet onwaarschijnlijk is dat over vijf jaar verhaald wordt over de show van zes minuten die BYOP op Lowlands '06 gaf. Aan de andere kant: de tijden dat de optredens het belangrijkste zijn op festivals liggen natuurlijk al weer ver achter ons. In 2006 werd immers Kliko FM in het leven geroepen, en u snapt dat eerder de legendarische nachtuitzendingen van Kliko FM tijdens Rock Werchter '06 de geschiedenis zullen ingaan dan het wederom obligaat meeknikken bij een slappe show van Placebo. Hetzelfde geldt voor Lowlands, waar de briljante verkleedpartijen meer tot de verbeelding spraken dan de zoveelste zeperd in de Alpha.

Hoe dan ook, het was een mooi muziekjaar, en bij een mooi muziekjaar horen lijstjes. En u weet, arbitraire lijstjes die appelen met peren vergelijken, daarvoor draaien wij bij Spookrijders.tk onze hand niet om. Dus wederom presenteren wij u, met de bijzonder gepaste trots, de albumjaarlijst van 2006. Doch, voordat u aan de lijstjes begint, mag u eerst nog even alvast onderstaande download aanzetten. Twintig speciaal voor u geselecteerde riedeltjes die het muziekjaar van 2006 aardig samenvatten. En dat helemaal voor gratis. Klikt u op het hoofd van Steven, en uw download start helemaal vanzelf en automatisch, alsof het ervoor gemaakt is. De techniek staat voor niks, beste mensen, en die van de vrienden van Yousendit al helemaal niet. Hoe dan ook, genoeg geouwehoerd nu: De Lijst!

01) Steven Seagal - Mojo Priest
02) Anna Ternheim - Separation Road
03) Opgezwolle - Eigen Wereld
04) Solaire - ...And Then I Strapped Explosives To My Body
05) Camera Obscura - Let's Get Out Of This Country
06) ¡Forward, Russia! - Give Me A Wall
07) The Pipettes - We Are The Pipettes
08) Billie The Vision & The Dancers - The World According To Pablo
09) Hello Saferide - Introducing...
10) The Light Bulb Project - Two Bars Equals A Cross
11) Psapp - Tiger, My Friend
12) People Under The Stairs - Stepfather
13) The Rifles - No Love Lost
14) Damien Jurado - And Now That I'm In Your Shadow
15) Suburban Kids With Biblical Names - #3
16) The Gathering - Home
17) Josh Rouse - Nashville
18) Be Your Own Pet - Be Your Own Pet
19) Shane Alexander - Stargazer
20) Isobel Campbell And Mark Lanegan - Ballad Of The Broken Seas
21) The Raconteurs - Broken Boy Soldier
22) Head Like A Kite - Random Portraits Of The Home Movie
23) The Automatic - Not Accepted Anywhere
24) Infadels - We Are Not The Infadels
25) Belle & Sebastian - The Life Pursuit
26) Absentee - Schmotime
27) The Killers - Sam's Town
28) Justin Timberlake - FutureSex/LoveSounds
29) Elin Sigvardsson - Saturday Light Naive
30) Lizz Wright - Dreaming Wide Awake
--------------------------------------------------------------------------
En deze werden het net niet:

31) El Pino and The Volunteers - Molten City
32) Lisa Germano - In The Maybe World
33) Delays - You See Colours
34) Lily Allen - Allright, Still
35) Solo - Solopeople
36) Spitting Off Tall Buildings - Spitting Off Tall Buildings
37) Brakes - The Beatific Visions
38) Gods of Blitz - Stolen Horse
39) Yeah Yeah Yeahs - Show Your Bones
40) The Magic Numbers - Those The Brokes

En dan tot slot ook nog eens de filmpjes. Filmpjes te over dit jaar, waarbij er zowel ontzettende teleurstellingen als aangename verrassingen op het grote scherm verschenen. Me And You And Everyone We Know van Miranda July kwam met stip binnen op nummer 1 nadat ik hem bij Melanie had gezien en is daar sindsdien niet meer verdwenen. Hetzelfde geldt voor The Da Vinci Code, die voor mij de zeperd van het jaar werd en rotsvast onderaan de jaarlijst van dit jaar staat (de top-30 haalde hij uiteraard sowieso niet). Tot slot dient Aaron Carter nog een speciale vermelding te krijgen voor zijn prachtige werkje Popstar, wat wel zo ontzettend slecht was dat het de grappigste film is die ik in jaren gezien heb. Aan de andere kant heb ik de nieuwe Hilary Duff nog steeds niet gezien, en afgaande op de IMDB-rating zou Material Girls de film van Carter nog wel eens naar de kroon kunnen steken. Hoe dan ook, hieronder de 30 beste films naar mijn bescheiden mening.

01) Me And You And Everyone We Know
02) Caché
03) Capote
04) Syriana
05) United 93
06) The Weather Man
07) The Departed
08) Brick
09) The Squid and The Whale
10) Volver
11) Children of Men
12) The Moguls
13) Lucky Number Slevin
14) The Matador
15) Thank You For Smoking
16) Romance And Cigarettes
17) Hard Candy
18) Munich
19) Walk The Line
20) Inside Man
21) Match Point
22) Grizzly Man
23) Jarhead
24) Superman Returns
25) Snakes on a Plane
26) Slither
27) Zwartboek
28) Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan
29) Princess Raccoon
30) Friends With Money
Speciale Vermelding: Popstar
----------------------------------------------------------------
En deze werden het net niet:

31) Pirates Of The Carribean 2; Dead Man's Chest
32) An Unfinished Life
33) Proof
34) Nacho Libre
35) World Trade Centre
36) The Lake House
37) Down In The Valley
38) Mission Impossible 3
39) American Dreamz
40) Hostel
---------------------------------------------------------------
En deze werden het zéker niet:

41) Freedomland
42) The Sentinel
43) Edison Force
44) Poseidon
45) The Da Vinci Code

2006-12-12T13:05:00.000+01:00

I got his ass on Candid Camera

Eigenlijk is het onmenselijk, wat de grote networks in de VS allemaal uitspoken. Een verbod op het stilleggen van een televieserie, zo halverwege het seizoen, mag wat mij betreft vastgelegd worden in de Europese Verklaring voor de Rechten van de Mens. Gilmore Girls en Prison Break zijn gestopt tot eind januari, van Six Degrees mogen we alleen maar hopen dat het in januari weer verdergaat zoals beloofd door ABC, en dan heb ik het nog niet eens over series als Grey's Anatomy en Lost die ik weliswaar zelf (nog) niet volg, maar waar mensen uit mijn vriendenkring met smart op zitten te wachten. Pure marteling is het.

Ik vermoed ook dat deze tactieken worden gebruikt in Guantanamo Bay, geheime CIA-gevangenissen in Syrië en vervolgens door onze jongens in Afghanistan zijn overgenomen. Een pijnbank? Luide muziek? Electriciteit op de genitalieën? Het is allemaal peanuts vergeleken bij the ultimate torture. En effectief is het ook nog. Khalid Sheikh Mohammed hebben ze gewoon met zijn neus voor Season 1 van Prison Break gezet, en halverwege hebben ze het stopknopje van de dvd-speler ingedrukt. Wat? Wilt u zien hoe het verdergaat? U kunt hier uw bekentenis tekenen, eerder gaat dat ding niet aan. Michael Scofield werkt pri-ma als pressiemiddel.

Uiteraard heeft u hier als Nederlandse televisiekijker geen last van, maar ja, u loopt dan ook hopeloos achter en u bent vet niet hip. De vraag is nu: wat moeten we met onze zeeën aan tijd nu we die niet meer kunnen spenderen aan het iedere week trouw downloaden en kijken van nieuwe episodes? Ik ben zelf maar eens aan Season 1 van Grey's Anatomy begonnen, want zo is het dan ook weer: er zijn wel heul erg veul series om te volgen. Lost moet ik nog steeds een keer goed zien, Grey's dus ook, en dan heb ik het nog niet eens over The Soprano's. En 7 januari begint Season 2 van Rome alweer. Ja, seriestress gaat het helemaal worden in 2007.

2006-12-09T12:06:00.000+01:00

Turn off the motherfucking engine!

Dat autosport niet alleen voor mannen is, dat wisten we al een tijdje. Sterker nog, sinds een aantal jaar zijn er zelfs vrouwen achter het stuur te vinden die de mannen naar de kroon steken. Schoolvoorbeeld daarvan is uiteraard Danica Patrick (foto), de dame die in 2005 op een haar na de Indy 500 wist te winnen. Mede daardoor werd mijn jongste nichtje Danica zelfs vernoemd naar de Amerikaanse. In Amerika is de hype uiteraard compleet, en Danica is hard op weg om de Anna Kournikova van de racerij te worden: niet alleen een chimeid, maar ook nog meedoen om meer dan alleen spek en bonen. Kournikova dook enkele jaren geleden op in een clipje van Enrique Iglesias en nu heeft ook Danica Patrick haar entree gedaan in de jetset. Kijkt u naar de nieuwe video van Jay-Z en zoekt u maar.

2006-12-07T09:38:00.000+01:00

I'm looking for the ringleader of this circus

Nu was de nieuwe Tweede Kamer al de shit (afgezien van Geert dan), qua samenstelling en met al die generaal pardons die men er doorheen probeert te jassen en dat soort dingen, maar het wordt alleen maar beter. De Nationale Rode Neus Frans Weisglas was immers ook aan vervanging toe, en dus moest er een nieuwe voorzitter gekozen worden. Toen Henk Kamp zich kandidaat stelde stikte ik bijna in mijn pepernoot van het lachen, omdat je er toch niet aan moet denken dat de Kamer wordt geleid door een Groninger met een spraakgebrek. Goed, dat is een pleonasme, maar u snapt wat ik bedoel. Daarna dook voor het CDA eventjes Wim "happiness seekers" Van de Camp op, maar die werd uiteindelijk de loef afgestoken door Maria. Punt is alleen dat Maria wat mij betreft beter een kleuterklas in Maasbree kan gaan leiden dan ons nationale parlement. En toen was er Gerdi. Jongens toch, Gerdi! Die wel verstaanbaar is en net zo foutloos de Nederlandsche taal beheerst als iedere Haarlemmer. Die wel een natuurlijk overwicht heeft en dus prima het kippenhok op het Binnenhof bij de les kan houden. En die gewoon een klassepolitica is, die ik deze promotie van harte gun. Ik heb zelfs bepaalde mensen in mijn omgeving omgetoverd van zwevende kiezer tot Gerdi-stemmer. U snapt dus wel dat ik erg in mijn nopjes ben. Drie hoeraatjes voor Gerdi! Woei!

2006-12-05T14:32:00.000+01:00

All my life, Saturday morning cartoons

Vergeet u niet te stemmen? De Gouden Loeki's worden binnenkort weer uitgereikt, en op de website van de Ster kunt u weer stemmen op uw vijf favoriete reclames. Hierboven ziet u mijn keuzes, waarbij ik graag wil aantekenen dat eenieder dit stemadvies zou moeten volgen. Dit jaar maar eens geen Albert Heijn (ik bedoel, die perfect gecaste bedrijfsleider is zooo 2005, die kennen we nu wel) en slechts één WK-commercial. Goed he? Maar dan ook wel meteen de leukste uit de Kieft/Van der Gijp-serie. Maar goed, misschien kiest u toch liever voor andere gegadigden en bent u meer van de kleurtjes van Sony of de acupunctuur van Centraal Beheer. Hoe dan ook, geeft u even door wat u zelf indient en waarom? Mooi. Oh ja, en voor de Google search: Kylie! Tieten!

2006-12-02T12:20:00.000+01:00

Stop robbing the vending machine

Nu de Democraten in de VS zowel de Senaat als het Huis van Afgevaardigden in handen hebben, gaat het Witte Huis twee lastige laatste jaren tegemoet. Onderstaande passage is een weergave van een gesprek tussen president Bush en senator James Webb van Virginia (D) op een receptie, enige tijd terug in het Witte Huis. Webb, die ook homies is met John Kerry (foto) weigerde met Bush op de foto te gaan, en had in eerste instantie geen behoefte aan small talk met de president. Uiteindelijk wist Bush hem toch te vinden:

"How’s your boy?" Bush asked, referring to Webb’s son, a Marine serving in Iraq.

"I’d like to get them out of Iraq, Mr. President," Webb responded, echoing a campaign theme.

"That’s not what I asked you," Bush said. "How’s your boy?"

"That’s between me and my boy, Mr. President," Webb said coldly, ending the conversation on the State Floor of the East Wing of the White House.

In een artikel uit de Washington Post over Webb, waaruit deze passage afkomstig is, verklaart Webb zijn reactie als volgt: "I'm not particularly interested in having a picture of me and George W. Bush on my wall. No offense to the institution of the presidency, and I'm certainly looking forward to working with him and his administration. [But] leaders do some symbolic things to try to convey who they are and what the message is."

Op het politieke blog van de New York Times vraagt men zich af: kun je zo tegen het staatshoofd spreken? Is er "no need to be polite to a disgraced President responsible for thousands of deaths of American service people and many times that of Iraqi citizens"? Of is het zo dat "Webb misbehaved, diminished himself, and embarrassed the State of Virginia"? Als u het mij vraagt staat Webb volledig in zijn recht, maar misschien ziet u het anders. Roept u maar in de comments.

2006-12-01T14:10:00.000+01:00

Anybody else wanna play with cupcake?

Heeft u allemaal al het album van The Pipettes? Niet? Foei! Want dat moet namelijk. Dus hup, snel gaan zoeken! The Pipettes hebben namelijk met afstand het leukste album van vandaag gemaakt. De liedjes van The Pipettes zijn het muzikale equivalent van dansende mandarijntjes! Springende banaantjes! Handenklappende konijntjes! Of iets minder kleutervriendelijk, zoals gelezen op Last.fm: If drugs were music, this would be crack cocaine. Ik bedoel maar. Dus gaat u snel naar de Myspace, luister naar de liedjes, en besef dat de zon schijnt, dat de vogeltjes fluiten en dat het grauwe weer buiten alleen maar het product is van uw pre-Pipettes gemoed. Echt waar, het helpt! Overigens, aan eenieder die nu denkt 'Jeroen, je bent echt kylielaat met deze ontdekking': NOU EN? Stelletje muzieksnobs, dat jullie toevallig eerder waren (mwahaha, hoor wie het zegt). Anyhoo, daarop heb ik maar één antwoord: Clap your hands if you want some more!

2006-11-28T12:15:00.000+01:00

I got one more take-out order

Mijn diepe, zeer diepe excuses dat ik u vijf lange dagen heb laten zitten. Echter, er is zoals altijd een verklaring voor. Het afgelopen weekend was, dat mag u gerust weten, een kyliedruk weekend. Vrijdag The Rifles interviewen en dag 1 van London Calling verslaan, zaterdag The Automatic (u weet wel, van dat superleuke liedje Monster) interviewen en dag 2 van London Calling verslaan en zondag Ane Brun (foto) interviewen en Roots of Heaven verslaan. En dat moet dan ook allemaal nog uitgewerkt worden. U snapt: gekkenhuis.

Bovendien moest ik gisteren ook nog even mijn eindexamenwerk verdedigen tegenover de SvJ-inquisitie. Uiteraard sloeg ik mij daar met speels gemak doorheen, waardoor uw sterverslaggever een stralende 8 op zijn diploma heeft staan die de ster van Bethlehem doet verbleken. Goed, vandaar dus. Nu u weet waarom Davitamon, ga ik weer verder aan het werk. Er liggen immers nog drie interviews op de stapel, plus een cdtje of vijf ter recensie aangeboden. En dan nog een betaalde baan vinden. Het leven van een afgestudeerd journalist gaat niet over rozen.

2006-11-23T01:04:00.000+01:00

Sit down before you fall down

Bent u ook zo trots op haar? Ja? Nou, anders ik wel! Marianne heeft gewoon eventjes ruimschoots die zetel binnengehaald. Sterker nog, eigenlijk heeft ze nu een zetel teveel waardoor ze niet de enige Superwoman voor de Diertjes wordt, maar goed, dat zal geen probleem zijn. Mevrouw Ouwehand, die dus samen met Marianne in de Kamer komt, moet gewoon netjes aanwezig zijn en bij hoofdelijke stemmen die handjes in de lucht doen als Marianne het zegt. Komt helemaal goed, believe me. Of misschien wordt Eerdmans alsnog via de achterdeur binnengehaald.

Maar toen waren er nog 148 zetels over, en die zijn op werkelijk bizarre wijze door u verdeeld, beste medelanders. Zo heeft u het nodig gevonden om vier partijen meer dan 20 zetels te geven, maar dan zo dat ze geen van allen een coalitie met zijn tweeën kunnen vormen. Gevoel voor humor kan u niet ontzegd worden. U dacht dat de campagne leuk was? Wel, de formatie wordt nog véél leuker. Dit land is vrijwel onbestuurbaar. Overigens: dat zei ik vorige week al, maar als Rob Oudkerk het zegt komt het opeens op de ticker van de NOS. Wat is Rob Oudkerk nu helemaal meer dan ik?

Links is groter geworden, maar vraag niet hoe. Wouter en zijn PvdA hebben klappen gekregen, GroenLinks krimpt wederom, maar de SP haalt eventjes zeventien zetels extra uit het vuur alsof het niks is. Leest u wat dat betreft vooral de column van Arend-Jan Boekestijn. Hij kletst uit zijn nek, maar geestig is het wel. En dan die fijne Andre Rouvoet, die met Tineke "Femme Fatale" Huizinga aan zijn zijde zomaar eventjes zijn zetelaantal verdubbelt. Het zij de beste man gegund hoor. Oh ja, de VVD verliest godzijdank ook. Rita kon er niet om lachen (mwahaha).

Desastreus is ook het resultaat dat voor klein rechts is voorbehouden. Enerzijds is het natuurlijk treurig voor die arme Marco Pastors, die gewoon helemaal niks heeft. Zelfs in Rotterdam kreeg meneer maar drie procent van de stemmen; het was dan ook angstvallig leeg op de partijbijeenkomst toen Pastors voor de NOS-camera's verscheen. Ook Olaf "Dat was een mooie volzin, maar is hij ook zinvol?" Stuger gaat het niet redden. Jammer hoor. Mat Herben wist al hoe het kwam: ook in 2006 kwam de kogel van de linkse media. Achja, Mat. Je kunt er alleen maar medelijden mee hebben.

Desastreus aan de andere kant zijn de negen zetels die de Verlosser uit Venlo heeft weten te halen. Dat Geert in de peilingen op vier zetels stond was al erg genoeg, maar schijnbaar is zijn stelling dat we op verkiezingsdag pas het ware potentieel van de partij zouden zien een juiste geweest. Toch is deze uitslag een schandvlek op deze verkiezingsdag. Als ik dat noodhoofd, omringd door de Geertjugend, in zijn Triumph des Wilders-rede werkelijk in iedere zin de term 'vrijheid' hoor misbruiken, dan schaam ik me kapot voor dat half miljoen kiezers.

Gelukkig was er nog Mark Rutte, die Geert een mooie veeg uit de pan gaf door de angel uit zijn verongelijkte betoog tijdens het slotdebat te halen. Geert heeft namelijk goed naar geestverwant Filip Dewinter gekeken, en probeert nu ook het zielige jongetje uit te hangen: "Iedereen zit in de andere zandbak en niemand wil met me spelen." Mark wees hem er fijntjes op dat Geert niets liever ziet gebeuren, omdat hij die rol graag wil spelen, maar dat je niet moet zeiken als je een verderfelijke en ongenuanceerde one-issuepartij bent. Waarvan akte.

2006-11-22T00:08:00.000+01:00

Denial is a classic symptom of unhealthy rage

In West Afrika... Zo schetste Freek de Jonge enkele malen tijdens zijn voorstelling van gisteravond de relativiteit van bepaalde kwesties die in deze verkiezingscampagne de revue passeerden. Rita Verdonk maakt zich druk over belastbare eieren in Tubbergen, terwijl het Midden-Oosten in de fik staat, de poolkappen smelten en Kim Jong Il rustig verder sleutelt aan wat binnen nu en een paar jaar de doodskus voor Seattle, Seoul of Osaka kan betekenen. Zoals Henk Hofland zich enkele weken terug in De Groene afvroeg: heeft Nederland nog wel een buitenland?

Ook in het grote verkiezingsdebat van gisteravond werd er nauwelijks over gesproken: de visie van onze politici op de wereld om ons heen. Veel belangrijker is het om te twisten over de vraag hoeveel zorgtehuizen nu precies onder toezicht staan van de zorginspectie, of hoeveel de SP nu precies bezuinigt op het midden- en kleinbedrijf. Welgeteld één keer werd er aan het buitenland gerefereerd, toen Femke Halsema onze Grote Geliefde Roerganger Balkenende nogmaals tot een Irak-onderzoek probeerde te verleiden. Het mocht wederom niet baten.

Nederlandse politici trekken zich in toenemende mate terug binnen de landsgrenzen en alles wat daarbuiten hoort is eng of niet van belang. Wat is volgens Wouter Bos de beste tactiek om Kim Jong Il te beteugelen? Hoe wil Mark Rutte het conflict in Darfur beëindigen? Wat is het standpunt van Marco Pastors rondom het legaliseren van martelingspraktijken door de Amerikaanse regering? Hoe denkt Femke Halsema de impasse rondom het besturen van de Europese Unie te doorbreken? We weten het niet en er is geen politiek commentator die er naar vraagt.

In artikel 90 van de Grondwet staat dat de Nederlandse overheid als taak heeft de internationale rechtsorde te bevorderen. Met de verscheidene tribunalen die in Den Haag gehuisvest zijn dragen we al ons steentje bij, maar het lijkt wel alsof men dat wel genoeg vindt. Ook Paul Rosenmöller beklaagde zich er gisteren in Pauw en Witteman over: hij had het buitenland vrijwel gemist in de campagne. En het beperkt zich dus niet alleen tot de regeringspartijen: ook de oppositiepartijen en de nieuwkomers in de politieke arena blijven stil.

Ondertussen doen Nederlandse troepen in Afghanistan de strijd tegen de Taliban van vijf jaar terug nog maar eens dunnetjes over, en is het de vraag of wij ons wel aan de ondervragingsregeltjes houden. Dat de Amerikanen dat niet doen is inmiddels geen geheim meer: het is echter voor ons kabinet geen reden om de bondgenoot kritischer te benaderen. Sterker nog: toen Bush toegaf dat er geheime CIA-gevangenissen bestonden, was minister Bot verbaasd en teleurgesteld. Of hij liegt en hij wist het allang, of hij is ronduit naief. Ik vrees voor het laatste.

Maar ook de oppositie laat steken liggen. De buitenlandse politiek van dit kabinet was een uitgelezen kans geweest om Balkenende c.s. in deze campagne het vuur aan de schenen te leggen: in plaats daarvan bikkelen Halsema en Rutte over de vraag hoe de files opgelost moeten worden. In plaats van de premier aan te vallen op het feit dat hij met het goedpraten van de doodstraf voor Saddam Hussein expliciet Artikel 90 aan zijn laars lapt, maken de politici bij toerbeurt Balkenendes normen en waardenoffensief nog maar eens belachelijk.

Deze verkiezingscampagne gaat de geschiedenis in als de campagne van de provinciale navelstaarderij. Tijdens deze campagne is duidelijk geworden hoe naief en kleinburgerlijk ons land geworden is. Want niet alleen onze politici hebben te weinig aandacht voor de wereld om ons heen. Vandaag gaat namelijk een premier herkozen worden op het drogargument dat de aantrekkende economie bovenal zíjn verdienste is geweest. Afhankelijkheid van de wereldeconomie? Nooit van gehoord. Misschien dat we Artikel 90 maar moeten schrappen. Enige waarde heeft het toch niet meer.

2006-11-21T18:25:00.000+01:00

I guess the grill was optional

Dat de flitsende wereld van de Secret Service aantrekkelijk is voor filmmakers valt te begrijpen. Het Witte Huis, grote auto's, spanning, sensatie, kortom gekkenhuis. En als er dan een op het eerste gezicht prima cast voor The Sentinel tekent, dan zou het zomaar eens een genietbare film kunnen worden. Op Michael Douglas en Kim Basinger is nog nooit wat aan te merken geweest, en wie weet dat televisiesterren Eva Longoria en Kiefer Sutherland voor het frisse gezicht kunnen zorgen.

Maar de eerste min zit al bij de regisseur. SWAT was al niet bepaald een flick die hem de volgende John McTiernan of Richard Donner deed zijn, en ook The Sentinel gaat hem niet worden voor Clark Johnson. De acteerprestaties zijn degelijk: oudgedienden Douglas en Basinger kunnen op routine de film doorlopen, terwijl Sutherland nog met zijn ogen dicht een Secret Service-agent kan spelen. Maar Eva Longoria kan zonder probleem uit de film worden gesneden en lijkt vooral chimeid te moeten spelen.

Het script rammelt evengoed aan alle kanten. Het begint aardig, maar naar mate de film vordert wordt het of volslagen ongeloofwaardig (de terroristen spreken ondanks hun Sovjetafkomst Oxford English en lijken weggelopen uit een van in Europa gefilmde Seagal-films van de laatste jaren) of ronduit slordig (First Lady Basinger kan door de slechterikken gegijzeld worden omdat ze tien minuten NA een aanslagpoging op de president volledig onbewaakt en doelloos in de rondte loopt).

Bovendien blijven we in het duister tasten als het gaat om het motief van de terroristen. Ze zaten ooit bij de KGB en ze werken met Franse huurlingen, maar waarom juist deze president nu precies moet sterven (er komt immers toch weer een nieuwe) blijft volslagen onbelicht. Niet dat dat uitmaakt natuurlijk, want het zorgt ervoor dat de daarvoor bestemde scenes kunnen worden ingeruild voor nog een clichematige schietpartij en achtervolging per auto.

The Sentinel is symptomatisch voor het eeuwige probleem van Hollywood. Snel in elkaar gedraaide routinethrillers die leunen op veel spektakel en een aantrekkelijke cast. Inhoudelijk wordt echter de ene na de andere plotlijn niet of nauwelijks uitgewerkt en enige logica is ver te zoeken. Mocht u een goede film in het genre willen zien, huur dan In The Line Of Fire nog maar een keer. Die is nog altijd duizend maal beter dan dit misbaksel.

2006-11-19T23:30:00.000+01:00

Now you two have been very naughty

Ik lees die gasten nooit, maar hiphopwebsite The Boombap verdient wel degelijk kudos voor het interview met Duvel dat ze afgelopen weekend publiceerden. Duvel, voorman van 's lands beste hiphopact DuvelDuvel, gaf er onlangs de brui aan of althans, zo leek het. Via een bericht op de website van de band kondigde de Rotterdammer aan dat hij het zat was en er de brui aangaf. Vervolgens verschenen er berichten in onder andere de Volkskrant dat Duvel moslim geworden zou zijn en zodoende de mic aan de wilgen had gehangen.

Maar Duvel nuanceert, godzijdank, de hele zaak in het interview met The Boombap. Over de Volkskrant: "Die gasten moet ik niet tegenkomen, een beetje mijn moeder lastigvallen." Over het waarom: "Ik wil geen The Box-act worden." Over TopNotch: "Ik breng er van alles heen, maar er komt niks voor terug." Over Opgezwolle: "Zij wilden van Opgeduveld 2 meer een album maken, of weet ik veel wat." Kortom: Duvel is het zat en is weer terug de underground ingedoken. Stickert, Delic, TopNotch, ze kunnen het allemaal schudden als het aan hem ligt. Alleen met Kubus is er geen onmin.

Ik waardeer het dat Duvel toch de moeite neemt zijn standpunt uit te leggen, maar ergens: doe je niet te moeilijk? Als je het toch niet voor de poen doet, waarom je dan zo druk maken over dat je niks terugziet van TopNotch? Als je geen The Box-act wil zijn, waarom dan toch video's toestaan? Maar goed, eigenwijs en tegendraads is de beste man altijd geweest, afgaande op zijn werk. Grootste pluspunt is dat meneer er in ieder geval niet voor eeuwig mee gestopt is en gewoon doorgaat met datgene waar hij goed in is: hiphop maken.

(Foto is vriendelijk geleend)

2006-11-17T14:45:00.000+01:00

You're gonna sing like a choir

Voordat ik over The Killers begin eerst dit. Les één voor concertgangers: ga nooit naar de Paradiso een dag nadat in de Amsterdam Arena de wedstrijd Nederland-Engeland is gespeeld. Niet te geloven, wat een Britten gisteravond. Ze stinken, ze zijn te dik, ze zijn luidruchtig, ze zijn in meerderheid lelijk, het zijn allemaal hooligans uit de Britse onderklasse en ze staan in de weg. Bleugh.

Maar goed, The Killers dus. Alsof ik Gulliver's Travels aan het lezen was. Want één ding is wel duidelijk na het concert van gisteravond: The Killers zijn veel te groot voor Paradiso. Het concert was binnen een kwartier al uitverkocht, en de enige reden dat ik in de volledig afgeladen zaal aanwezig kon zijn was omdat ik eerder op de dag supportact Brakes had geinterviewd. Gastenlijst, u kent het wel.

Eigenlijk is het een raadsel dat deze band uit Las Vegas nog in een zaal als Paradiso acteert. Het geluid van de band is groots, overweldigend, vooral in een kleine zaal als Paradiso. De lichtshow die de heren hadden meegenomen zou beter passen in een Kuip of een Arena; hier werkte het vooral verblindend en overdone. Maar er zijn meer dingen die erop wijzen dat The Killers groter moeten.

De setlist bijvoorbeeld. De heren snappen uitstekend hoe je een publiek bespeelt. Begin met de titeltrack van je nieuwe album, speel daarna de eerste single When You Were Young en vervolgens je grootste hit Somebody Told Me. Vanaf dat moment kun je ritueel een eland slachten op het podium, en zelfs de grootste Partij voor de Dieren-aanhanger zal het je niet kwalijk nemen.

Vrijwel ieder nummer is een anthem, varierend van up tempo songs als For Reasons Unknown tot rustigere, stijlvolle songs als All These Things That I've Done. Voorman Brandon Flowers speelt zijn rol als ceremoniemeester met verve, als ware hij Freddy Mercury zelve, en alles loopt als een trein. Zelfs het goed verstopte vijfde bandlid voor aanvullende orgeltjes is er al.

Maar er zijn ook nog wat kritiekpuntjes. Brandon mag wel wat meer contact hebben met het publiek, en gitarist Dave Keunig, die overigens zo weg lijkt te zijn gelopen uit Foreigner, mag wel ietsjes meer beleving in zijn spel tonen. Maar dat zijn details. Komend voorjaar staan ze in de HMH. Nog twee van zulke albums, en dan maar eens een keertje het Goffertpark proberen?

(Foto is vriendelijk geleend)

2006-11-14T19:33:00.000+01:00

Private, you got shit for brains?

Vraagt u zich ook wel eens af wie dat toch zijn? Die mensen die de Verlosser uit Venlo aan twee, of soms zelfs zes zetels helpen in de peilingen? Welnu, ik heb er een gevonden. Ik stel u voor: Koen Berghuis uit Tilburg. Koen is een ontzettend grote fan van Geert, en Koen heeft zelfs met zijn Grote Geliefde Leider op de foto gestaan (boven). Koen is vet liberaal en vet rechts en vaste bezoeker van de website van de Burke Stichting. Daarom houdt Koen ook niet van linkse mensen. Sterker nog, Koen is ervan overtuigd dat de AFA (Anti Fascistische Actie) een "extreemlinkse, fascistische krakersclub" is. Of hij kan gewoon niet lezen, dat kan natuurlijk ook. Ook de Republiek der Nederlanden draagt Koen een warm hart toe: hij durft gewoon 'Leve de republiek' te roepen naar de koningin! Wat een durfal! Koen heeft het sinds een jaartje te druk om te webloggen, en dus lezen we nu helaas niks meer over Koens fascinerende denkbeelden. Hoe dan ook, hij vindt het vast leuk als u hem even een hart onder de riem steekt door een berichtje achter te laten op zijn reactiepaneel.

2006-11-13T14:23:00.000+01:00

Chance favors the prepared mind

Dit voorjaar dacht ik even dat ook ik pas op mn tachtigste zou afstuderen, net als Mr. Tom Clifford hierboven. Maar bij nader inzien blijkt het allemaal mee te vallen, want op mijn 23e, sinds 10 over 1 vanmiddag, mag ik mijzelf gediplomeerd journalist noemen. Nooit meer de vernieuwde, zielloze SvJ. Nooit meer bus 12. Nooit meer de Galgenwaard. Het mag een zege heten, beste vrinden. Hoe dan ook: felicitaties mogen in de comments indien u nog niet via andere kanalen bent ingelicht. Mooi, en nu ga ik maar eens een uitkering aanvragen.

2006-11-11T17:14:00.000+01:00

They never liked me anyway

Pechtold mag mensen er graag op wijzen dat ze niet twee keer dezelfde fout maken. Met dat in het achterhoofd kwam het campagneteam van D66 waarschijnlijk op het idee om deze bizarre tekst op de zijkant van de campagnebus te plakken. Waarom eigenlijk? Dat vraagt de ooit D66 stemmende kiezer zich waarschijnlijk ook af.

Nee, ook 2006 gaat het niet worden voor D66.

2006-11-10T16:03:00.000+01:00

Better call the office!

Uw sterverslaggever blijft zonder uitzondering enorm gewild. Hoezo? Welnu, ik heb er weer twee gastloggersschappen bij. De eerste heeft zich al geuit in een prachtig stuk tekst, het debuut voor de tweede zit nog in de eindredactionele fase. Ten eerste is daar het schitterende schaatsweblog Skate-off waar yours truly, net als bij De Baasjes, als gastcolumnist zal verpozen. Ten tweede ben ik toegevoegd aan de redactie van muzieklog File Under, alwaar ik adembenemende recensies en fabeltastische interviews zal publiceren. Uiteraard zal ik u op de hoogte houden van nieuwe publicaties onder het inmiddels bekende kopje in de menubalk ter rechterzijde. Kortom, de Spook is flink aan de weg aan het timmeren. Nu nog een betaalde journalistieke functie, en het wordt nog eens wat. Hoe dan ook: klikt u snel door naar mijn eerste schaatscolumn, die zich verdiept in het mysterie van het witte ijs in Thialf!

2006-11-07T23:42:00.000+01:00

2006 Midterm Elections
Live @ Spookrijders.tk

Volg de verkiezingen voor het Amerikaanse Congres live op De Baasjes en Spookrijders.tk!

Ik ben natuurlijk de beroerdste niet, en daarnaast vind ik het politieke spelletje ook veel te leuk om links te laten liggen. Kortom, speciaal voor u lieve lezertjes zit uw sterverslaggever vannacht aan de buis gekluisterd, met een pot koffie en CNN aan, om u op de hoogte te houden van de tweejaarlijkse freakshow die Verkiezingsdag In Amerika heet. Deze post zal gedurende de nacht continu worden geupdatet als er weer hippe nieuwtjes, belachelijke quotes of tenenkrommende taferelen plaatsvinden. Voor al het cijfermateriaal verwijs ik u naar de themapagina van CNN. En uiteraard staan de reactipanelen en alle telefoonlijnen tot uw beschikking voor eventuele commentaren. Mooi!

6.05 De laatste Senaatsraces laten lang op zich wachten, dus ik ga er een eind aan maken. Voor de definitieve uitslag kunt u hier kijken, ik ben nu weg. Haje!

5.40 Vanuit Californië komen nu ook de eerste uitslagen binnen: Arnold Schwarzenegger lijkt door te mogen als gouverneur. De eerste cijfers wijzen op ongeveer 60% van de stemmen voor de oud-acteur. In de strijd om het Huis lopen de Democraten alsmaar meer uit (19 zetels winst); in de Senaatsrace blijft het spannend, maar de Republikeinen lijken aan het langste eind te trekken. De stand is nu D48 - R46 en Montana neigt naar de Democraten, maar Virginia, Missouri, Tennessee, Nevada en Arizona blijven vermoedelijk in Republikeinse handen.

5.15 CNN weet het zeker: het Huis van Afgevaardigden gaat naar een Democratische meerderheid. Hoe groot de marge wordt valt nog te bezien, maar de benodigde 15 zetels winst zijn binnen, aldus een mevrouw in een eng groen pakje dat pijn doet aan de vermoeide ogen. Volgens CNN hebben de Democraten nu 17 zetels gewonnen, waarvan 16 in een race tegen een Republikein.

5.10 De analysten zijn het er wel over eens: de Senaat blijft in Republikeinse handen. Kijkend naar de tussenstanden lijkt die conclusie gerechtvaardigd: de Democraten moeten drie van de vier keyraces winnen, maar staan alleen in Montana op winst. Virginia, Missouri en Tennessee gaan zeer waarschijnlijk naar de Republikeinen, al blijft Virginia ongekend spannend. Het Huis daarentegen is bijna in Democratische handen; slechts 5 zetels zijn nog nodig.

4.55 Congresman Don Sherwood (R) verliest zijn zetel in het 10e district in Pennsylvania. Sherwood biechtte tijdens de campagne een buitenechtelijke relatie op en hoopte dat die eerlijkheid hem niet al teveel stemmen zou kosten. Helaas voor hem: zijn tegenstander Christopher Carney haalt 54% van de stemmen en wint weer een zetel voor de Democraten, die nu heel dicht bij controle over het Huis van Afgevaardigden komen.

4.40 De brandweer in Connecticut is de schuldige achter de herverkiezing van Joe Lieberman, zo zegt hij zelf. Rare jongens overigens daar, want brandweermannen die zwaaien met borden met de tekst We Love You, daar krijg ik toch een beetje jeuk van. De eerste race voor de Democraten is inmiddels gewonnen: ze hebben een meerderheid aan gouverneurs door 5 Republikeinen uit het zadel te helpen.

4.00 Het verhaal is simpel als het gaat om de Senaat: de Democraten hebben zes extra zetels nodig om de meerderheid te behalen. Drie hebben ze al in de pocket, de andere drie moeten ze zien te halen uit vier keyraces: Virginia, Missouri, Tennessee en Montana. Montana is nog immer de dark horse, daar zijn zojuist de stembussen gesloten. Met nog 10 races te gaan hebben zowel Democraten als Republikeinen 45 senatoren. In de race om het Huis liggen de Democraten op koers: geen enkele Democraat is tot nog toe verslagen, terwijl de partij al 4 zetels gewonnen heeft.

3.45 Democratisch campagnestrateeg Paul Begala vertelt over een Republikeinse kandidaat voor het Huis in Florida, die er zo slecht voor stond in de peilingen dat hij stickers liet maken met daarop de tekst Vote Steele - Democrat. Op die manier hoopte Steele dat Democratische kiezers automatisch zijn naam zouden aantikken en alsnog zijn kansen zouden keren.

3.30 Hoewel Lieberman Lamont heeft verslagen, staan de Democraten nog altijd op plus 2 in de strijd om de Senaat. De Republikeinen verliezen 3 zetels. De stand is nu R44 - D43, met nog 11 zetels te vergeven. In het Huis verliezen de Republikeinen eveneens drie zetels; de Democraten staan hier op 4 zetels winst. De stand is hier nu D80 - R63. De Democraten hebben bovendien drie Republikeinse gouverneurs uit het pluche weten te helpen ten faveure van een eigen kandidaat.

3.20 Joe Lieberman, zittend senator in Connecticut en in de Democratische voorverkiezingen verrassend verslagen door zakenman Ned Lamont, wint alsnog de Senaatsrace als onafhankelijk kandidaat. Lieberman krijgt, ondanks zijn historie als Democraat meer stemmen van Republikeinen (35%) dan van Democraten (26%). Lieberman bleef als een van de weinige Democraten altijd de oorlog in Irak verdedigen. Overigens wil deze zege niet zeggen dat hij als Democraat geteld kan worden; terecht merkte de CNN-commentator zojuist op dat Republikeinen een punt zouden hebben wanneer ze zouden zeggen: Joe, de Democraten willen je niet meer, kom naar ons toe.

3.00 De Democraten winnen weer twee Senaatsraces: in Ohio verslaat Sherrod Brown de zittende Senator Mike DeWine, in Pennsylvania wordt Republikein Rick Santorum verslagen door Robert Casey Jr. De Republikeinen hebben nu twee Senaatszetels verloren aan de Democraten; de verhouding is R44 - D41. Virginia blijft ongekend spannend, in de andere keyrace in Missouri staat Claire McCaskill (D) voor op de zittende Republikeinse senator Talent. Ook in de race om het Huis van Afgevaardigden staan de Democraten op 2 zetels winst.

2.30 Howard Dean, voorzitter van de Democratische partij, meent dat zijn partij de Senaat in de zak heeft wanneer ze de races in Virginia en Missouri wint. Hij wil nog niets zeggen over het Huis, maar geeft toe dat de eerste tekenen goed zijn. Op de vraag wat de Democraten actief gaan doen op het gebied van Irak wanneer ze de macht grijpen in een van beide of beide Huizen, wil hij geen antwoord geven. ,,Het is nog te vroeg om daarover te speculeren," vindt Dean.

2.15 Afgevaardigde Mark Foley, u weet wel, die graag 16-jarige meisjes virtueel uitkleedt in een chatbox, staat in Florida nog steeds op het stembiljet hoewel hij is teruggetreden vanwege de affaire en Joe Negron nu het Republikeinse ticket trekt. Negron staat opvallend dicht achter zijn Democratische uitdager Mahoney, slechts drie procent. ,,This is turning out to be a nailbiter after all," concludeert de aanwezige CNN-reporter.

2.05 De races komen op gang. De Democraten winnen een Senaatszetel en de verhouding is nu R42 - D30 met nog 27 races te gaan. De Senaatsrace in Virginia is bloedstollend: zittend Senator Allen (R) ziet zijn voorsprong op Webb (D) verdwijnen naarmate er meer stemmen binnenkomen. Virginia wordt gezien als een sleutelrace. In de strijd om het Huis nemen de Democraten een tijdelijke voorsprong: 22 om 9 zetels.

1.50 Nog tien minuten te gaan voordat de stembussen sluiten in een groot aantal staten in het Oosten en het Mid-Westen, waaronder Illinois, Pennsylvania, New Jersey en Florida. Inmiddels is de verdeling voor het Huis vrijwel gelijk: D5 - R6. Voor de Senaat gaat het ook gelijk op: de Republikeinen houden Indiana, West Virginia blijft voor de Democratische veteraan Robert Byrd. Opvallend: in Vermont wint de onafhankelijke Senaatskandidaat Bernie Sanders.

1.05 De Democraten hebben de eerste zetel voor het Huis binnen: Bobby Scott wint in het derde district van Virginia. Verrassend is dat niet, er was immers geen tegenkandidaat. Er zijn nog een aantal van deze races waarbij er geen tegenkandidaat is voor de zittende kandidaat, maar de echte strijd moet dus nog beginnen.

0.25 Voor wie wil weten wanneer de exitpolls waar verschijnen: CNN heeft een overzicht. De eerste staten die met een voorlopige uitslag komen zijn Georgia, Indiana, Kentucky, South Carolina, Vermont en Virginia. Overigens gaan de verkiezingen van vandaag niet alleen om de Senaat en het Huis van Afgevaardigden. Ook diverse gouverneursraces worden vannacht beslist; zo staat in Californië niemand minder dan Arnold Schwarzenegger voor de taak om zijn naaste belager Phil Angelides achter zich te laten en gouverneur van de Golden State te blijven.

0.10 Een exitpoll van CNN richtte zich op de vraag waar kiezers zich door hebben laten leiden bij hun stem. Tweederde gaf aan gekozen te hebben met nationale kwesties in het achterhoofd, tegen iets minder dan een derde die zich liet leiden door lokale kwesties. Dit zou in het voordeel moeten zijn van de Democraten, die van de verkiezingen een referendum willen maken over the state of the nation en president Bush. Het belangrijkste thema volgens kiezers is corruptie (voor 42% het belangrijkst), dan volgt terrorisme (40%), de economie (39%) en Irak (37%).

0.00 Een aantal uitslagen zal langer op zich laten wachten dan voorzien, omdat er problemen zijn met de stemcomputers eerder op de dag. Onder andere in districten in Indiana (2 uur en 40 minuten) en Illinois (1 uur) blijven de stemlokalen langer open. Stemkaarten werden niet geaccepteerd, touchscreens werkten niet of officials wisten niet hoe om te gaan met de stemcomputers. In een aantal gevallen werd het aloude potlood en stembiljet weer uit de kast gehaald.

2006-11-06T12:28:00.000+01:00

Quit treating me like I'm Tupac!

Ik wilde maar zeggen! We zijn niet dood, we leven!. Sterker nog, we zijn jarig vandaag! Hiephoi enzo! Exact vier jaar geleden startte dit kleine weblogje met een abonimabel slecht stukje, maar zoals we allemaal weten is er in de tussentijd heel wat gebeurd. Pulitzers, P.C. Hooft-prijzen en andere oorkondes bedekken hier inmiddels bijna volledig het bloemetjesbehang, terwijl uw sterverslaggever inmiddels een gewild weblogger is bij collega's. Nou heb ik ook geen idee wie Guo Ning is, maar goed, who gives a fuck. Feit is dat u vandaag allemaal een stukje taart bij de Multivlaai mag halen en vanavond, als u op café gaat, er eentje mag drinken op dit prachtige stukje internet dat Spookrijders.tk heet. Lang leve Spookrijders.tk! Hoera! Hoera! Hoera!

2006-11-05T14:44:00.000+01:00

You're not masturbating enough

U weet allemaal dat Ain't No Other Man van Christina Aguilera een van de absolute toppers van het muziekjaar 2006 is. Christina, hierboven afgebeeld in haar Zwarte Magica-periode, heeft met haar fijne discodanschplaatje definitief aangetoond dat ze duizendmaal getalenteerder is dan Nana Mouskouri of Frans Bauer. En dat zegt toch wel wat. Ze heeft in ieder geval al een hoge notering in de bijna altijd traditionele eindejaarslijst van Spookrijders.tk verdiend. Maar nu komt het: het kan nog beter. Ik ben ongetwijfeld schaamteloos laat met deze mededeling, maar de danceremixes van Ain't No Other Man zijn absoluut de shit. Het schijnt officieel nooit uitgebracht te zijn (het begeleidende hoesje spreekt streng van For promotional use only), wat natuurlijk een schande is. Maar goed, als het om promoten gaat zijn wij hier op de burelen van Spookrijders.tk de beroerdste niet. Daar draaien wij de welbekende hand niet voor om. Oftewel, speciaal voor u: de remixes zijn hier te downloaden. Dance, I said! Dankbetuigingen mogen in de comments.

2006-11-03T22:12:00.000+01:00

You'll watch the end of the world on television

Halverwege zegt iemand dat het gek is hoe de wereld verandert wanneer het geluid van kinderen is verdwenen. En het is inderdaad moeilijk voor te stellen: geen schreeuwende koters meer in de trein, geen spelende kinderen meer in een woonwijk en leegstaande scholen. Toch is dat exact de situatie die in Children Of Men de harde realiteit is. In het jaar 2027 is de wereld zo goed als naar de Filistijnen. 9/11 bleek slechts een binnenbrandje vergeleken bij de atoombom die in New York is ontploft, Afrika is eveneens met de grond gelijk gemaakt; eigenlijk is er weinig meer te genieten op onze planeet, die door vervuiling, oorlog en ziektes volledig naar de knoppen is geholpen. En het ergste van alles: door een virus zijn alle vrouwen onvruchtbaar geworden, waardoor de laatste baby achttien jaar eerder werd geboren.

Slechts in Groot-Brittannië bestaat nog iets van een samenleving, maar dan wel een die is verworden tot een fascistische staat. Xenofobie en vreemdelingenhaat zijn aan de orde van de dag: illegalen worden opgesloten in speciale kampen die voor Westerbork weinig onder doen, terwijl regeringstroepen continu razzia's uitvoeren op zoek naar ondergedoken fugi's, zoals deze groep is gaan heten. Nu het water aan de lippen staat, is Groot-Brittannië immers alleen nog voor de ware Britten. Maar ook onder de autochtone bevolking is het leven geen pretje: straten liggen bezaaid met afval en vuil, terwijl verzetsgroepen aan de lopende band aanslagen plegen. Geen kinderen, dus ook geen hoop en ook geen toekomst. Regisseur Alfonso Cuaron doet niet echt zijn best om de kijker een goed gevoel te geven over de nabije toekomst.

In dit gitzwarte decor sleept journalist Theo (Clive Owen) zich al zuipend door het leven. Totdat hij via zijn ex-vrouw Julian (Julianne Moore) in het verzet wordt getrokken. De kwestie waarvoor ze hem nodigt heeft is niet gering: Kee, een jonge vrouw moet naar de kust gebracht worden om daar door een boot van het mysterieuze The Human Project opgepikt te worden. De reden waarom The Human Project, dat vecht voor een oplossing voor het schier onoplosbare probleem waarin de mensheid zich heeft gemanoeuvreerd, de jonge vrouw graag wil hebben wordt al gauw duidelijk: ze is zwanger. Reden voor optimisme, zo zou je zeggen, maar wat nu als de zwangere vrouw in kwestie een illegaal is? Kee en haar jongeling veilig richting de kust brengen blijkt voor Theo geen geringe opgave.

Cuaron is een man van mokerslagen en subtiliteit tegelijk. De art direction van de film is subliem en angstaanjagend tegelijk: de toekomstschets is akelig aannemelijk en overweldigend. Maar het zijn de kleine, symbolische details die Children of Men maken tot het meesterwerk dat het is. In de werkkamer van Theo's vriend Jasper (Michael Caine) hangt een vergeelde poster tegen de Irak-oorlog; een kwestie die anno 2027 pijnlijk futiel is geworden. De trui ter ere van de Olympische Spelen van 2012 in London die Theo draagt is een andere herinnering aan vervlogen tijden. In iedere scène is wel een dier te zien, als ware het een subsitute for love bij gebrek aan kinderen. De aantrekkingskracht van Theo voor de honden, katten en zelfs herten lijkt een symbool voor zijn rol: de herder die de hoop van de mensheid bewaakt.

De meest indrukwekkende scene in de film is wanneer Theo en Kee zich door een verbaasde haag van soldaten en verzetsstrijders bewegen, met de huilende baby in hun midden. Voor een moment worden de strijdende partijen weer even mens, is er weer even hoop wanneer ze het geluid van een kind horen. Maar zo stil als het even is, zo oorverdovend klinkt het volgende moment weer het wapengekletter en de menselijke drang tot zelfdestructie als een van de verzetsstrijders van de onachtzaamheid gebruik wil maken. Het open einde van de film mag een nauwelijks verhulde waarschuwing heten van Cuaron aan zijn publiek, nee aan de gehele wereld. Niet voor niets zei de Mexicaanse regisseur tijdens het filmfestival van Venetië over Children of Men: "Dit is geen film over de toekomst. Dit is een film over vandaag."

2006-11-02T13:34:00.000+01:00

I need a new gokart

2007 gaat een mooi jaar worden. Aerdenhout en Wassenaar zullen nooit meer hetzelfde zijn, en de nieuwe Robert Doornbos wordt niet meer op de tennisbaan maar op de green ontdekt. Racen met je eigen omgebouwde golfkarretje gaat het helemaal worden komend jaar. In Amerika zijn ze er al achter dat het heel hip is om met een opgevoerde golfskelter tegen elkaar te strijden, vooral omdat de krengen in kwestie als ze een beetje goed aangepakt zijn 80 aan het uur rijden. Bergop. Bovendien kun je je helemaal uitleven door het kreng vol te proppen met gadgets en stickers. Het forum van de website Buggies Unlimited, groothandel in onderdelen voor deze tak van sport, toont enkele prachtige voorbeelden. Zoals The Economist in een artikel over het verschijnsel al stelde: van golfkar naar mini-Hummer.

2006-10-31T19:15:00.000+01:00

Anybody seen Richie?

Nou, zullen we dan maar weer, vriendjes en vriendinnetjes? Hebben we er allemaal een beetje zin in? Mooi zo! Na mijn bijzonder positief verlopen werkgesprek van gisteren lijkt het afstuderen van uw sterverslaggever nog slechts een formaliteit te zijn, dus wordt het wel eens tijd om hier de lichten weer aan te doen. Maar zo ziet u maar: het verschil tussen wel en niet afstuderen zit hem dus in dat verdomde webloggen. Nu heeft u mij niet helemaal hoeven missen en heb ik in de tussentijd enkele prachtige geschriften afgeleverd op de burelen van De Baasjes, maar zo als het klokje thuis tikt... enfin, u snapt wat ik bedoel.

Maar goed mensen, luister. Waar wij het eens over moeten gaan hebben is Six Degrees. Want Six Degrees, kind toch, dat is toch wel gewoon een verdraaid fijne serie die ze daar bij de studio's van ABC uitgepoept hebben. Zes nogal verschillende mensen, met allemaal een eigen verhaal, allemaal wonend en werkend in Manhattan, en allemaal krijgen ze direct of indirect iets met elkaar te maken. Six Degrees is niet nagelbijten zoals bij Prison Break of Lost en het is ook niet ongelooflijk grappig en hartverwarmend zoals Gilmore Girls. Six Degrees kabbelt echter wel op zeer aangename wijze over je scherm. Dat is ook wat waard, nietwaar?

En dan het belangrijkste: de cast is dikke prima. Jay Hernandez en Hope Davis zijn klasse en dragen de serie, terwijl het chimeidgehalte wordt verzorgd door Erika Christensen (foto), die u misschien nog kent als de drugsgebruikende dochter van Michael Douglas uit Traffic. Tel daarbij op een neger, een carrierevrouw en een midlife crisis op twee benen, en je hebt een prima setje personages. Voordeel is ook dat de serie net is begonnen: er zijn pas vijf afleveringen geweest. Kortom, u downloadt die hap even, u gaat er een middagje voor zitten en u bent weer bij. Precies op tijd om donderdag de zesde aflevering te downloaden.

2006-09-25T14:22:00.000+02:00

That's why God invented work

Ik zou het niet meteen vakantie willen noemen, maar er zijn wel degelijk redenen te vinden voor het feit dat het hier wat uitgestorven is de laatste weken. Zoals u weet heb ik afgelopen voorjaar op grandioze wijze mijn afstuderen om zeep geholpen, en dat had deels te maken met mijn soggende gedrag hier op de burelen van Spookrijders.tk. Vandaar dat ik nu een stuk serieuzer en een stuk vaker bezig ben tijdens deze tweede poging om een diploma binnen te halen. Vandaar ook dat Spookrijders.tk tijdelijk de deuren sluit. Zie het als een voorzorgsmaatregel.

Ik zal de komende drie á vier weken hard nodig hebben om al mijn werk op tijd af te krijgen, en loggen heeft tot die tijd even iets minder prioriteit. Mocht ik iets op mijn lever hebben, dan verwijs ik u door naar de vrienden van De Baasjes. Ik heb nu eenmaal contractuele verplichtingen aldaar; dus daar zal ik zo af en toe nog een prachtig epistel publiceren. Overigens nog een noot aan de redactie van Sargasso's Battle of The Blogs: haal het niet in uw hoofd om mij door te geven als casualty of war. Begin november ben ik weer terug. Misschien wel vroeger. Wie zal het zeggen.

Onthoud in ieder geval: Spookrijders.tk gaat nooit verloren! Bovendien, morgen begint Season 7 van Gilmore Girls. Daar komt u de tijd wel mee door. Of u gaat het archief van Marten lezen (overigens is die ook wat afwezig de laatste tijd. Ik zeg het u, er heerst een virus. Of hij is ook aan het afstuderen, als olifantenverzorger). En vooruit, omdat het zo leuk zoeken was, krijgt u van mij nog een closed sign.

2006-09-19T15:16:00.000+02:00

Somebody hand me a cue

Prinsjesdag is een leuk ritueel, maar niet meer dan dat. Veel interessanter is de traditionele persco met de vier grootste fractievoorzitters, die veel verraadt over de aanstaande verkiezingscampagne.

Want dat Jan Marijnissen en Wouter Bos er bij een eventuele linkse meerderheid wel uitkomen samen, mag geen twijfel meer lijden. Kijk die glunderende kopjes eens, als Jan Marijnissen tegen Mark Rutte zegt dat de SP nooit voor de vernieuwde VMBO-structuur heeft gestemd. Als een klein broertje duikt Bos achter zijn schouder op: ,,Wij waren ook tegen hoor, meneer Rutte!". Als Maxime Verhagen even later terugkrabbelt wat betreft de no-claimregeling, tot groot onbegrip van Rutte, kunnen Bos en Marijnissen een grijns niet onderdrukken. ,,Wij wisten allang dat de no claim in de praktijk niet zou werken," klinkt het triomfantelijk.

Quick en Flupke hebben elkaar gevonden. Was Bos vroeger veel meer homies met CDA-man Verhagen, sinds de SP zijn grijze NAVO- en republiekharen verloren heeft is de partij van Marijnissen opeens een aantrekkelijke partner voor Bos. De redenen liggen natuurlijk voor de hand. Prinsjesdag is dit jaar een goed nieuwsshow. Het kabinet kan lastenverlichtingen aankondigen, kan lagere werkloosheid vermelden en kan zich verheugen op een stevige economische groei. En het is niet meer dan logisch dat het CDA met de eer gaat strijken na vier jaar lang te zijn uitgekotst door grote delen van de bevolking.

Maar voor Bos levert dit natuurlijk een probleem op. De PvdA ging al uit van een kabinet van CDA en PvdA, maar ziet inmiddels ook dat naarmate de situatie in Nederland rooskleuriger wordt, het CDA in de peilingen steeds meer inloopt op de PvdA. Het CDA wordt weer acceptabel, en lijkt de credits te krijgen voor het economisch herstel. Voor Bos rest slechts een geluid dat leunt richting het CDA, maar dat zich niet ondersteund weet door aantoonbare resultaten. De PvdA was immers een oppositiepartij, in tegenstelling tot het CDA. Wat de peilingen echter ook laten zien, is dat aan de andere kant het kritische geluid van de SP eveneens aanslaat bij de kiezer. 15 tot 20 zetels liggen in het verschiet voor de socialisten.

Tel daarbij op dat de SP zich inmiddels regeringsfähig acht, en in dat kader haar scherpe randjes uit het programma heeft geschrapt. De NAVO bestaat nu eenmaal en is toch wel een beetje nuttig, en ach, laat Beatrix toch lekker zitten in haar paleis. Kortom, de elementen die de SP voorheen een risicovolle regeringspartner maakten, zijn als sneeuw voor de zon verdwenen. Maar het kritische geluid blijft, en het legt Marijnissen c.s. geen windeieren. Dat ziet Bos ook, en dus mag het geen verbazing wekken wanneer de PvdA-voorman de komende weken kritischer geluiden richting met name het CDA gaat laten horen. Bos-Marijnissen-Halsema I zou zomaar eens realiteit kunnen worden.

2006-09-13T15:18:00.000+02:00

You can argue that point later

Laat ik maar met de deur in huis vallen: ik ben het volkomen eens met minister Donner dat de sharia ingevoerd moet kunnen worden in Nederland. Om het iets preciezer te stellen: volgens Donner moet de sharia in Nederland ingevoerd kunnen worden als tweederde van de bevolking daar achter staat. Een feitelijke constatering, die volledig in lijn is met de uitgangspunten van de staatsvorm waar we het in Nederland vrijwel allemaal mee eens zijn. U weet wel, de parlementaire democratie. Maar feitelijke constateringen zijn aan de heren en dames in de Tweede Kamer niet besteed. Welnee. Zij buitelen liever over elkaar heen om er schande van te spreken dat de minister van Justitie zich uitspreekt voor invoering van de islamitische wetgeving.

Dat nu juist die aanname onjuist is, en dat Donner puur een hypothetische situatie aankaart, gaat in het geschreeuw en gebler al snel ten onder. Dat Donner, hem een beetje kennende, de uitspraak vermoedelijk in een bepaalde context heeft gedaan die zich richt op het onwrikbare geloof van Donner in de grondbeginselen van onze rechtsstaat, doet verder ook niet meer ter zake. Dat de kans dat tweederde van de Nederlandse bevolking c.q. volksvertegenwoordiging zich uit zal spreken voor de sharia vrijwel nihil is, maakt ook allemaal niet uit. Welnee, scoren is het devies.

Stel je voor dat je als Kamerlid niet zou reageren op deze uitspraken. Of sterker nog, dat je wel reageert en stelt dat Donner in principe gelijk heeft met zijn uitspraak. Wat zal de kiezer daar wel niet van zeggen. Geachte lezer, het is weer verkiezingstijd en u zult het weten ook. Natuurlijk is Donner niet voor invoering van de sharia. En natuurlijk zal er nooit een tweederde Kamermeerderheid voor invoering stemmen. En zelfs wanneer ze dat wel zou doen, dan zijn er altijd nog de Eerste Kamer en de Raad van State, die het voorstel resoluut zullen afschieten omdat het in strijd is met de Grondwet. Simple as that.

Dat de gemiddelde burger hier niet van de op de hoogte is en zich afvraagt wat Donner hier nu mee hoopt te bereiken, is volkomen gerechtvaardigd. Je kunt je inderdaad afvragen of het wel zo verstandig van Donner is om de overbekende knuppel in het net zo bekende hoenderhok te gooien. Aan de andere kant past het ook weer in de invulling die Donner geeft aan het ministerschap van Justitie, die zich volkomen terecht zorgen maakt over het flirten van verscheidene politici met het inperken van Grondwettelijke, burgerlijke vrijheden, zonder dat daar een duidelijke reden voor is.

Van parlementariers zou je echter iets meer verstand verwachten. De enigen die zich in dit geweld vrij stil houden, zijn de kleine christelijke partijen en, kijk eens aan, de VVD. Zoals VVD-fractiewoordvoerder Weekers het stelde: ,,Ik begrijp de feitelijke vaststelling van de minister, maar het ontgaat mij welke bijdrage dit aan het maatschappelijke debat moet leveren." Een applausje voor de VVD dus (ja, soms mag het best), evenals voor de SGP en de ChristenUnie. Maar voor alle overige kleuters is slechts een paar ezelsoren van toepassing. Sliep uit, heette dat geloof ik in vroeger tijden. Hup, in de hoek.

2006-09-07T15:11:00.000+02:00

I don't date musicians

Ik ben m'n groene vakje bij Sargasso's Battle of the Blogs kwijt. Ik ben nu lichtgroen met een zwart puntje. Dat betekent dat er veel gaten van een dag of meer vallen in de postfrequentie alhier. Joh. Nou en. Alsof u dat nog niet wist. Niet dat ik het ontken, maar wat wil je ook met zoveel moois op de televisie? Okay, en ik ben wederom een poging tot afstuderen aan het doen, maar dat heeft nergens iets mee te maken. Soggen (of loggen) is nog steeds heel erg september 2006, al is het wel iets minder heftig dan in mei 2006.

Maar goed, het nieuwe televisieseizoen dus! Zelfs als het oud is, valt het nog goed te pruimen, zoals de herhalingen van Jiskefet op woensdagavond. Leuk enzo. Maar over het algemeen is het niet oud, maar vooral nieuw. Nu ben ik nooit zo'n televisiekijker en is dat over de afgelopen jaren alleen maar minder geworden, maar een tweetal programma's op de late avond kunnen mijn waardering buitengewoon wegdragen. Sterker nog, ze zullen een steekkarretje nodig hebben. Ik heb het natuurlijk over Pauw en Witteman en De Staat van Verwarring.

De eerste twee heren maakten ook al eens samen het vrij geslaagde Woestijnruiters, en maken sinds deze week een goed alternatief voor het godzijdank opgehouden Barend en Van Dorp. Pauw en Witteman is gewoon goed en leuk. De samenwerking tussen beide heren is goed, de gasten zijn meestal interessant en Pauws soms ronduit onbeschofte bejegening van gasten als Antoine Bodar en Gretta Duisenberg levert hilarische televisie op. En het levert prachtige onthullingen op over Wouter Bos en een lege kinderwagen (tja, had u maar moeten kijken). Alleen die rode knop moet er gewoon uit.

De Staat van Verwarring overlapt helaas met Pauw en Witteman, maar is een prima en vrij geestig alternatief als u geen zin heeft in Catherine Keijl als hoofdgast. Twee jonge knullen die een 'absurde talkshow' maken en ter plekke overleggen welke 'intelligente vragen' ze zullen stellen. Waardoor we nu weten wat de lievelingskleur van Klaas de Vries is. Of een interview met de dochter van Peter Jan Rens, die eerst callgirl was en nu hoofdredactrice van de Nederlandse Moslim Omroep: "Hoe zit dat? Ben je moslim?" - "Nee." - "Oh, je bent omroep?" - "Ja!". Dat soort werk dus. Leuk.

Maar goed, dit is materiaal voor het einde van de avond. Veel mooier is dat wij met ingang van hedenavond iedere donderdag ons hart kunnen ophalen aan nieuwe episodes van Gooische Vrouwen (foto)! Inderdaad, het enige programma waarvoor we Talpa wel dankbaar mogen zijn. De prachtige promo's die de afgelopen dagen op Talpa circuleerden waren al om van te smullen, maar vanavond gaat het dus echt beginnen. Ik doe vast een voorspelling: Claire is in het zwembad geduwd door Martin. Omdat ze niet met hem wilde batsen.

Overigens nog even een interne mededeling wat betreft de huisraad alhier: er zijn twee nieuwe items in de rechterbalk verschenen. Eerst onder het kopje 'Spookrijder @ De Baasjes' directe links naar mijn prachtige schrijfsels bij De Baasjes. Poep ik daar wat nieuws uit, dan verschijnt hier een link. Dus even een voorbeeldje: ik heb vanochtend de nieuwe plaat van Justin Timberlake gerecenseerd, en dus is de bovenste link er een naar dat schitterende stukje. Capiche? Ten tweede is er een Skype-button, zodat u mij nu direct kunt Skypen. Vet hip dus.

2006-09-05T12:42:00.000+02:00

I guess I'm not trained for this

Rustig nu, dacht hij bij zichzelf. Gewoon blijven ademhalen. Het is allemaal niet zo eng.

Hij had er de afgelopen nachten nog wel eens slecht van geslapen. Was het nu wel zo slim geweest om te tekenen in de Kuip? Had hij niet beter op de comfortabele bank in de Arena kunnen blijven zitten? Want ja, die Recaro-stoelen zaten toch wel erg lekker. Verwarmd ook. Maar aan de andere kant, hij was immers voetballer in hart en nieren en wilde graag spelen in plaats van negentig minuten duimendraaien. Het bloed kroop toch waar het niet gaan kon. Toch zat de ophef hem niet lekker. Zou die aardige meneer Jorien nu echt moeten opstappen, alleen maar omdat hij hem, de held van Euro 2004, van de reserves van Ajax had verlost? Tuurlijk begreep hij wel dat het tussen Ajax en Feyenoord niet lekker zat, net als thuis in Griekenland, tussen PAO en AEK. Ach, vergeleken bij de taferelen in Athene was dit kinderspel. Met die gedachte had hij zichzelf het trainingsveld opgesleept, afgelopen maandag. Rustig maar, het waait wel over.

Maar nu hij in de catacomben van het Kasteel stond te zweten, sloeg de twijfel weer toe. Hij keek achter zich, en zag Nicky Hofs met gesloten ogen staan, als in trance. Stiekem was hij jaloers op Nicky. Had hij ook maar van die stalen zenuwen, net als dat kuitenbijtertje uit Arnhem. Toen Nicky naar de Kuip kwam, was het legioen ook sceptisch geweest. Hofs de nieuwe Bosvelt? De Feyenoord-aanhang wist het nog zo net niet. Maar Nicky had zich nergens wat van aangetrokken, en had de harten van het Legioen gewonnen. Makkelijk zat, had hij eerder gedacht, dat gaat mij ook lukken. In visioenen zag hij zichzelf al de winnende tegen Ajax maken. Dan zou Rotterdam nog eens van hem houden! Maar nu, zo vlak voor de stadsderby tegen Sparta, zag hij vooral visioenen van buitenkant paal, over de bal heen maaien en plastic bekers bier die op zijn hoofd landden.

Opeens voelde hij een hand op zijn schouder. Hij keek op en zag het gezicht van John Heitinga. Verward wreef hij in zijn ogen. Johnny? Hij keek om zich heen en bemerkte dat hij weer een rood-wit trainingspak aanhad, en dat hij weer op de vertrouwde Recaro-stoel zat. Om zich heen hoorde hij de bijna 50.000 Ajacieden joelen, schreeuwen en zingen. He? Hij snapte er helemaal niks van. Heitinga? Recaro? Rood-wit? Ajacieden? Hij voelde zich alsof hij in de Twilight Zone was beland. Maar... ik zat... toch bij... Feyenoord? Was het dan toch maar een droom? Johnny schoot in de lach en gaf hem een ram op de schouder. Op dat moment schoot hij wakker. ,,Nou, lopen Harry," hoorde hij achter zich. Hij draaide zich om en zag de grijns van Nicky. ,,Wel wakker blijven he, Harry," zei Nicky nu lachend. ,,Oh, en ik wil minstens twee goals van je zien. Ik geef de assists wel." Komt goed, hoorde hij zichzelf zeggen en hij holde door de spelerstunnel naar het licht.

2006-08-30T20:24:00.000+02:00

Partij voor de Vrijheid doet
goede zaken op transfermarkt

PVDV-preses Wilders is actief op de transfermarkt in aanloop naar het nieuwe seizoen.

DEN HAAG - De Partij voor de Vrijheid (PVDV) presenteert morgen zeer waarschijnlijk een nieuwe rechtsbuiten. Joost Eerdmans, momenteel nog uitkomend voor Eén NL, wordt volgens bronnen binnen de partij vastgelegd voor vier seizoenen en moet bij PVDV de strijd aangaan met Hero Brinkman voor de positie van rechtsbuiten.

Volgens de voorzitter van PVDV, Geert Wilders, zijn Eén NL en PVDV het eens over de transfersom en hangt de overgang af van Eerdmans. Over de hoogte van de transfersom werd door beide partijen geen mededeling gedaan. In een reactie stelt Eerdmans dat hij vol vertrouwen is over de deal: ,,Ik neem aan dat we er salaristechnisch wel uit zullen komen, en de Partij voor de Vrijheid is natuurlijk een prachtige uitdaging in dit stadium van mijn carrière." Overigens zal Eerdmans volgens bronnen binnen de PVDV niet de laatste aankoop van Wilders zijn.

Naast de aankoop van Eerdmans is Wilders namelijk ook nog op zoek naar een linkshalf om de selectie van PVDV te versterken. Daarbij heeft hij naar verluidt zijn oog laten vallen op Ineke van Gent. Van Gents huidige werkgever GroenLinks bevestigt de interesse van PVDV, maar benadrukt bij monde van woordvoerder Gerrit Rutten dat GroenLinks Van Gent slechts voor de hoofdprijs laat gaan. ,,Na het gewonnen debat van afgelopen woensdag zijn wij niet van plan een bepalend iemand als Van Gent zomaar te laten gaan. Vooralsnog is PVDV niet bereid om de door ons gevraagde transfersom op tafel te leggen, dus in principe blijft Van Gent gewoon bij ons," aldus Rutten. Van Gent was zelf niet bereikbaar voor commentaar.

Overigens is Eén NL inmiddels al naarstig op zoek naar een vervanger voor Eerdmans, en lijkt die gevonden te hebben in Hilbrand Nawijn. Nawijn, nu nog onder contract bij Partij voor Nederland (PVN), wil graag hogerop en lijkt zijn langste tijd bij degradatiekandidaat PVN gehad te hebben. Volgens Eén NL-voorzitter Marco Pastors zijn beide partijen al met elkaar in gesprek over een eventuele overgang van Nawijn. ,,Het vertrek van Eerdmans is natuurlijk een aderlating, maar niemand is onvervangbaar wat mij betreft. Het mag bekend zijn dat wij zeer gecharmeerd zijn van Nawijn, en ik hoop binnen enkele dagen meer bekend te kunnen maken over Eén NL-succes op de transfermarkt," zo zei Pastors vanmiddag tegen het ANP.

2006-08-28T14:01:00.000+02:00

Oh my God, she's turning over

Een tijdje terug hadden Melanie en ik het idee om een webradiozender op te richten. Een soort Kliko FM, maar dan ook buiten festivals, waarmee wij de Kliko FM-experience in iedere Nederlandse huiskamer zouden brengen. Maar sinds gisteravond denk ik dat het vergeefse moeite is. Want hoe zouden we ooit nog the genius van Wigwam Radio kunnen overtreffen?

Zal Kliko FM ooit dj's als DJ Adri, DJ Gerrit en DJ Leo hebben? Of ondersteunende krachten als VJ Dolfijntje? Ik vrees van niet. Zal Kliko FM ooit geweldige artiesten als Pietje Stuiver, Zangeres Arendtje en Gerrit Vos (de artiestennaam van DJ Gerrit) tot zijn kennissenkring mogen rekenen? Ik heb er het welbekende harde hoofd in.

Toen ik gisteravond bij toeval op de website van Wigwam Radio terecht kwam, dacht ik nog: nou, dat ziet er wat amateuristisch uit. Totdat ik eens naar de live uitzending ging luisteren. Man, was I wrong! Nog nooit heb ik een DJ (of Gigi, zoals Gerrit het met onvervalste Roermondse tongval zegt) zo professioneel door een plaat heen horen ouwehoeren.

En de kwaliteit van de platen! Corry Konings, Jannes, Frans Bauer, Jannes, Kelly Hensen, Jannes en nog veel meer! Bovendien doet Wigwam ook aan onbegrensde zelfbevlekking, doordat DJ Gerrit zeker zes keer per uur zijn eigen plaat draait, onder het mom van 'een verzoekje'. Wat een lef! Daar kan Harald Hanemaaijer nog een flink puntje aan zuigen.

Maar goed, tot hieraan zou je kunnen denken: Kliko FM heeft een geduchte concurrent, maar het kan nog. Echter, toen ik bij de fanshop uitkwam wist ik het zeker: dit is de genadeklap. Hoe zou Kliko FM Webradio ooit kunnen opboxen tegen een Wigwam Radio-string (boven)? Nooit natuurlijk. Daar steken de Kliko FM stickers natuurlijk nogal flets bij af, dat snapt u ook wel.

Kortom, ik kan u bij deze alleen maar aanraden veel naar Wigwam te luisteren. Laat een berichtje achter in het gastenboek om uw adoratie te tonen (en negeer voor het gemak de noodkreet van Kelly Hensen die zich afvraagt of ze nou wel of niet op de Wigwam Radio Feestavond mag optreden). Over die feestavond gesproken: ik zie u op 9 september in Roermond!

2006-08-23T11:10:00.000+02:00

Lowlands 2006:

Kylievet!

Zoals beloofd, doch ook een dagje later, het langverwachte, niet te overtreffen, ieder jaar weer goed voor de Pulitzer Prize zijnde Spookrijders.tk Lowlands-verslag. En dat is drie keer woordwaarde, zeker weten. Even een disclaimer/bronvermelding: de foto's zijn gemaakt door Melanie, Kimberly, Eva en Steven. Welke van wie is weet ik niet, en dat zal me ook jeuken. En u ook, vermoed ik zo. Verder is het zo dat de begeleidende teksten slaan op de foto BOVEN het tekstje, tenzij anders aangegeven. De teksten bij de foto's staan dus ONDER de foto. Vandaar ook de term foto-onderschrift (aha!). Is dat duidelijk? Ja? Mooi, laten we dan maar snel beginnen.

Kijk, je kunt tegenwoordig niet meer in je normale kloffie naar Lowlands. Ik bedoel, dat is echt ontzettend 2005. En dus gingen enkelen van ons donderdag verkleed naar Lowlands. U ziet hierboven Kimberly als Paris Hilton, Hannah als een engeltje, Steven als homosuele marinier (een pleonasme, ik weet het), Melanie als stewardess en ik als blanke Zwarte Piet. Deze foto op Amersfoort Centraal is genomen door Eva (dat weet ik dan weer wel), die verkleed was als cowgirl.

Eenmaal met de trein bij 't Harde aangekomen was het een Kyliezooi. Iedere bus stopte op een andere plek, waardoor je niet echt goed wist waar je met al je spullen moest gaan staan. Het werd dus dringen geblazen om in een bus terecht te komen. Legendarische quote in dit verband van een der omstanders: "Die tweede winkelwagen past er echt nooit meer in jongen." U begrijpt: hij paste wel. En onze medereizigers mochten blij zijn, want wie wil er nu niet naar Biddinghuizen worden vervoerd op de klanken van The Beach Boys en The Beatles uit de audiounit?

Nou ja, na veel wachten, Kliko FM pluggen bij Giel en Sander en het basiskamp op camping 3 inrichten, stonden de tenten nog voor zes uur (Mel, ik krijg nog een biertje van je voor die gewonnen weddenschap). Toen we daarna over het terrein gingen wandelen, bleek Steven, die als enige nog zijn verkleedoutfit droeg, veel fans te hebben. U ziet dat hierboven.

Ramon had tevens een prachtige Kliko FM-vlag gemaakt, die onze jaarlijkse partytent sierde.

Nu had ik voor Werchter een koe als opblaasbare stoel meegenomen, maar met de komst van de Wurth-boot was ik de koe al uit het oog verloren. En zodoende werd de koe gebruikt als tenthoofd door Hannah en Kimberly.

Dit hier is dus die befaamde Wurth-boot. Volgens de Wurth-folder moest ie 3,5 meter zijn, maar het kwam niet eens in de buurt. Ik zou nu kunnen roepen geld terug, maar ik had hem voor gratis, dus dat kan niet. Op de foto ziet u Anne, diegene zonder hoofd dat ben ik en die bierbuik is van Steven.

Hoewel Mellie's stewardessenoutfit Kylievet was, vond ze toch dat er nog wat ontbrak aan het setje. Vandaar deze Iran Air style hoofddoek. Speciaal ontwikkeld voor het eventuele bezoek aan Geert Wilders bij Coolpolitics. En nee, Melanie was niet degene die zondag met een bommengordel werd aangehouden bij de Lowlandspoort. Dat was ik.

Tijdens de eerste wandeling over de camping kwamen we ook deze groene kliko mét audiounit erin tegen. Kortom André: het kan dus wel.

Toch word je wel moe van al dat rondlopen over de camping, en dus was het tijd voor een kopje thee. Melanie, Eva en Anne mochten zich met recht meisjes van Verkade noemen.

Met verse thee in je buik danst het altijd fijner. Dus ook donderdagnacht in de 24uurstent, die bij vlagen deed denken aan een schuurfeest in Borculo, zoveel bier ging er door de lucht. Hierboven ziet u hoe ik een foutloze Geordi LaForge-imitatie uitvoer (ik ben alleen geen neger, maar een kleinigheidje hou je toch).

Lowlands 2006 gaat de geschiedenis in als het festival met de grootste groep ooit. Ik ben de tel kwijt geraakt, maar het zal een man of 20, 25 zijn geweest. Op deze foto ziet u van links naar rechts in ieder geval Adriaan, Bob, ikzelve, Ramon, Carlo, Melanie, Fleur, Nathalie en Roel. Ook Steven, Eva en Lisanne moeten nog ergens op deze foto staan.

Niet op de groepsfoto, maar wel degelijk aanwezig, was ons vaste softpornduo Jade en David. De hoeveelheid 'liefjes' en 'poepjes' waren weer niet van de lucht, but hey, where would we be without 'em?

Bij de ingang van het festivalterrein kon je vet goed apenkooien, zoals Anne hier laat zien. Helaas werd deze foto net een seconde te vroeg gemaakt, want de manier waarop onze schone Zeeuwse even later ter aarde stortte mag ongeëvenaard heten in de historie van teraardestortingen.

Deze foto werd op vrijdag in de rij voor de ingang naar het festivalterrein gemaakt. Zoekt u er zelf de bekende koppen even uit? Het zijn er zeker acht.

Ook dit jaar waren de schoorstenen er weer boven de ingang. De foto is overigens gemaakt door Steven in een zo te zien bezopen en beweeglijke bui. Maar je kunt nu eenmaal niet alles hebben.

Melanie deed erg haar best om vrienden te maken deze Lowlands-editie. Zo probeerde ze door middel van dit t-shirt een reachout te doen naar alle yuppen op het festival. Helaas voor Melanie bleek er geen één yup aanwezig. Daar sta je dan met je goede gedrag.

Maar als u denkt dat Melanie zich daardoor uit het veld laat slaan, dan denkt u dat mooi verkeerd. In zulke gevallen is er altijd nog de Melanie-op-foto-lach. Er wordt al gefluisterd dat er patent op aangevraagd is.

Tijdens de 90s Now in de Grolsch-tent, ook dit jaar weer het hoogtepunt van het festival, was het vet uit den bol gaan op gouwe ouwe uit ons decennium. Maar het was ook je nieuwe Scissor Sisters-shirt showen, zoals Fleur en ik hier doen (ik sta dus links zeg maar). Ook hier weer: Steven in een beschonken fotobui. Of Melanie. Of Eva. Of wie dan ook.

Wie er ook was tijdens de 90s Now? Lenny zelf natuurlijk. Die graag even poseerde met een naambordje. Voor degenen onder ons die wat minder vlug van verstand zijn.

Op zondag ging het vet hard regenen. Ik droeg zelf een gele overall die mij keurig droog hield, terwijl Wesley (boven), Ramon (midden) en Carlo (onder) zelf een regenpak knutselden. Mede mogelijk gemaakt door de KLM, en door Komo vuilniszakken. En Lidl-knakworsten natuurlijk. Of dacht u dat Ramon echt een bruine had?

En toen was het weer maandag (ja, we slaan even een stukje over). Afbreken die hap en op huis aan. Uiteindelijk stond alleen de partytent nog overeind. U ziet dat zelfs Eva even niet meer weet wat ze er allemaal mee aanmoet. Gewoon achterlaten die hap.

De Wurth-boot bleek multifunctioneel. Niet alleen kun je er vet goed inliggen, maar je kunt er ook allemaal zooi ingooien en hem dan achter je aan slepen richting de bussen. Enige nadeel is dat de bodem na verloop van tijd gaat protesteren, maar de bodem moet gewoon even zijn plek kennen. Wel was de boot niet langer zeewaardig na deze trip, dus bleef hij achter. Volgens ingewijden zwerft de geest van de Wurth-boot nog steeds over het Walibi World-terrein rond.

En anders?

Uiteraard waren er ook nog bands op Lowlands. Wat was leuk en niet leuk, dat wilt u nu natuurlijk weten. Welnu, de balans is heel gauw opgemaakt. Wolfmother, Razorlight, The Magic Numbers, Bloc Party, Snow Patrol, The Knife, Mastodon, Be Your Own Pet, Psapp, Infadels, Scissor Sisters, Forward Russia!, !!!, Belle and Sebastian en Muse waren allen goed tot buitengewoon goed binnen te houden. Yeah Yeah Yeahs vielen mij live nogal tegen, maar haalden een krappe voldoende. Het enige wat ronduit ruk was, waren CKY, Seven en Mocky nieuwe stijl. De laatste vindt het nodig om tegenwoordig soul te maken en zodoende zijn laptop het raam uit te keilen, en dat had hij beter niet kunnen doen.

Verder hoor ik u denken: hoe ging het met Kliko FM dan? Vergeleken met Werchter was het allemaal nogal lafjes. Het basiskamp stond ver bij de doorgaanswegen vandaan, en dus was Kliko FM vooral op de regionale tour, heel erg lokale radio zeg maar. Toch was er de nodige interactie met onze luisteraars. Op zaterdagnacht was er zelfs een heuse "Lowlands 2002 Zet Die Kankâhradio Uit" aha-erlebnis, toen onze buren om half vijf enigszins geirriteerd raakten door het geboer van Carlo en ondergetekende in de microfoon. Had men het vriendelijk gevraagd, dan was er vast een deal geweest. Maar nu kon onze buurvrouw enige nachtrust op haar veel te grote buik schrijven. Tot slot is er nog een speciale Kliko FM-hitlijst bijgehouden, met daarin de meest gedraaide platen van het weekend:

1: Basshunter - Boten Anna - 36721 keer
2: Paris Hilton - Perfect for you - 8539 keer
3: Tropical SDanny & Guillermo - Toppertje - 6218 keer
4: TLBP - If I'd like sports - 2974 keer
5: Overige - 2 keer

Well, folks, I guess that's all! Hopelijk heeft u er net zoveel van genoten als wij, en we zien u volgend jaar graag weer terug!

Tot Lowlands 2007!

2006-08-21T18:33:00.000+02:00

Superior attitude, superior state of mind

En we zijn terug. ~~Morgen~~ Overmorgen het verslag, dan kan u zich ondertussen druk maken over de vraag wat Astrid Joosten in hemelsnaam op Lowlands te zoeken had. Suggesties mogen in de comments!

2006-08-14T18:48:00.000+02:00

Young man, don't make me raise my voice

Reden 396 waarom ik niet kan wachten tot donderdag: Geert Wilders komt op Lowlands. Ik haal de bommengordels vast uit het vet (en heb nu op zeker een vermelding in de AIVD-notulen van vandaag). Woei!

2006-08-11T23:20:00.000+02:00

I'm starring in that assholes home video's!

"You Know You're Obsessed With Gilmore Girls If......"

-You find yourself talking much faster than you used to. CHECK
-You went out and rented The Pacifier or The Sisterhood of the Traveling Pants just because Lauren Graham and Alexis Bledel were in them. CHECK
-You cried during Rory's valedictorian speech.
-The phrase 'Oy with the poodles already' makes perfect sense to you. CHECK
-You have considered naming your daughter after you.
-You have ever 'Lorelaied' fast food restaurants or rated delivery guys. CHECK
-You downloaded Gilmore Girls wallpaper onto your computer or 'Where You Lead' is your ringtone. CHECK
-You have ever replied to a comment with 'Dirty'. CHECK
-You have made an important decision based on a pro-con list.
-Your answering machine message is or has been 'I have nothing cute to say. Oh wait, puppies!! That's cute!!'
-You know how to spell 'Lorelai' and get frustrated when others don't. CHECK
-You think there's nothing wrong with watching a movie over and over again. CHECK
-You own all the seasons and watch them religiously over and over again. CHECK
-You are nodding & laughing at all of these right now because you know they're true! CHECK

U ziet, ik ben al goed op weg.

2006-08-10T17:49:00.000+02:00

I hope they weren't triplets

Gehoord op Radio 2:

Win deze geweldige prijs bij de Gouden Uren! Doe mee met de speciale Tros Gouden Uren prijsvraag en maak kans op een speciaal romantisch etentje voor twee personen! Tijdens dit avondje uit worden tevens twee fantastische optredens verzorgd door Xander de Buisonjé en Do! Dus bel nu en win!

Laat ik het zo stellen: ik ga nog liever dood.

2006-08-07T18:17:00.000+02:00

What, is he a national treasure?

Och och, wat had het toch godsgruwelijk fout kunnen gaan met Superman Returns. Wanneer u bij de IMDB-trivia voor de film leest dat Michael Bay, verantwoordelijk voor popcorngebeuk als The Rock, halfslachtige psychologische thrillers als The Island en meer cinematografische verschrikkingen, bijna de regie had gedaan, dan draait uw maag toch om? Of wanneer je leest dat Ashton Kutcher godbetert door de productiemaatschappij is voorgedragen voor de rol van Superman. De gedachte alleen al. Godzijdank is het allemaal niet zover gekomen, en is de eindbaas in kwestie gewoon Bryan Singer (X-Men, The Usual Suspects) geworden. Die wel Brandon Routh als Superman castte, en zonder wie Kevin Spacey zonder pardon had bedankt voor de rol van Lex Luthor. Die wel een wereldfilm kan afleveren. En dat ook doet.

Om maar met Spacey te beginnen: die tweede Oscar MOET wel in the pocket zijn. Lex Luthor Spacey-style is een freak, gespeeld met zoveel overtuiging, dat Gene Hackman (Luthor in de eerste Superman-films) wegkwijnt in vergelijking. In de openingsscène van de film wordt de befaamde Superman-villain hergedefinieerd. Opnieuw uitgevonden als een absolute en ook nog eens buitengewoon gemene krankzinnige gek. Een geniale gek, dat wel. Luthor ziet namelijk dollartekens, en die zal hij cashen ook. Dat hij daarvoor een ingenieus plan dient uit te voeren dat miljarden levens zal kosten, dat zal hem uiteraard een worst wezen. En ik kan het niet vaak genoeg benadrukken: Spacey overtuigt. Iedere zin uit zijn mond is raak en tijdens de haast Passion Of The Christ-achtige scène halverwege de film is hij ronduit angstaanjagend.

Net zo overtuigend is Superman zelf. Hoewel Brandon Routh vrijwel onbekend was voor zijn rol als Superman, snap je waarom Singer voor hem heeft gekozen. Routh oogt als de oorspronkelijke Superman Christopher Reeve, hij klinkt als Reeve, hij doet als Reeve. Critici die Superman Returns nu wegzetten als nog een bewijs van de ziekelijke remakedrift die Hollywood al jaren in de greep heeft, slaan de plank echter mis. Superman is juist een fijne afwisseling ten opzichte van die trend. Wat Singer wel doet is respect betuigen aan de filmcyclus die in 1978 begon, door een update van Reeve te casten, door stukjes befaamde dialoog te hergebruiken en door Marlon Brando 28 jaar na dato wederom op te voeren.

Maar de plot van Superman Returns is splinternieuw. Bovendien is Superman het enige character dat niet veranderd is. Want niet alleen Luthor is nieuw. Zo is Lois Lane opeens mama (maar van wie?), is Daily Planet-hoofdredacteur Perry White verworden tot een norse cynicus en kan paperboy Jimmy Olsen nu opeens wel foto's maken. Tel daarbij op de prachtige, aan de 21e eeuw aangepaste newsroom van The Daily Planet, Supermans mooi geacteerde verbittering over Lois' nieuwe liefde en de verbluffende special effects in de verschillende actiescènes, en er staat een film die beledigd wordt wanneer hij wordt weggezet als remake.

Valt er dan niks aan te merken op Superman Returns? Ach, je zou kunnen vallen over het feit dat Lois Lane, die zo goed is dat ze een Pulitzer Prize heeft gewonnen, de beginnersfout maakt om tijdens een persbijeenkomst een vraag te stellen waarop het antwoord in het bijbehorende persbericht staat. Je zou kunnen vallen over het feit dat Supermans pak kogels uit een mitrailleur weerstaat, maar dat een verpleegster het zonder probleem openscheurt, waarna het even later onbeschadigd weer over een stoel hangt. Doch dat noemt men in goed Nederlandsch mierenneuken. Veel belangrijker is dat de slotscène van de film zo goed als zeker een sequel belooft. Hoechei!

(P.S. Voor degenen die graag willen weten hoe het feestje van afgelopen weekend was: klik en klik!)

2006-08-04T17:49:00.000+02:00

Look at Rockefeller here

Even een huishoudelijke mededeling: uw sterverslaggever heeft een nieuwe bijbaan! Het zal u misschien verbazen, maar dit weblog heeft fans. Echt waar. En bij De Baasjes vindt men mij zelfs zo goed dat ik ben gevraagd om als gastlogger aldaar op te treden. Nu komt daar ondanks dat ze in het oosten van het land het hoofdkantoor hebben per dag zo'n 2000 man, dus dat was geen heel moeilijke beslissing. Ik moet immers ook aan de kijkcijfers denken. Inmiddels heb ik al twee prachtige epistels gepubliceerd: zie hier en hier. Om tot slot even een link te leggen tussen het tweede stukje en bovenstaande foto: u ziet dat Lousewies naar de toekomst kijkt (ja, die heb ik zelf verzonnen. Knap he?). De vraag is natuurlijk: wat ziet zij daar? Wat gaat Lousewies nu met haar duurbetaalde vrije tijd doen? Suggesties mogen in de comments, dan mail ik ze wel door.

2006-08-02T20:05:00.000+02:00

As you can see we're on a choo-choo

Oh, how I love Tha Steven! Zeg maar dat ik gek ben, zeg maar dat ik jarig ben vandaag (oh ja? Jaha!), maar Steven is het menselijke equivalent van een Magnum White. Ten eerste gaan de concerten in Zoetermeer toch door, en wel op 2 en 3 oktober. Dus ik kan alsnog mijn elf dvd's laten signeren en met De Held op de foto, yes jongens! Daarnaast heb ik sinds vorige week eindelijk de nieuwe bluesplaat van Chungdrag Dorje, Mojo Priest, in mijn bezit. En het volgende nummer is pure genius. Want laten we wel wezen: wanneer je als vrouw wat wil van Steven en hem tevreden wil houden, dan moet je gewoon je plek kennen. Duidelijk. En dat betekent dus dat je ZEKER niet tegen Steven zegt dat ie lekker zelf zijn ontbijt moet maken als hij te lui is om zijn nest uit te komen en het zelf te doen. Want dan kan je dus mooi tegen z'n kont praten. U gelooft het niet? Wel, luistert u zelf maar, dan legt Steven (maar zonder panda) het zelf even uit: Steven Seagal - Talk to my ass (mp3)

I woke up this morning
And said: baby fix me some scrambled eggs
She looked at me kinda surprised
and said: baby you got your own two pair o' legs
And I said baby: well from now on
you can just talk to my ass

2006-07-30T09:13:00.000+02:00

See how happy I make others?

Soms ontdek je wel eens zo'n bandje dat je denkt zo van OH MY GAWD! Zo van: jeetje, wat is dit leuk en hip en happening en vet en cool en gaaf. Nou zo'n bandje, dat is dus ook ¡Forward, Russia!. Het komt uit Leeds, het heeft ook een Myspace met liedjes en het maakt buitengewoon dansbare teringherrie in de geest van At The Drive In en geestverwanten. The Robocop Kraus op anabole steroiden. Be Your Own Pet, maar dan nummers die iets langer duren dan anderhalve minuut. En misschien heeft ¡Forward, Russia! wel naar country geluisterd, je weet het niet. Bovendien doet ¡Forward, Russia! ook helemaal niet moeilijk als het gaat om songtitels. Welnee, het eerste nummer dat je maakt noem je gewoon One, het tweede nummer Two en ga zo maar door. Met als resultaat dat dit de playlist van hun debuutalbum is. Hoe dan ook, ¡Forward, Russia! speelt zondagmiddag om 12:45 in de India op Lowlands, dus als u toevallig toch in de buurt bent moet u gaan kijken. En dan spelen ze 14 september ook nog eens in de Ekko. Wat een feest. Okay, nog een laatste dingetje dan om u helemaal over de streep te trekken: de gitarist heet Whiskas.

2006-07-29T06:33:00.000+02:00

Ernie, you forgot my buttermilk!

De klad zit er wel een beetje in he? Vooral toen ik eerder deze week zag dat mijn dagelijkse hoeveelheid bezoekers onder de tien was geeindigd, sloeg de schrik toe. Ik kan me niet herinneren wanneer hier voor het laatst minder dan tien mensen op een dag zijn geweest. Treurig niet? Ach, het leven van een weblog bestaat uit hoogte en dieptepunten, zeg ik altijd maar (niet echt hoor, ik verzin het net).

Maar goed, ik heb het dan ook vet druk. Zo ben ik ook vlijtig aan de gang gegaan met een speciale Lowlands-layout, maar dat heb ik na twee dagen maar opgegeven. Ik ben nu eenmaal niet zo kundig in dat soort dingen zoals Melanie en Ramon dat wel zijn. Verder moest ik allemaal films kijken, waaronder het fabuleuze Working Girl (Melanie Griffith mensen!) en het net zo fabuleuze Snatch (Jason Statham mensen!).

Dan was er nog de season finale van Gilmore Girls, waardoor ik zeker drie dagen van de kaart was. Ik ga niet lopen spoilen hier, want ik begrijp dat men op de Nederlandse tv nog verre van klaar is met seizoen 6, maar Lorelai vertoont dezer dagen gedrag dat zelfs in bedekte Hollandsche termen alleen maar als hoerig aangeduid kan worden. Dat gaat je niet in de koude kleren zitten. Arme Luke (onder).

Eens zien, what else? Well, ik moet vet veel werken, en dan nog de vroege dienst ook. Dat zorgt ervoor dat eendjesbedtijd van om en nabij twee uur 's nachts naar negen á tien uur in de avond wordt verschoven. Ergo: minder tijd om te loggen. Niet dat ik me wat aantrek van vroeg beginnen: ik kom gerust twee uur en een kwartier te laat op mijn werk. En ik kom er mee weg. Uiteraard. Het zal eens niet.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over voorbereidingen op feestjes, over eten op het strand maar dan toch weer niet, over de kat die momenteel op een dieet van vier vogels en zes muizen per dag leeft en zodoende veel schoonmaakwerkzaamheden in huis veroorzaakt, over flessen rosé die met die en gene moeten worden weggewerkt. Dat soort werk. Voor je het weet ben je zomaar weer een logloze week verder.

Maar ik kan u niet beloven dat ik nu mijn leven ga beteren. Kijk, stiekem heeft de lange logpauze er ook mee te maken dat ik mezelf druk een writers block aan het aanpraten ben. Op die manier zou ik dan kunnen zeggen dat ik niet kan afstuderen, vanwege dat writers block snapt u wel? Maar ik ben bang dat ik er niet mee weg ga komen. Mijn literaire talenten zijn nog altijd te groot, dat merkt u wel.

Dus wat moet je dan? Welnu, toch maar eens wat aan dat werkplan gaan doen dat binnen nu en tweeënhalve week volledig klip en klaar bij mevrouw Mireille van de SvJ op het bureau moet liggen. De motivatie is buitengewoon ver te zoeken (evenals een paar goede verhalen), maar goed, ja, fuck die shit jeweetoch aaight dan. Hoe dan ook: blijf hopen, blijf komen en de 5e bent u vanaf 21 uur welkom.

2006-07-22T21:39:00.000+02:00

I'd be great in a porno

U kan zich voorstellen dat ik flink over de zeik was toen Steven Seagal zijn twee concerten in Zoetermeer, gepland voor september dit jaar, begin deze maand cancelde. Het schijnt dat de platenmaatschappij van De Held dwars ligt, maar het hoe en waarom zal me eigenlijk worst zijn: feit is dat ik Steven nu nog altijd niet in levende lijve kan aanschouwen. Okay okay, er wordt gesproken over het verplaatsen van de concerten, maar daar heb ik het welbekende harde hoofd in. Hoe dan ook, ik was de afgelopen weken even niet zo in de Seagal-mood. De elf dvd's van de man die ik bezit bleven onaangeraakt (een unicum) en wanneer een van zijn geweldige nummers in de shufflemodus van m'n Zen opdook, skipte ik snel door. Totdat ik zojuist de videoclip van Seagals eerste single Girl It's Alright tegenkwam op Youtube. Hoe kun je nu boos blijven op een man die op zo'n fascinerende wijze een gitaar vasthoudt en zulke enigmatische clipjes maakt? Precies: dat kan niet. Steven is bij deze gerehabiliteerd. Zo, en nu die concerten opnieuw inplannen!

2006-07-19T20:47:00.000+02:00

And your boyfriend turned his head

Happy Jared Padalecki day everyone! Dean wordt vandaag 24! (Vindt u trouwens ook niet dat Rory bijzonder vreemd kijkt op deze foto? Een beetje als in: oh Dean, wat zeg je nu? Of misschien wel als in: 'Kijk Rory, zie je die loser daar? Dat is Jess en dat wordt je nieuwe vriendje' - 'Welnee Dean, hoe kom je daar nu bij? Jij bent veel leuker.' Zoiets. Of misschien maakte de regisseur gewoon een naughty joke. Ik weet het ook niet. Ik zeg ook maar wat.)

2006-07-17T18:04:00.000+02:00

Come on guys, I'm missing the Oscars!

Nu het weer vet goed gaat bij de baas, is er ook weer geld voor het inhuren van dure externe onderzoeksbureaus die je geld er als bezetenen doorheen jagen met zinloze onderzoeken. En dus heeft KLM een Brits bureau onderzoek laten doen naar de grootste ergernissen onder luchtreizigers. De uitkomst is uiteraard ontzettend verrassend: 65 procent vindt de rij voor de incheckbalie het meest vervelend. 52 procent van de ondervraagden heeft in de rij voor de incheckbalie zelfs last van stress. Lekker ontspannen op vakantie, u kent het wel. Nog meer mooie cijfers over vliegzorgen: 57 procent is voor een vlucht bang deze te missen, 41 procent maakt zich druk over vertraging en/of files tijdens de rit naar het vliegveld en ruim een derde is bang dat ze niet genoeg tijd heeft om de koffer te pakken.

Voor wie denkt dat deze cijfers voor kennisgeving worden aangenomen: vergeet het maar. KLM heeft actie ondernomen en een speciale Pre-Holiday Stress Avoidance Guide (ik heb het ook niet verzonnen) laten maken. Volgens onze KLM-Pravda Wolkenridder zou de lijst online moeten staan, maar helaas. Hoe dan ook, het kleinood is geschreven door deze aardige mevrouw, en bevat een tiental tips aan vakantiegangers om voorafgaand aan de reis kalm te blijven. Zo is er het briljante idee om een eigen cd- of mp3speler met favoriete muziek mee te brengen (al wordt Zero 7's In The Waiting Line helaas niet speciaal aangeraden). Verder bevat het gidsje een aantal ontspannende lichaamsoefeningen. En voor degenen die denken dat de wachtrij alleen maar kommer en kwel oplevert: 20% van de ondervraagden zegt dat een gesprek met een medereiziger in de wachtrij een nieuwe vriendschap heeft opgeleverd.

2006-07-15T17:31:00.000+02:00

Mrs. Johnson was shaking her ass!

Mensen, Solaire is aan de weg aan het timmeren. Deze bijzonder fijne band, ook wel bekend als Rotterdams Finest, gaat eraan komen. De eerste EP was een doorslaand succes (dat vonden ze ook bij 3voor12), met als hoogtepunt het geniale nummer Iamnotsad (mp3). En inmiddels is er alweer een nieuwe EP afgerond, die in een oplage van 1000 exemplaren verspreid gaat worden en luistert naar de alleszeggende titel Satin robes floating through space on a mission of the utmost importance. Het mag geboekstaafd worden, zou ik willen zeggen als officiële Solaire-biograaf. Een eerste voorproefje van de nieuwe EP is al voorhanden: Ming's Pretty Years (mp3). Ongeëvenaard binnen de Hollandse landsgrenzen. Natuurlijk is een vergelijking met Mogwai snel getrokken (wat geen schande is overigens), maar is er een band die ze dit nadoet in Nederland? Nee, die is er niet. Kortom heren Lowlands-programmeurs: doe wat nuttigs met die paar gaatjes die u nog heeft voor het weekend van 19 en 20 augustus en zet Solaire op Lowlands. U zal niet teleurgesteld worden.

2006-07-12T19:44:00.000+02:00

And NASA thinks this is a weather satellite

Melanie heeft het al helemaal uitgekeken, ik ben ruim over de helft en Steven is ook al druk aan het kijken. U snapt: series downloaden via internet is de shit. Hoe dan ook, de nieuwste tv-hit vanuit Amerika heet Invasion, en vanavond begint Veronica met uitzenden op de Nederlandse tv. U moet het in ieder geval vet kijken, want het is enorm spannend en entertaining. Pak Sphere, The X-Files en Outbreak, stop het in een blender, en u heeft Invasion. Bij vlagen heeft het wel een ernstig hoog Ja-hoor-Kev-gehalte, maar dat ziet u dan maar even door de vingers. Laat ik het zo stellen: als u Lost te pruimen vond, vindt u Invasion ook goed. Allemaal kijken dus vanaf 20:30 op Veronica.

2006-07-10T17:26:00.000+02:00

It was like swimming through shit

Wie heeft er niet ooit eens op het punt gestaan er een punt achter te zetten? De dag waarop je oma, cavia of buurvrouw is overleden? De dag waarop je vriendin je na twee jaar dumpt? De dag waarop je ontslagen wordt, je huis uitgezet wordt, zakt voor je afstuderen? Ik bedoel maar. Heeft iedereen niet ooit eens op een zwak moment, al is het maar een split second, bedacht: wat zou het toch makkelijk zijn om er gewoon een einde aan te maken. Geen zorgen meer, niet langer Het Leven Zelve, dat soms zo tegen kan zitten, onder ogen hoeven zien. Ik hoor u nu zeggen: ik nog nooit. Welnu, u bent een gelukkig mens. Of u liegt heel goed. Kan ook.

Hoe dan ook, Martin Sharp is het in ieder geval wel zat in de beginpagina's van Nick Hornby's laatste roman, A Long Way Down. Martin is, of beter gezegd was, de presentator van een succesvolle ontbijtshow op de Britse tv. Tot hij zich na afloop van een feestje, dronken en wel, vergreep aan een 15-jarig meisje. Dat kwam uit, en Martin is nu zonder baan, zonder goede reputatie, zonder vrouw en kinderen. Kortom: Martin heeft een kutdag. Hij besluit zich op oudejaarsavond van kant te maken, en wel door van een beruchte zelfmoordflat af te springen. Maar, zo blijkt al snel: hij is niet de enige. Er zijn er nog drie met hetzelfde idee.

Maureen, die al vijftien jaar alleen voor haar zwaar gehandicapte zoon zorgt, en geen idee heeft hoe het leven ook zou kunnen zijn omdat ze nooit de deur uitkomt. JJ, rockster, die binnen een week zijn band en zijn vriendin kwijtraakt en zich maar niet kan schikken in zijn nieuwe baan als pizzakoerier. En de 18-jarige teenager Jess, die niet alleen gedumpt is door haar vriendje, maar ook nog eens een oudere zus heeft die op een dag verdween en nooit meer terugkwam. Complicerende factor: het springt toch wat moeilijker als er drie man achter je in de rij staan, te wachten tot je klaar bent en een gil geeft naar de volgende.

Als ze uiteindelijk toch zouden springen, zou het boek snel klaar zijn, dus die geef ik al vast weg: ze springen niet. De vier sluiten een ongewoon pact en proberen elkaar ervan te overtuigen dat het leven wel leuk is. Dat valt niet mee, om het eufemistisch te stellen. Hornby vertelt het verhaal afwisselend vanuit het perspectief van een van de vier troubled minds, een bijzonder geslaagde vertelstijl. Hornby maakt je aan het lachen, zet je aan het denken en ontroert tot op het bot. High Fidelity is nog steeds mijn favoriet, maar A Long Way Down is absoluut mijn op een na favoriete Hornby-boek. Lezen dus. Of u gaat naar de film die in de maak is, als u dat makkelijker vindt.

2006-07-06T19:46:00.000+02:00

And she's a big bitch

Nu we toch bezig zijn met de poppetjes van het nieuwe interim-kabinet: kunnen we Balkenende als premier niet inruilen voor zijn collega uit Ukraine, Yulia Timoshenko? Ze ziet er een stuk beter uit, ze heeft net zoveel ervaring met kortzittende kabinetten, ze is een stuk minder stijf én ze heeft zeker net zo'n fascinerend kapsel als Balkenende.

2006-07-05T19:16:00.000+02:00

The cat wasn't dead

Ooit was de elektrische auto de belofte van de toekomst. In een wereld waarin de voorraad fossiele brandstoffen steeds sneller afneemt, moesten autofabrikanten zich richten op alternatieve brandstoffen voor hun voertuigen. General Motors (GM) deed dat door in 1988 een studiemodel, de GM EV1, te introduceren. De EV1 (boven) reed volledig op elektriciteit, was klaar om in productie te worden genomen en leverde dezelfde prestaties als een krachtige benzineauto (o.a. een topsnelheid van 250+ km/u). Half jaren '90 werd de EV1 ook daadwerkelijk in beperkte productie genomen en de wagen leek een succes. Tot GM eind jaren '90 plotseling de productie stopzette. Waarom?

Over die vraag is in Amerika nu een documentaire verschenen, getiteld Who Killed The Electric Car?. De maker van de film, Chris Paine, reed zelf drie jaar in een EV1 en moest zijn auto in 1999 gedwongen inleveren bij GM, waarna het ding werd vernietigd. Dat klinkt weliswaar verdacht, maar Paine lijkt een goed onderbouwd verhaal te presenteren. Niet alleen beroemde gebruikers van de EV1 komen aan het woord (waaronder Tom Hanks en oud-Baywatch ster Alexandra Paul), maar ook oud-medewerkers van GM en overheidsfunctionarissen worden opgevoerd. Aardig detail: de verteller is Martin Sheen, die zich ook in Oliver Stones JFK al leende voor een kritische film.

Bovendien stelt de film een aantal boeiende vragen. Waarom was het EV1-programma dat in 1996 werd opgezet, zo omslachtig? Gebruikers moesten zich van tevoren intekenen, konden de auto alleen leasen en moesten hem na drie jaar verplicht weer inleveren. Toch bleek het programma succesvol en gebruikers waren zeer positief. Waarom werd het dan toch stopgezet? Waarom zei GM in het openbaar dat er te weinig vraag was naar de EV1, terwijl er juist enorme wachtlijsten waren? De conclusie van Paine laat zich raden: de overheid en de olieindustrie hebben de elektrische auto de nek omgedraaid. Er valt immers nog 100 biljoen dollar te verdienen aan fossiele brandstoffen. Waar of niet? Oordeelt u zelf (trailer).

2006-07-04T13:25:00.000+02:00

Rock Werchter 2006:

Broek af, tetten bloot!

Alsof je in een andere wereld bent. Wereldkampioenschappen voetbal, vallende kabinetten, crashende metro's, vermoorde meisjes, slikkende wielrenners: je krijgt het allemaal maar nauwelijks mee wanneer je op een festival verkeert. En zeker wanneer dat festival Rock Werchter is. Gmailchat United was dit jaar iets minder rijk vertegenwoordigd dan in 2005: Anne en Andre bleven anno 2006 thuis. Wel aanwezig waren Carlo, Melanie, Peter, Steven en ondergetekende.

De voorbereidingen begonnen eigenlijk pas op woensdag. U kent het wel: alles nog even op het laatste moment regelen, waardoor je er eenmaal aagekomen achterkomt dat je van alles en nog wat bent vergeten. Dat kan om een partytent gaan, maar het kan ook om barbecuevlees of kolen voor diezelfde barbecue gaan. Hoe dan ook, als je eenmaal onderweg bent in de internationale trein en je zit ter hoogte van Dordt met een biertje in de handen, dan maakt dat ook allemaal weinig meer uit (2).

De reis richting Mechelen verliep eigenlijk ronduit foutloos. En dan Mechelen zelf. Een afzichtelijk station, zo wisten we vorig jaar al, maar wel met bijzonder vette NMBS-conductheo's (3). Hij ging bijvoorbeeld zelf al jaren naar Werchter maar moest nu werken, en we hadden hem bijna zijn pet en das afhandig gemaakt. En hoewel het niet mocht, ging hij toch met ons op de foto. Kortom, Mechelen heerscht wat dat soort dingen betreft.

Bovendien zijn er ook nog toiletjuffrouwen met eigen biografieën (4) in Mechelen. Het enige wat een beetje tegenstaat is het duffe publiek op Mechelen Centraal. Peter en ik legden hier al de kiem voor wat later Kliko FM zou worden en probeerden de Mechelenaren een beetje in beweging te krijgen, maar echt lukken wilde het niet. Datzelfde gold voor Leuven, waar we even later aankwamen. Dan maar op zoek naar een bus die ons zo dicht mogelijk naar Werchter kon brengen.

Die vonden we mede met hulp van Kim en Kim uit Eindhovuh. Bovendien waren er nog de vrienden uit het Britse Bedford, Anthony, Louisa en nummer drie van wie ik de naam even kwijt ben. In Aarschot stapten we uit, waarna ons nog een rit van 5 kilometer lopen wachtte. Die rit onderbraken we door een frietje te halen bij Frituur De Wip (5), waar men prima fritten voor weinig bakte. Uiteindelijk arriveerden we rond een uur of tien in Werchter, en een koude nacht van wachten in de slaapzak volgde (6).

Om een uur of zes gingen de deuren dan eindelijk open en een uur later stond ons basiskamp (7) fier overeind. De Britten en Eindhoven waren we inmiddels al kwijt en hebben we ook nooit meer terugggezien. Maar who needed them anyway? We hadden immers vet coole buren uit Antwerpen (8), die later onze grootste fans zouden worden. Na wat bijgeslapen te hebben was het 's middags de partytent versieren met vlaggen en Nathalie en Stacy-posters en Kliko Fm voor het eerst de ether ingooien.

Verder waren er eindelijk de eerste bands. Matisyahu, de rappende orthodoxe jood, de Deftones met een dramatisch zingende Chino, maar ook Death Cab For Cutie. Tijdens de Peppers werd het feestje nog groter, toen broeder Andre smste vanuit Nederland dat D66 het kabinet had laten ploffen. Roger Sanchez had eigenlijk ook nog op het program moeten staan, maar ik was zo tandjesmoe van de nacht ervoor dat ik al vroeg de tent inkroop.

De vrijdag daarentegen werd al een stuk spannender. Er waren vette acts als Sjanna Pol (die wel verschrikkelijk slecht was, maar toch ook wel vermakelijk), en er was Kanye West en The Who en The Kooks en 2 many DJs en Tiga en Vitalic en dus heel erg veel. Maar er was ook Anouk en Live, dus was er tijd zat voor een frietje (9). En voor een walrus (10). En dat was dan alleen nog maar het programma op het terrein. Het ECHTE feest vond namelijk plaats op camping A3.

Teffer, Carlo en ondergetekende verzorgden immers al in de trein en op het station radiouitzendingen voor onze medereizigers (11), en dus vroegen wij ons af: waarom ook niet radio maken voor onze medekampeerders? Radio Kliko FM was geboren. Er was een etherfrequentie en telefoonnummer op een speciaal gemaakte vlag (12), er was foute muziek (13), er waren Clouseau karaokende meisjes uit België (14) en er was bier. Of eigenlijk niet altijd. We waren al vrij snel door onze drie trays Hertog-Jan heen, maar daarna werd het zeuren. Fans genoeg van Kliko FM, maar vraag ze niet om even wat bier langs te brengen. Dan geven ze natuurlijk niet thuis. Dat moet dus beter als Kliko FM Lowlands aandoet. Hoe dan ook was de vrijdagnacht een waar feest. Daar was echter niet iedereen het mee eens. Er bleken nogal wat klachten te komen van mensen die wilden slapen en ons gebrul in de microfoon niet konden waarderen. Een van hen kwam in hoogst eigen persoon vragen of het kon stoppen, maar het befaamde meisje met het bruine haar en het grijze truitje kwam uiteraard tevergeefs. Er moesten gele hesjes van de organisatie aan te pas komen voordat we omstreeks half vijf de stekker eruit trokken. Met uiteraard de belofte de volgende dag weer terug te zijn.

Nu dacht u misschien dat de vrijdagnachtuitzending een succes was. Welnu, dat viel in het niet bij de uitzending die zaterdagnacht volgde. Tuurlijk waren er ook bands op zaterdag (Kaiser Chiefs, Raconteurs, Franz Ferdinand, Placebo, dEUS, Sigur Ros, Arctic Monkeys, Goldfrapp), maar dat was dagvulling. Rond een uur of half twee des nachts keerden wij terug bij de witte partytent en begonnen wij aan een legendarische uitzending. Eerst kwam de Wansmaak Werchter Live Show op gang (15) met veel foute skihut- en happy hardcoreplaten: binnen no time stond er een man of dertig, veertig (16) voor onze partytent uit hun dak te gaan (17). Tussendoor werd er ook nog flink doorgekaraoked natuurlijk. Het leek zo door te gaan, totdat er opeens een leger ME'ers en politiehonden voorbij kwam marcheren. In de verte vlogen vuilniszakken en halveliters door de lucht, en dus was de diagnose duidelijk: het was enorm rellen geblazen op camping A3.

Kliko FM zou Kliko FM niet zijn als we hier geen verslag van zouden doen, dus gingen Teffer op de mic en ik met de audiounit erachteraan, op weg naar de rellen. Druk mensen interviewend kwamen we al gauw op de plaats des onheils (18) aan, waar eigenlijk niet zo gek veel gebeurde. We probeerden er zelfs nog een feestje van te maken, en dat ging prima eigenlijk. Alleen de ME'ers (19) gaven geen commentaar, en de politiehonden ook niet. Maar opeens kwam er een kale neet met tattoos naar voren en greep Teffer bij de keel. Hij had echter buiten de ME gerekend. Door zes man werd de randdebiel ingerekend en afgevoerd (een dag later stond in Het Nieuwsblad dat dit de enige arrestatie was; Kliko FM wil deze man graag feliciteren met het strafblad dat wij hem aangesmeerd hebben). Wel was het zo dat de ringleader van de ME'ers ons vervolgens kwam melden dat we "nu misschien de mic uit moesten zetten als we niet nogmaals op ons muil wilden krijgen'. Dus deden we dat maar, maar niet voordat we even bij onze andere fanclub langs gingen. Ze zaten zeker 500 meter bij ons kamp uit de buurt, maar het blondje in de groep spuwde er zonder enige aarzeling onze jingle uit: Kliko FM, 66.6 FM! Hulde!

Tja, en toen was er nog een zondag. Het was vooral uitrusten van de nacht ervoor. Daarbij werden we ook geholpen door het slappe programma, dat afgezien van Robert Plant en Scissor Sisters niks boeiends opleverde. Ja, ik keek erg uit naar Depeche Mode, maar wat viel dat tegen zeg. Zondagnacht kwam er geen Kliko FM meer, omdat iedereen vrij dood was en we de volgende dag een beetje bijtijds huiswaarts wilden keren.

Maar goed, dan zijn er nog steeds dingen die niet aan de orde geweest. Wat hebben we bijvoorbeeld allemaal geleerd van Werchter 2006?

- Nathalie en Stacy-grappen kunnnen nu al.
- Humo-meisjes zijn nooit te beroerd om op de foto te gaan (20).
- Ook kebab-verkopers zijn gierig (21).
- Carlo achter de tralies is zoooo Lvo outro (22).
- Telstar is zelfs in België vet populair (23).
- Ook in België heb je lelijke dikke voetbalfans (24).
- Sommige mensen kunnen maar beter nooit meer wakker worden (25).
- Ook als het donker is kun je arty foto's maken (26).
- 35 graden is gewoon te warm voor een festival (27).
- People Under The Stairs is een prima soundtrack voor het schrijven van dit verslag.

Tot slot nog even de cijfers voor de optredens. Dat doen we volgens de beproefde methode van Het Nieuwsblad: met sterretjes.

*****
Scissor Sisters, Mogwai
****
Red Hot Chili Peppers, The Who, Sigur Ros, Muse, Kanye West
***
dEUS, The Kooks, 2 Many DJs, The Raconteurs, Arctic Monkeys, Robert Plant
**
Tool, Manu Chao, Kaiser Chiefs, Franz Ferdinand, Goldfrapp, Super Discount, Starsailor, Death Cab For Cutie, Placebo, Laurent Garnier, Matisyahu
*
Deftones, Sean Paul, Live, Anouk, Calexico, Hard-Fi, Depeche Mode

De overige acts heb ik niet of nauwelijks gezien/gehoord. Rest mij u te groeten en te hopen dat u er op Lowlands weer bij bent voor een nieuwe uitzending van Kliko FM. Er mag gedanst worden mensen! Het is meemaken en erbij zijn!

TOT WERCHTER 2007!

2006-07-03T20:08:00.000+02:00

Didn't we buy that monkey once?

Misschien dat u zich wel afvroeg waar ik gebleven was (met name de scouts van Sargasso snappen waarschijnlijk geen hol van het spoorboekje alhier). Misschien dat u zich wel niet afvroeg waar ik gebleven was en denkt u nu zoiets als het kan me geen reet schelen waar je was. Het mag allemaal hier bij Spookrijders. In ieder geval: ik was dus op Rock Werchter, en het was phat. Werchter 2006 was een bijzonder festival, in die zin dat de bands eigenlijk niet eens de hoofdmoot van ons weekend vormden. Maar goed, meer daarover in het verslag, dat morgen in de loop van de dag zal verschijnen; ik wacht nog op de foto's en ik ben nu kenkermoe aanwezig aan het zijn op mijn werk (ja, de roosterplanning is prima geregeld bij de KLM). Hoe dan ook alvast een opwarmertje: bovenstaande foto is genomen exact vijf seconden nadat wij hoorden dat het kabinet gevallen was (we zijn zooo de promofoto van Duvelduvel aan het nadoen). Gefeliciteerd nog trouwens. En tot morgen!

2006-06-26T16:29:00.000+02:00

A page that ain't even in the book

Erg goed was de Jägermeister van gisteravond niet gevallen, merkte Bert toen hij wakker werd. Maar goed, wat zou het ook. Het was niet alsof hij vandaag nog wat moest doen. Steunend kwam hij overeind, schuivelde door de kamer en bekeek zijn gevouwen gelaat in de spiegel. Je ziet er waardeloos uit Bert, dacht hij bij zichzelf. Zijn oog viel op de perskaart die aan de spiegel hing. Bert Maalderink, Studio Sport, Niederlande, stond er in sierlijke letters op gedrukt. Hij griste het ding van de spiegel en mikte het in de prullenbak die naast het bed stond. Voordat hij richting badkamer ging, schoof hij even het gordijn opzij en keek door het raam naar het dorpsplein. Het fluiten van de vogels van Hinterzarten was oorverdovend.

Even later zat hij in de ontbijtzaal van het hotel, met een kop koffie voor zijn neus. Honger had hij niet. In zijn hoofd bleef het malen. Waar was het toch fout gegaan? Was het die krankzinnige arbiter geweest? Was er misschien sprake van Een Wissel, net als twee jaar terug? Bert kwam er maar niet uit. Het enige wat telkens weer terugkwam was dezelfde keiharde conclusie: het WK van Bert Maalderink was voorbij. Nooit meer het nog niet eerder zo vertrouwd klinkende "Goedemorgen" van de bondscoach. Nooit meer een schaterende Kees Jansma. Nooit meer de gulle lach van Marco van Basten. Nooit meer de blauwe ogen van John van 't Schip. Nooit meer posten op heuvels. Nooit meer oranje hesjes.

Tom Egbers kwam voorbij lopen, in een roze badjas en met een afzichtelijke zonnebril op zijn hoofd. "Ha Tom," mompelde Bert, maar die liep, nee, zwalkte stoicijns door richting het overdekte zwembad. Gisteravond hadden ze samen in de lokale Bierstübe van Hinterzarten gezeten, de ene na de andere Jägermeister wegtikkend. "Ach jungs, in twee jaar is er weer een toernooi," had de barman gezegd. Bert herinnerde zich nog de vernietigende blik van Egbers richting de barman. En zijn eigen telefoon die onophoudelijk lag te trillen op de bar. Zijn vrouw, had hij al bij de eerste keer gezien. Maar Bert had geen zin in opnemen. Nu even niet. Laat mij maar even met rust, dacht Bert weer terwijl hij zijn laatste slok koffie nam. Een moment later spatte het koffiekopje tegen de hagelwitte muur uiteen.

2006-06-24T07:04:00.000+02:00

Bochi, tell him about the mouse

Ten eerste, waarom is Aaron Spelling dood? Het is hoer! Starsky en Hutch, Beverly Hills, Melrose Place, Dynasty: allemaal creaties van de vader van Tori! Restecp en RIP dan maar.

Goed, en dan nu belangrijker zaken. Het WK dus. De poulefase is achter de welbekende rug, en het kaf is van het koren gescheiden. En dat koren, daar hoort Dick (boven) dus niet meer bij. Arme Dick, die zo hunkerde naar erkenning, die zelfs meende te moeten melden dat hij wel degelijk kan wisselen. We zouden het eens kunnen vergeten. Het tragische van Dick is dat hij zelf die reputatie keer op keer weer oprakelt. Laten we eerlijk zijn: hoeveel mensen waren nog met de wissel Robben-Bosvelt bezig? Niemand toch? Was het niet vooral leuk dat Zuid-Korea wéér dankzij een coach uit Nederland het WK had gehaald? En hoopten we niet vooral dat hij de stunt uit 2002 nog eens zou herhalen? Net zoals we hoopten dat Hiddink Australië (onder) naar grotere hoogten zou stuwen, en dat Beenhakker Trinidad op zijn kop zou krijgen?

Aan Dick is het voorbij gegaan. De man staat op een WK, zou daarvan moeten genieten zoals Hiddink, Beenhakker en Van Basten dat doen, maar hij krijgt het niet voor elkaar. Belangrijker is dat de buitenwacht nog even bakzeil haalt over iets dat ruim twee jaar geleden voorviel en dat voor niemand meer van belang is. Behalve voor Dick zelf. Er was niemand die hem er naar vroeg op de persconferentie na Togo. Men wilde weten of hij tevreden was na de eerste overwinning in poule G. Maar wat waren Dicks eerste woorden? Dick kan wel wisselen. Alsof iemand daar aan twijfelde. Alsof iemand twijfelde aan de vraag of iemand met een carrière als die van Advocaat het spelletje wel begrijpt. Natuurlijk kan Dick wisselen. Maar ook Dick maakt fouten. Fouten die even uitgelicht en daarna weer vergeten worden. Hoort ook bij het spelletje.

In een gelijksoortige poule als waarin Australië zich wel plaatste voor de achtste finales, wist Dick niet te overleven. Ik weet bijna zeker dat het met de instelling van beider coaches te maken heeft. Hiddink brengt een ploeg tot rust, Dick niet. Die is veel te druk met het bewijzen van andermans ongelijk. Veel te druk met vooral niet genieten van het feest dat het WK voetbal is. Eigenlijk moest het onder Dick wel fout gaan met Korea. En dat ging het dus ook. Maar Dick lacht in zijn vuistje. Want uitgeschakeld of niet, hij kan mooi wel wisselen. Tel uit je winst. Soms kent de treurnis zijn weerga niet. Vandaar dat het weer tijd wordt om een klassieker van stal te halen. Dick, de wandelende tragedie, roept het nu eenmaal over zichzelf af.

He's big
He's fat
He's gonna get the sack
Advocaaaat
Advocaaaat

2006-06-21T17:31:00.000+02:00

Let's take him for some pork chops

Heeft u weleens meegemaakt dat uw vinger klem kwam te zitten tussen een betonnen pilaar en een europallet met daarop een dieselmotor van 1000 kilo en dat u uw vingerkootje vervaarlijk hoorde kraken en dat u daarna hooglijk verbaasd constateerde dat uw vinger niet verbrijzeld was? Nee? Ik wel.

Ook Anne maakt ooit iets dergelijks mee, maar haar armpje was iets minder bestand tegen zulke hevige krachten. Het armpje maakt het nu naar omstandigheden goed en hoeft vermoedelijk niet geamputeerd te worden. Daarom kijkt Anne ook zo blij.

2006-06-18T09:36:00.000+02:00

Number 4? I wanna be number 1

Dat ze in Zuid-Korea een vrij forse klap van de molen hebben gekregen als het om voetbal gaat, is bekend. Geen enkel gezond mens gaat immers uit eigen beweging en voor de lol naar Varsseveld. Die Twentse invasie dateert alweer van vier jaar geleden, maar ook nu kunnen de Koreanen er weer wat van. De hoofdstad Seoul is gedurende het WK volledig in voetballende sferen. Zo is de hele selectie van Zuid-Korea vereeuwigd in gigantische beelden (boven) die in het centrum van de stad zijn geplaatst. De eerste die een foto vindt met het beeld van Dick Advocaat krijgt een Spookrijders.tk t-shirt. Of wat dacht u van onderstaande versiering? Knap gejat van Rotterdam, dat tijdens het EK van 2000 ook iets dergelijks maakte op het gebouw van Nationale Nederlanden. Voor meer Koreaanse voetbalgekte: klik

2006-06-17T07:40:00.000+02:00

Sometimes she comes in just lingerie

Mensen, laten we eerlijk zijn: het WK is prima op weg. Na de eerste week mogen we toch concluderen dat we naar een heerlijk toernooi aan het kijken zijn. En dan doel ik niet alleen op de fijne Zweedse mädels hierboven, geplaatst op verzoek van broeder Lars (en uiteraard ook vanwege mijn eigen Sverige-fetish). Al speelt het wel mee natuurlijk.

Ten eerste is Zweden zo goed als geplaatst voor de 2e ronde. Ik ga er althans niet van uit dat het café-elftal van Costa Rica Paraguay met 3-0 van de mat veegt. De volkomen verdiende zege van Zweden tegen de berggeiten vierde uw sterverslaggever samen met Melanie en Peter in de Amsterdamse ballentent O'Reilly's, waar wij niet alleen waren. Inderdaad, wij verbaasden ons er ook over. Neen, wij werden omringd door ontelbare Zweden, zowel in de categorie 'protserige en brallerige maar toch wel geestige zakenmannen uit Göteborg' als in de categorie 'oh my god, daar kan half Angola een week van eten'. Dit laatste mokkel deed het Zweedse imago enig geweld aan door zich te hullen in een veel te klein Made in Sweden-tshirt. Maar goed, bij nader inzien was zelfs de grootste maat nog veel te klein geweest.

Ten tweede is Oranje zeker de weten geplaatst voor de 2e ronde. Vraag niet hoe, maar ze zijn door. Tegen Servië was het al niet best, en tegen Drogba & The Amazing Didiers was het maar nauwelijks beter. Maar goed, winnen is winnen en zes punten liegen niet. Wie wel liegt is Evert ten Napel. Bovendien begin ik langzaam maar zeker enigszins bevangen te worden door Oranje fever. Dat komt doordat ik sinds gisteravond in het bezit ben van een originele Bavaria Leeuwenhose. Zo heb je twee bier, en zo heb je er een Leeuwenhose bij. Het ding zorgde er ook nog eens voor dat ik gisteren landelijke bekendheid kreeg door in het NOS Journaal te figureren als Oranjefan voxpopje. If only they knew. Hoe dan ook, ik weet wel dat ik op Rock Werchter vier dagen lang in niks anders loop.

Ten derde is Argentinië ongelooflijke enorm niet te geloven geplaatst voor de 2e ronde. En wel op weergaloze manier. Waar Oranje met hangen en wurgen Ivoorkust aan de goede kant van de score wist te houden, walsten Riquelme c.s over de Serven heen op een manier die geniaal genoemd mag worden. Net als het hoofd van Cambiasso trouwens, maar dat is weer wat anders (onder, rechts). Wie ook buitengewoon fascinerend is, is ex-Feyenoorder Julio Ricardo Cruz. Hij heeft nog geen minuut gespeeld, en heeft zodoende alle tijd om uit te vinden hoe zijn mobiele telefoon werkt. Fascinerend hoe dom je naar een telefoon kunt kijken. Let vooral op die Corky-trekken rond de mondhoeken. Mocht het buskruit nog uitgevonden moeten worden, op Julio Cruz zouden we voor de volle honderd procent kunnen rekenen.

En ten vierde: vindt u Ecuador ook niet de verrassing van het toernooi? Anders ik wel. En ja, er bestaat een mogelijkheid dat dn' Ollanders in de achtste finales tegen deze geweldenaren uit Zuid-Amerika loten. Want kijk niet vreemd op als die twee enorme negers voorin, Tenorio en Delgado, er ook tegen de Duitsers een paar inleggen. En vindt u ook niet dat Angola vrij heerschende thuisshirts heeft? En vindt u ook niet dat Engeland verschrikkelijk tegenvalt? En vindt u ook niet dat een toernooi waarop Ricardo Carvalho en Deco acte de presence geven sowieso al geslaagd is? En vindt u ook niet dat Tim Cahill misschien wel de coolste speler van dit toernooi is? En vindt u ook niet dat de Saoedische nestor Sami Al-Jaber hem op de voeten volgt? Wist ik ook wel. Just checking.

2006-06-13T17:40:00.000+02:00

How's the action boys?

Het is om vet blij van te worden. Het WK is nog maar een paar dagen oud, maar tis vet leuk en ik heb al vet veel goede wedstrijden gezien. Al die intellectuele snobs die denken dat voetbal beneden hun stand is en die het spelletje dus duidelijk niet snappen, worden keer op keer op hun ongelijk gewezen. Alleen ze kijken niet, dus krijgen ze het niet mee. Dus eigenlijk worden ze nergens op gewezen, omdat ze het niet meekrijgen en dus... nou ja, u snapt mijn punt. Echt wel, u bent slim genoeg.

Maar goed, de warmte dus. Want ik als professioneel WK-kijker zie alweer waar het aan ligt dat sommige grote landen zo matig presteren. Het is gewoon de warmte. De eskimo's van Zweden tegen de tropische negers van Trinidad om drie uur 's middags: dat is natuurlijk vragen om problemen. De warmbloedige berggeiten uit Paraguay tegen de continu natgeregende Engelsen: idem. Om van de matige pot van Nederland tegen de mediterraan opgevoede Serviërs nog maar te zwijgen.

Ja, daar had u nog niet over nagedacht he? Oh, toch wel. Damn, daar gaat mn titel van voetbalexpert. Overigens, vond u die beschilderde doelman van Ecuador ook zo leuk? Jack van Gelder vond dat uiteraard weer niet, maar goed, Jack van Gelder vindt natuurlijk alleen zichzelf leuk. Dat vindt hij overigens als enige, maar daar zal Jack niet wakker van liggen. Net als dat Evert ten Napel als enige vindt dat hij NOOIT voetbalclichés gebruikt in zijn wedstrijdcommentaar.

Verdere updates: de Panini-verzameling ligt goed op schema. Ik denk dat ik toch al zeker wel over de helft ben. Bovendien heb ik al talloze kiddo's in de buurt met hoge stapels dubbelen zien lopen, dus het ruilen komt ook wel goed. Het enige wat eigenlijk zuigt is dat ik inmiddels weer aan het werk ben. Daardoor mis ik veel van de 15 uur-wedstrijden, en donderde ik gisteravond halverwege in slaap waardoor ik Melanies afstudeerborrel miste (allemaal even feliciteren in de commentunit! Doe maar!).

2006-06-11T09:41:00.000+02:00

You ever seen chemical interrogation before?

Ik heb een alibi! Echt waar! Vraag maar aan de kat!

2006-06-09T17:05:00.000+02:00

Anybody got the balls?

Het heeft even geduurd, maar godzijdank is het zover. Het WK is begonnen. Met een enorm saaie openingsceremonie, dat wel. Lederhosen enzo, en dan godbetert Herbert Grönemeyer of all people die het officiële WK-lied mag zingen. Dat ook nu weer een wanproductie is. Maar goed, het gaat om het voetbal, en dat begint over een klein uurtje. De favorieten hier op de burelen bij Spookrijders.tk mogen duidelijk zijn: dat zijn uiteraard onze Zweedse makkers (onder). En okay, ook Nederland. Twee jaar geleden, tijdens het EK onder het Advocaat-regime, had ik een ware antipathie waar het om Oranje ging; met Van Basten heeft Oranje in ieder geval weer enig panache. Daarnaast moet ik u nog even wijzen op het speciale WK-log dat broeder Lars voor de Franse NOS bijhoudt: lezen die hap. En verder raad ik u aan dit log de komende maand te blijven volgen; verwacht veel WK-gerelateerde postjes (voor de niet-liefhebbers geldt dan ook: blijf vooral weg).

Tot slot nog een zeer belangrijke vraag: welke WK-mascotte vindt u het leukst? U zult het toch met mij eens zijn dat de oranje kuifmans (boven) het coolst is. Dat dacht ik.

2006-06-06T13:53:00.000+02:00

Lady cops need boyfriends too

Zoals u weet is vrouwentennis veel leuker dan mannentennis. En zoals u ook weet is Oost-Europa al jaren the place to be voor tennissende chimeids. Uiteraard begon dat ooit met de Godmother van alle tennissende chimeids, maar ook tegenwoordig loopt er weer genoeg local fruit rond op de tennisbanen. Maria, Daniela, Elena, noemt u maar op. Toch hou ik het allemaal niet meer zo goed bij als vroeger, merkte ik vandaag. Want toen ik vanochtend de tv aanzette, zag ik opeens dit leuke ding op de baan staan. En dit hierboven is haar dus ook, als ze niet tennist zeg maar. En ze is vet goed, want zelfs die lelijke negerin had het er moeilijk mee. En ze schijnt al 16e op de wereldranglijst te staan. Ik had het even gemist. Hoe dan ook: Nicole Vaidisova is the new shit!

2006-06-03T10:36:00.000+02:00

You wanna get high huh?

Een keer in de zoveel tijd een flauw plaatje op de vrije zaterdagochtend posten, het moet kunnen vind ik. Bovendien ben ik nog steeds de koffie van mijn beeldscherm aan het poetsen, die ik eruit sproeide toen ik dit plaatje voor het eerst zag. Dus zo flauw is hij nou ook weer niet. Maar goed, even to the point: u snapt dat dit weekend in het teken van Pinkpop staat. Okay, stiekem heb ik nu Jannes spelen op mijn Zen, maar dat houden we even onder ons. Ook dit jaar ben ik weer niet in het Landgraafse, maar de vrienden van 3VOOR12 maken dat ook vrij overbodig. Daarnaast is er nog het ultrahippe en snelle Pinklog van broeder Ramon, dus ook op die manier blijven we op de hoogte.

2006-06-02T00:09:00.000+02:00

You're a long way from Kansas, Dorothy

Als je eenmaal weet dat je toch gezakt bent, heb je opeens een zee aan vrije tijd. Ik kan het weten. Je kunt boeken gaan lezen, met je PS2 gaan spelen of voetbalplaatjes gaan verzamelen. Je kan ook een reis om de wereld binnen Nederland gaan maken met die vriendin wiens afstudeerpogingen nog wel een gerede kans van slagen hebben. Aldus geschiedde afgelopen woensdag. Wat nu volgt is een reportage met zowel informatieve als luchtige elementen. Ik bedoel, ik kan echt wel schrijven hoor. Heus wel. Tss. Pfft.

Melanie had een afspraak gecheft met de burgemeester van
Woudrichem. Weet u waar het ligt? Wij hadden ook niet het minste idee. Het leuke aan Woudrichem is dat de snelste manier om er te komen met de pont is, omdat Woudrichem qua tijdsgeest ergens in 1643 is blijven hangen en van enig ordentelijk openbaar vervoer duidelijk geen kaas gegeten heeft. Boven ziet u het uitzicht vanaf de pont, onder ziet u hoe Melanie geniet van dit plezierritje.

De tijdsgeest van 1643 werd verder belichaamd door de hieronder afgebeelde ridder die op de veerpont stond. Hij knipte je kaartjes, kon van kleur veranderen en deed aan jongleren als je er een euro ingooide. Vet hip (en vet gelogen ook, maar dat terzijde). Verder leerden we op de pont van een oud heerschap dat Woudrichem geen Woudrichem heet, maar Woerkum (qua uitspraak zeg maar). Ik zeg: schrijf dan Woerkum in plaats van Woudrichem. Maar goed, wie ben ik.

Woudrichem zelf is nog prima te pruimen. Het oude stadscentrum was er een in de categorie "hier-worden-we-ernstig-blij-van". Bovendien bestaat Woudrichem dit jaar 650 jaar als stad, en is het in die 650 jaar zeker 396 keer van naam veranderd. Verder doen ze in Woerkum (verwarrend he?) ieder jaar het WK Vis bakken, wat zelfs op het gezicht van
burgemeester Frank Petten een glimlach toverde. Het schijnt dat het IOC al overweegt er een olympische discipline van te maken.

Na het interview met de aardige CDA-burgemeester (die overigens zondigde door geen portret van Bea in zn werkkamer te hebben), gingen Mel en ik even een patatje eten bij de snackbar. Die zat heel handig tegenover het gemeentehuis. Toen gingen we wachten op de bus naar Den Bosch, maar die rijdt maar 1 keer in het uur. We wilden de eigenaar van de lokale Woerkumse sportwinkel nog beroven van zijn autosleutels, maar raakten in plaats daarvan verzeild in verhandelingen over PSV-mokken.

Gelukkig wisten we dat snel te ontvluchten omdat de bus op tijd was. PSV-mokken, daar moet je bij ons niet mee aankomen. Nee, dan de busrit van anderhalf uur over een afstand van hemelsbreed 30 kilometer. Werkelijk iedere kleine woonkern in de omgeving werd aangedaan en we konden bijvoorbeeld bootjes in de Maas fotograferen (kijk maar hierboven). En in een dorp met de wonderlijke plaatsnaam Haarsteeg stond zelfs een opblaasbaar springkussen (kijk maar hieronder).

Toch was ook deze busreis geen onverdeeld succes, vanwege drie lokale boeren die een uur naast ons zaten en nauwelijks droog achter de oren waren. De een kwam in zijn sudoku niet verder dan drie cijfers op de juiste plaats, de tweede was een neger en de derde sprak alleen maar over pijpen onder het bellen en tatoeages van tractors op zijn voorhuid. U hoort: op de Brabantse jeugd kan men rekenen als het gaat om de vragen des levens.

Nee, dan de bussen in Helmond. Een soort Anne, maar dan in busvorm zeg maar. Zoals u hierboven ziet moest Melanie even zoeken in haar taalgids Nederlands-Broabents bij het vragen naar de juiste halte. Het blijft immers Brabant, en onverstaanbaar. Aan de andere kant zijn de Helmondse buschauffeurs wel allemaal getooid met een kaal hoofd en een veel te grote zonnebril. Maar ik merk dat er een vraag op uw lippen brandt: waarom gingen wij na Woerkum in godesnaam nog naar Helmond?

Welnu, zoals u op de foto hierboven kunt zien, is men in Helmond vet creatief als het gaat om oude kerkgebouwen. Je kan ze tegen de vlakte gooien, maar je kan er ook een bordeel, een kaarsenmakerij of een kinderboerderij van maken. Of, zoals in dit geval, een supermarkt. In deze kerk ging Melanie meer onverstaanbare Brabanders interviewen en een reportage maken met de bedrijfsleider. Verder gingen we thee, chocola en de Voetbal International kopen. Zodat we in de trein terug naar de beschaafde wereld de zege in de WK-poule van Cafe Stefs alvast konden veiligstellen.

2006-05-31T20:16:00.000+02:00

These things are gonna sell like hot cakes

Godzijdank komt er weer een WK aan. En wat hoort er bij een WK? Juist: Panini-plaatjes. Panini is namelijk de shit en vet jeugdsentiment. En dus gaat uw sterverslaggever deze zomer weer voetbalplaatjes verzamelen, samen met Andre en Melanie. Morgen even het album halen, plus 30 euro aan plaatjes en gaan met die hap. Punt is alleen: met drie man kún je wel ruilen als je allemaal flink investeert, maar hoe meer zielen hoe meer vreugd natuurlijk. Oftewel: wilt u meedoen, drop even een line in de commentunit en dan kunt u misschien ook met ons ruilen. Des te sneller is dat album vol! En misschien bent u al volop bezig en zijn we vet laat; prima. Doe dan gewoon even een rijtje met dubbele plaatjes plus een rijtje met missende plaatjes. Wie weet wat we voor u kunnen doen. Ja? Mooi. U wilt het, en u weet het.

2006-05-31T00:00:00.000+02:00

Didn't we buy that monkey once?

Afstuderen is sinds vandaag nog meer hoer dan voorheen. Mocht u het blijde nieuws nog niet hebben meegekregen: uw sterverslaggever is sinds vanmiddag iets minder ster. Geknipt, gewassen en geschoren verliet ik rond drieën het SvJ-gebouw, waar ik net te horen had gekregen dat zelfs het afstudeerwerk van Harald H. nog beter was dan de drab die ik had ingeleverd enige weken geleden. Oftewel: Jeroentje krijgt geen diploma eind juni.

What was I to do?!?! Duidelijk: Melanie van haar werk afhouden. Ik bedoel, als ik niet mag slagen, dan zij ook niet (grapje hoor, ik ga haar de komende dagen vet helpen om dat waardeloze papiertje dat SvJ-diploma heet WEL binnen te halen. Sterker nog, ik ben mijzelf nu ernstig van slaap aan het beroven omdat ik eigenlijk morgen om 7 uur alweer naar Woudrichem moet, wherever that may be). Hoe dan ook, we gingen vet Amsterdam in om te winkelen, te vreten en te zuipen.

Na de Bijenkorf en de Tara kwamen we aan in pizzeria Firenze bij het Rembrandtsplein. Een enorme cheap-ass toko die alleen in Pavarotti op de Rotterdamse Lijnbaan zijn meerdere moet erkennen qua paupertent. En wie denk je dat we daar tegen komen? De enige echte Marten Hoepla! Juist, die ja. Terwijl wij joelend zijn naam scandeerden werd Marten steeds roder, totdat ik zei dat ik gewoon zijnn homie Spookrijder was. "Echt waar? Oh, hallo," was de reactie van de verbouwereerde doch immer vrolijke Marten.

We hebben hem zelfs nog op de gevoelige plaat weten vast te leggen. Of eigenlijk net niet. Op bovenstaande paparazzi-foto is Marten net een seconde uit beeld verdwenen (Marten, wil je de volgende keer niet zo heel hard lopen? Zo kan ik natuurlijk nooit een foto van je maken). Gelukkig was de lol met de verdwijning van Marten verre van over, getuige onderstaande foto van twee potten op blind date die hun telefoon interessanter vonden dan elkaar. Goed, en nu ga ik slapen.

2006-05-25T17:38:00.000+02:00

A dime here, a quarter there

Rommelmarkten zijn de shit. Want daar kun je voor 50 eurocent jeugdsentiment kopen. En als er iets is waar ik dol op ben, dan is het wel jeugdsentiment kopen voor 50 eurocent. Dus ben ik nu de trotse eigenaar van het enige echte Jonge Woudlopers Handboek. Wie is er niet groot mee geworden? Het handboek waarin werkelijk alles staat, en waardoor Kwik, Kwek en Kwak soms ongelooflijk vervelende betwetertjes zijn. Dat Handboek dus. Okee, het is uit 1970, dus alle EU-landen staan er bijvoorbeeld niet in. Maar wat maakt dat uit. Vroeger was toch alles beter. En bovendien: knopen leggen en morsecode is nog steeds vet handig. Net als een cursus diplomatiek slechte rapporten aan je ouders overhandigen (serieus waar, het staat er echt in).

(En ja, ik heb een crappy Trust-digicam van 6,95 die alleen kutfoto's maakt. Get over it.)

2006-05-24T15:00:00.000+02:00

Quit playing with yourself back there!

Soms is soggen ook gewoon leuk. En dat komt dan vooral door fijne, zinloze websites als dit. Een uur lang quizjes invullen en je komt van alles en nog wat over jezelf te weten. Zo ben ik Boston, mocht ik een Amerikaanse stad zijn. En ik was vroeger op de middelbare school een Brainy Kid. In het Hawaiaans heet ik Meka Kahoku. En ik heb dezelfde muzieksmaak als Tommy Lee. Echt waar. Blogthings weet het allemaal. Ook heel schokkende dingen. Zo is mijn moeder eigenlijk niet mijn echte moeder. Dat is eigenlijk Angelina Jolie. Daar staat u van te kijken he? Anders ik wel. Of wat dacht u hiervan: ik ben een kaaspizza. Mocht God mij als pizza op de wereld hebben gezet, that is. Nou ja, probeert u het zelf maar. Maar zeg niet dat ik u niet gewaarschuwd heb. Het kan confronterend zijn. En Ellinor verdient een bedankje. Want zij was eerder namelijk.

You Are Boston

Both modern and old school, you never forget your roots.
Well educated and a little snobby, you demand the best.
And quite frankly, you think you are the best.

Famous people from the Boston area: Conan O'Brien, Ben Affleck, New Kids on the Block

2006-05-23T16:32:00.000+02:00

This party is gonna make naval history

Ik kan iets gaan vertellen over Feeder. Bijvoorbeeld dat ze uiteraard een prima show speelden gisteravond in Paradiso. Ik kan ook iets gaan vertellen over ons zelf gekozen voorprogramma Tracy Bonham, die na Mother Mother schijnbaar nooit meer een normaal nummer heeft opgenomen en vooral een derderangs Kristin Hersh geworden is. Maar dat doe ik niet. Melanie heeft het verhaaltje over Feeder, ik richt me vooral op de nieuwe ontdekking die we gisteravond na afloop van Feeder deden: Absentee.

Want ik ben verliefd, laten we wel wezen. Op dit clubje uit East-London wel te verstaan. Die prachtige liedjes maken a la Arcade Fire en Architecture in Helsinki. Die een zangeres hebben die Melinda heet, een nachtengalenstemmetje heeft en die tamboerijn en keyboard en mondblaasunitinstrument bespeelt. Die een zanger hebben met een verschrikkelijk lage, van drank en sigaretten doordrongen basstem. Waardoor het net is alsof je naar Isobel Campbell & Mark Lanegan meets Arcade Fire staat te luisteren.

Maar het is meer dan alleen de muziek. Want Melinda is een schatje. Melinda gaf Mel en mij namelijk een zakje buttons voor gratis, na het concertje in de bovenzaal van Paradiso. Als er veertig man stond was het veel, maar dat maakt niet uit. En ze was vet vriendelijk, en ze kwetterde vrolijk over het onzekere leven van een beginnend bandje on tour. En ze liet ons de cd-hoes zien, die a la Devendra Banhart door de zanger zelf geillustreerd was. En ze kende British Sea Power.

Als je dan thuis komt, en ziet dat Absentee een vet leuke Myspace heeft, met allemaal spannende foto's met wortels en kippen en ezels en supermarkten, dan knapt er helemaal iets. Want dan zie je opeens dat de ziekenfondsbril van Melinda geen gimmick is, en dan zie je opeens dat de gitarist altijd zo'n mooi afrohoofd heeft. Als je dan vervolgens de tekst op je button bekijkt, dan weet je het helemaal zeker: I owe it all to Absentee.

2006-05-22T13:11:00.000+02:00

You're too pretty to be a meatpacker

Zeventienjarige lefgozertjes uit Roffa zijn vet de bom. Vooral als ze zich Don Emaliano noemen. Eenieder die wel eens over de Lijnbaan wandelt of de metro wel eens neemt kent deze homies. Ze brengen de dag door met West representen en spitte en chille. Want school is natuurlijk voor kakamannetjes. Of zoiets. Ziet u de overeenkomst met deze jongens? Daar kan die andere Don nog een puntje aan zuigen.

Update: De Don is zo slim geweest zijn pipa offline te halen en te vervangen door een andere foto. Gelukkig is uw sterverslaggever zo slim geweest daarop te anticiperen en de oorspronkelijke plaat op te slaan op Flickr. Dankbetuigingen mogen in de commentunit.

(via)

2006-05-22T09:58:00.000+02:00

You got some strange toilet habits

Ik vraag me af wat Tom Hanks heeft gedacht toen hij hoorde dat hij de rol van Robert Langdon mocht vertolken. Ik vermoed iets als het volgende: "Oh, ik speel een professor, dus moet ik 143 minuten lang heel erg moeilijk kijken en mag ik vooral geen greintje emotie tonen." Welnu, daar is Hanks volop in geslaagd (foto 1) in de verfilming van The Da Vinci Code. En ik kan u melden: dat is geen compliment. Uw sterverslaggever heeft gisteren 9,5 euro door de toiletpot gespoeld. Het enige is dat ik de film nu met argumenten door kan zagen.

Om nog maar even verder te gaan op Hanks: alsof ik naar een stuk karton zit te kijken. Hanks is iemand die echt wel kan acteren, en die de naam heeft films vaak beter te laten lijken dan ze zijn. Hier is het eerder het tegenovergestelde. Langdon heeft de uitstraling van een pak yoghurt en lijkt geen moment geboeid door datgene waar hij mee bezig is. En dat terwijl hij toch echt een enorm mysterie aan het ontrafelen is. Mysterie of niet, aan de Langdon is het niet besteed. De locatie van het dichtstbijzijnde toilet lijkt hem meer te boeien.

Ook zijn tegenspeelster, Audrey Tautou, kan maar moeilijk overtuigen. Ze acteert wel met iets meer emotie en overtuiging haar rol van Sophie Neveu, maar ook hier houdt het weer niet over. Daarvoor komt ze net iets te dommig over, met de talloze open deuren en voorzetten die in haar dialogen met Langdon zijn gebakken. En hiermee komen we meteen bij het grootste probleem van The Da Vinci Code: regisseur Ron Howard. Op basis van zijn eerdere films kon je je al afvragen of Howard nu echt de juiste man was voor deze klus; het antwoord is een volmondig nee.

Wat Howard wel eens wordt verweten, is zijn gebrek aan avontuurszin. Dat breekt hem hier meer dan ooit op. A Beautiful Mind was niet zo'n heel ingewikkeld verhaal, maar dat is The Da Vinci Code wel. Je zou dus willen dat Howard iets meer vrijheid had genomen, en het boek iets meer uit de losse pols had verfilmd. Dat was het storyboard zeker ten goede gekomen. Maar doordat Howard zo strak aan het boek vasthoudt, wordt hij gedwongen grote stappen te maken. Hij heeft immers maar twee uur en een kwartier om het hele verhaal te vertellen.

Het resultaat is een nerveuze film die hinkt op twee gedachten. Enerzijds wil de film het verhaal vertellen, inclusief alle historische verwijzingen. Dat leidt niet alleen tot belachelijk korte scenes, het vermoordt ook de dialogen. Hanks en Tautou leggen elkaar alleen maar dingen uit, met Tautou als de domme voorgever en Hanks als de alwetende professor. Aan de andere kant moet de film ook spectaculair zijn, wat leidt tot een serie uit de toon vallende en veel te lang durende achtervolgingen, waarvan je je afvraagt op welke wijze ze het verhaal ondersteunen.

Bovendien leidt Howards strakke adaptatie tot flinke gaten in het script. Door de beperkte tijd die hij heeft moet hij flink zagen en hakken in het oorspronkelijke verhaal. En dus weet Langdon opeens dat hij op zoek is naar het graf van Newton, en is het geheime rekeningnummer van de Zwitserse bank binnen een minuut ingetoetst. Het puzzelen en de spanningsbouw die hier in het boek bij komt kijken, is volledig ondergeschikt gemaakt aan het maar zoveel mogelijk kunnen uitleggen. Howard heeft de volledige ziel en spanningsboog uit het verhaal gehaald.

Is er dan helemaal niets goed? Welnu, een deel van de cast haalt wel enig niveau. Met name Ian McKellen als Leigh Teabing en Paul Bettany als de monnik Silas (foto 2) zijn sterk. De rol van Franse politieman is voor Jean Reno uiteraard een eitje; bovendien spreken alle Fransen ook daadwerkelijk Frans. Verder zijn de special effects prima, evenals de soundtrack van Hans Zimmer. Maar net als je dit wil meewegen, krijg je weer een groteske slotscene voor je kiezen die vooral aan slapstick doet denken. En dan weet je weer: The Da Vinci Code is een misbaksel.

2006-05-21T12:23:00.000+02:00

This maniac should be wearing a number

Zoals ik al eerder zei: de kandidaten voor het lijsttrekkersschap van de VVD zijn gewoon mietjes. Nog vijf dagen en dan wordt bekend wie de VVD gaat leiden in 2007, maar de campagne is na het debat van afgelopen vrijdag al voorbij. Voorbij gekabbeld, welteverstaan. De nasty remarks tussen Rutte en Verdonk waren op één hand te tellen, terwijl Veenendaal haar positie als buitenbeentje nauwelijks heeft uitgebuit.

Daarom, nog maar eens een voorbeeldje uit de Amerikaanse politiek dat het allemaal veel steviger kan. En dit draait nog eens om een zetel in het Californische parlement, dus een regionaal overheidsorgaan. De strijd die hier gaande is, gaat tussen twee Republikeinen: Bill Conrad en Tom Berryhill. Onbelangrijk detail: Berryhill heeft zes jaar geleden een harttransplantatie gehad. Onbelangrijk? Conrad vindt van niet.

Tagline van Conrad: u kunt beter op mij stemmen, want Berryhill is over een jaar toch dood. So much for inhoudelijk debat. Dus hup Mark, ga eens graven in de medische dossiers. Heeft Rita niet ooit een levertransplantatie gehad?

2006-05-20T09:57:00.000+02:00

Who needs the goddamn movies anyway?

Kijk eens wat Jeroentje van de Belastingdienst heeft gekregen! Nou ja, ik moest hem wel zelf halen, maar toch. Vet mooi, en je kan naar vet veel liedjes luisteren. Ik bedoel, er staan er nu 367.821 op, en ik ben nog niet eens op de helft. Of zoiets. Hoe dan ook, die Belastingdienst, daar heb je wat aan. In tegenstelling tot die AIVD-hoeren...

2006-05-19T00:54:00.000+02:00

I haven't seen these boys in choir before

Normaal gesproken is het Eurovisie Songfestival vrij nietszeggend en saai. Zesderangs artiesten mogen de eer van het land verdedigen met een compositie die op een gemiddelde piratenzender nog niet door de voorselectie heenkomt. Aan de andere kant is het altijd wel prachtig om je over dergelijke types te verkneukelen. Zo ook in de voorronde voor de finale van zaterdag die gisteravond werd uitgezonden. Oekraine dat een wannabe-Shakira inzet voor wie de uitspraak van het Engels een onneembare horde is, Andorra dat met de zus van Free Willy aan de start verschijnt en deze 180 kilo schoon aan de haak in een strak en zwart cocktailjurkje hijst, Portugal dat vier mislukte Spice Girls zonder bh de bühne opstuurt. En dan was er nog onze nationale aanfluiting: de trommeldozen van Treble. Gezapig en grappig, ook dit jaar leek het weer een herhaling van zetten te worden.

Maar toen kwam Finland aan de beurt. En oh oh oh, wat een spektakel. Vijf gasten die met hun bijgepoetste death metalband de hele turnhal van Athene op zn kop zetten. Ze heten Lordi, dit is de website en ze gaan absoluut winnen zaterdag. Aan Melanie en mij zal het niet liggen: wij gaan zeker onze stem via nummer 3111 doorsmsen. Doet u ook even mee?

2006-05-18T11:36:00.000+02:00

Come and cut my heart out

Even uw aandacht voor een plaat die de laatste dagen mijn iTunes niet meer uit te branden is: Stargazer van Shane Alexander. Ik werd enkele weken geleden op de beste man gewezen door mijn singer/songwriter partner in crime Sophie, die de eerste cd in haar bezit heeft. Die plaat, The Middle Way, beviel me prima en datzelfde geldt dus voor nummer twee Stargazer. Alexander doet mij vooral denken aan Ozark Henry wat betreft stemgeluid, en wat betreft composities kan je niet om Jeff Buckley heen qua vergelijkingsmateriaal. De liedjes van deze in Pennsylvania geboren artiest zijn vooral gebouwd rond gitaar en piano, maar ook strijkers duiken soms op. Uiteraard krijg ik het ook weer voor elkaar om deze beste man te ontdekken op het moment dat hij zijn tour door Nederland net heeft afgesloten, maar goed. Liefhebbers kunnen het album de komende zeven dagen hier via de vrienden van YouSendIt binnenhalen. Persoonlijke favorieten zijn Ride the Tides en The Moore Hotel.

2006-05-15T13:23:00.000+02:00

We must be in dark territory

Nu Ayaan vet illegaal is in Nederland, moet ze natuurlijk weer opnieuw inburgeren. Dat is vet moeilijk (vraag maar aan Salomon Kalou), maar gelukkig hebben wij van Spookrijders.tk het hele cursusboek hier op de redactie liggen. Vandaar een willekeurige opgave uit het cursusboek, zodat alvast Ayaan een beetje kan oefenen.

VRAAG 43 - Utrecht Centraal is een wonderlijke plek, waar je heel veel spannende dingen kunt vinden. Een voorbeeld: flesjes water met Japanse teksten en Pokemon-figuren erop, die eigenlijk stiekem uit Duitsland komen. Maar ook bloemen. Stelt u zich dus de volgende situatie voor. U staat op de een of andere manier als illegale buitenlander toch ingeschreven aan de School voor Journalistiek in Utrecht, en u heeft net uw examenwerk ingeleverd. U bent op weg naar de trein terug naar huis, en u komt het volgende bord tegen bij de bloemenkiosk op het station. U besluit tulpen mee te nemen voor uw illegale huisgenoot uit Eritrea.

Wat doet u?

A U neemt 50 tulpen mee voor 5 euro, want je wilt Nederlander worden of je wilt het niet.
B U neemt 30 tulpen mee voor 5 euro, want u heeft toch geld zat dankzij uw handel in van de vrachtwagen gevallen dvd-spelers.
C U lacht de bloemenverkoper keihard in zijn gezicht uit, en gaat toch voor de pioenrozen.

2006-05-12T17:14:00.000+02:00

That's just what a bear would say

In de Formule 1 wordt wat afgeroddeld. Logisch natuurlijk, in een tak van sport waar aanzien zo'n grote rol speelt en waar grote belangen op het spel staan. Zo dook gisteren op de Nederlandse website F1Racing.net het bericht op, dat mijn prettig gestoorde mede-Rotterdammer Robert Doornbos (foto) vanaf de GP in Monaco een racestoeltje krijgt bij het team van Red Bull Racing (RBR). Ik deed al een klein vreugdedansje. Maar er was niks van waar, schreeuwde RBR al snel. Pure onzin. De website in kwestie bleef echter eigenwijs, en het bericht pronkt nog steeds op de frontpage. Dan doen we het maar anders, moeten ze bij Red Bull gedacht hebben. Vanmiddag verscheen dit geweldige persbericht:

GUESS THE DRIVER

In view of a spate of rumours on the Internet today, Red Bull Racing would like to clarify who will partner David Coulthard for the rest of the season.

Monaco: His Highness Prince Albert
Silverstone: The new BRDC President, Damon Hill
Canada: The singer Bryan Adams. Because everything he does, he does it for us
USA: Jim Morrison. Because we’re told he’s good at closing the Doors on other drivers
France: General de Gaulle. Because he’s always got his nose in front
Germany: Kai Ebel. Because at last he’d wear some really smart clothes
Hungary: Christian Klien as it’s the nearest thing to a home race for an Austrian
Turkey: Anyone who can get over the Bosphorus bridge in time for practice
Italy: Flavio Briatore
China: Some Wong number
Japan: Eugene Ide*
* subject to FIA approval

Je zal toch maar voorlichter zijn bij RBR en de hele dag dit soort practical jokes mogen uithalen (het is niet de eerste keer namelijk). Zouden ze nog een baantje vrij hebben daar?

2006-05-10T10:17:00.000+02:00

Holy guacamole!

AMSTERDAM - André Hazes is gereïncarneerd in een kikker. Dat zei zijn weduwe Rachel dinsdag in RTL Boulevard. "Ik was op vakantie en elke dag zagen we een kikker. En op de laatste dag kwam hij binnenlopen", vertelt Rachel. "Andere mensen zullen denken: ze spoort niet. Maar ik denk: dat is Dré."

Ook in andere gebeurtenissen ziet zij de hand van de volkszanger, bijvoorbeeld wanneer het licht flakkert. Rachel verdedigt zich nu alvast tegen iedere kritiek die ze zal krijgen op haar openbaring. "Andere kikkers zullen denken: wat een belediging. Maar ik denk dat het voor iedere kikker een eer is als hij Andre's ziel verder mag dragen."

Sinds Hazes' dood in 2004 is hij nog geen seconde uit Rachels gedachten geweest. "Dat kan ook niet en dat mag ook niet." Aan een andere man heeft zij voorlopig geen behoefte, zegt ze. "Ik heb het nog wel even geprobeerd met de tuinman, maar dat was ook niet ideaal. Het klinkt misschien raar, maar onze tuinman drinkt niet. En zonder die alcohollucht is het toch niet hetzelfde."

Rachel zei tevens te overwegen om de kikker heilig te laten verklaren. "Schijnbaar was een beeld toch niet genoeg. Ik denk toch dat hij duidelijker wil laten merken dat hij nog onder ons is." Volgens Rachel heeft de zoon van de overleden volkszanger de kikker gevangen. "Dreetje junior heeft hem nu in een schoenendoos zitten. Ook dat is niet ideaal natuurlijk, maar dan loopt Dré tenminste niet weg."

(via)

2006-05-08T11:29:00.000+02:00

Nipples you could dial a phone with

Nog een week, en dan zit ik zwetend in de trein richting Utrecht met in mijn handen een mapje met mijn afstudeerwerk. Ik vermoed dan ook dat ik dezer dagen vrij weinig aan loggen toe zal komen, vandaar nu alvast deze winstwaarschuwing. Nu zullen de scouts van Sargasso's missverkiezing mij daar keihard op afrekenen, maar er zijn nu eenmaal meer dingen in het leven dan loggen. In de tussentijd kunt u rustig verder chatten in de commentunit, of u kunt uzelf een plezier doen en, gelijk ik afgelopen nacht deed, naar Match Point gaan kijken. Ten eerste omdat het de laatste van Woody Allen is, ten tweede omdat de dialogen bij vlagen geniaal zijn.

CHRIS: After my father lost both his legs, he found Jesus.
TOM: (laughs) Sorry, but to me that doesn't seem like a fair trade.

En als dat u niet overtuigt, dan is er altijd nog Scarlett Johansson. Ik bedoel maar.

2006-05-06T12:54:00.000+02:00

Just a lowly, lowly cook

Het zal wel rustig blijven in Driehuis, vanavond om zes minuten over zes. Drie jaar geleden was de begraafplaats aldaar het toneel van massale hysterie en misselijkmakende persoonsverheerlijking, maar zo snel als zij is gekomen, zo snel is de Fortuynstorm gelukkig ook weer gaan liggen. Zelfs de LPF lijkt de herdenking van haar geestelijk vader niet langer de gebeurtenis van het jaar te vinden. Dat was drie jaar geleden echter wel anders. Destijds maakte de Bende van Ellende uit protest tegen het kapen van de vrije meningsuiting door de Fortuynistische beweging een serie alternatieve Fortuynvlaggen. Spookrijders.tk voert vandaag wederom een van deze vlaggen. Opdat wij niet vergeten.

Wilt u ook? Kijk op deze website, zoek er een van uw gading uit, en plaats hem op uw weblog of website.

2006-05-03T13:09:00.000+02:00

I'll get an A for effort

Ik ben de laatste tijd erg van de communicatie met mijn lezers, zoals u merkt. Daarom heb ik weer een vraagstuk om uw hoofd over te breken. Op het eerste gezicht lijkt het volgende bericht vrij zorgelijk. Een recent onderzoek, uitgevoerd in opdracht van National Geographic, wijst uit dat de geografische kennis van de Amerikaanse jeugd tussen de 18 en 24 jaar ronduit belabberd is. Een paar uit het oog springende resultaten:

- Six in 10 could not find Iraq on a map of the Middle East.
- While Israeli-Palestinian strife has been in the news for the entire lives of the respondents, 75 percent were unable to locate Israel on a map of the Middle East.
- Despite the coverage of the damage from Hurricane Katrina, nearly one-third couldn't locate Louisiana on a map and nearly half were unable to identify Mississippi.

Aan de andere kant: wat maakt het nu eenmaal uit? De overgrote meerderheid van de Amerikanen komt toch in een blue collar job terecht. Als je maar weet hoe je een hamburger moet bakken, hoe onion rings eruit zien en hoe je een startmotor vervangt. Met die kennis kom je altijd wel aan een baan. Daar heb je geen geografische kennis voor nodig. Zeker niet als je, zoals het een goed naar binnen gekeerd Amerikaan betaamt, toch geen interesse hebt in de wereld om je heen (veel Amerikaanse jongeren vinden het wereldnieuws saai).

Zelf zou ik niet weten hoe het is om met een beperkte geografische kennis door het leven te gaan. Nu ben ik ook niet helemaal gezond, maar ik heb aan de atlasobsessie die mij als klein jongetje in de greep had wel een uitgebreide kennis van de wereld om mij heen overgehouden. Hoe zit dat bij uzelf, beste lezers? En hecht u er waarde aan? Of is het niet weten waar Israël ligt geen probleem? En is geografische kennis een voorwaarde voor het begrijpen van de wereld om ons heen? De comment-unit staat voor u open.

2006-05-01T11:28:00.000+02:00

You see anything, drop a dime okay?

Er zijn van die vragen in het leven, die je dagen achtereen kunnen bezighouden. Van die kwesties, waarvan je denkt: hoe zit dat toch? Die je maar niet kunt loslaten, die maar rond blijven spoken in je bovenkamer. Vraagstukken als de genocide in Darfur, de toekomst van onze verzorgingsstaat, de overlevingskansen van de sneeuwuil op het smeltende Antarctica en dus ook de volgende kwestie.

Is het u wel eens opgevallen dat iedere kop koffie in Gilmore Girls nauwelijks die naam mag dragen? Luke die de enorme koffiekop van Lorelai bijvult met nauwelijks twee slokken, Rory die een enorme to-go koffiebeker vult met een bodempje koffie: het is raar! En ik snap het niet! Waarom niet gewoon een goede stevige sloot koffie in die bekers storten? Het is niet alsof het een armzalige serie is van een armzalige productiemaatschappij zonder budget waarbij zelfs op de koffie op de set bespaard moet worden. Dus, lieve lezers, help mij uit de brand en zeg het me: heeft u enig idee waarom Davitamon? De comment-unit staat wijd voor u open.

2006-04-30T12:14:00.000+02:00

Rusty, teach this guy some English

In Nederland probeert momenteel de lijsttrekkersverkiezing binnen de VVD de gemoederen bezig te houden, maar laten we eerlijk zijn: het is allemaal een beetje magertjes. Een beetje lafjes zeg maar, een beetje timide. Nee, voor echt stevig campagne voeren moet je in de VS zijn. In november zijn er verkiezingen voor het Congres door heel Amerika, en dus draaien de campagnes van Republikeinse en Democratische kandidaten op volle toeren. In North-Carolina bijvoorbeeld is een strijd gaande tussen het zittende Congreslid Brad Miller (Dem, foto) en zijn uitdager Vernon Robinson (Rep). Om u een idee te geven: dit zijn twee voorbeelden van de manier waarop Robinson de kiezers probeert te overtuigen van Millers criminele gedachtengoed. Het mag vrij hilarisch heten, maar laat ik het zo zeggen: vergeleken met deze character assassinations zijn Jelleke, Mark en Rita een stelletje mietjes.

The Twilight Zone (mov) (transcript)
Millers Mariachi (mp3) (transcript)

2006-04-27T12:18:00.000+02:00

You're in deep kimchi, baby

Met koninginnedag voor de deur kan ik er van alles en nog wat van maken. Ik zou een linkje kunnen droppen naar de foto's van vorig jaar, maar dat is ook wel wat cliché (bovendien heeft Melanie ze offline gehaald, en opnieuw uploaden heb ik geen zin in). Vandaar dat ik liever uw aandacht vraag voor het lot van de lokale oranjevereniging in Zaltbommel, dat mij via een van mijn bronnen in het land ter ore kwam.

Wat is er aan de hand? Welnu, de inwoners van Zaltbommel zullen het dit jaar elders moeten zoeken als ze nog een feestje willen hebben. De oranjevereniging in het dorp organiseert namelijk helemaal niks. Waarom niet? Welnu, de bereidheid onder de Zaltbommelaars om te helpen bij de voorbereidingen van een feest laat te wensen over. De vereniging heeft twee mannelijke bestuursleden, die meteen het hele ledenbestand van de vereniging vormen. Dat is wat weinig, en dus is er volgens de vrouw van een van de bestuursleden actief gefolderd en geflyerd voor het werven van vrijwilligers. Dat bleef zonder resultaat, waardoor het organiseren van een koninginnedagfestijn onmogelijk wordt. Het kan aan mij liggen, maar ik zie potentieel voor een republikeins bolwerk in Zaltbommel.

De oranjevereniging van Zaltbommel in gelukkiger tijden

2006-04-26T12:28:00.000+02:00

Junior, having a tough time?

I'd like to make a statement.

Afstuderen is hoer en ik wil naar een tropisch eiland net als Gerard Joling.
Thank you.

2006-04-23T17:19:00.000+02:00

Ain't it the truth

Dit is wat men in de volksmond noemt een prachtfilm. Een waar kunstwerk, waarbij ik me afvraag of ik dit jaar nog iets beters voorgeschoteld krijg. Op het IFFR was ik net te laat voor het bemachtigen van een kaartje, maar gelukkig was daar nog Melanie die de film ook in haar bezit heeft. Hoe dan ook, als u de kans krijgt: gaat dit zien.

2006-04-21T15:15:00.000+02:00

Welcome to the revolution!

Zoals u weet heeft bondscoach Marco van Basten vandaag zijn voorselectie van 33 spelers bekendgemaakt, waaruit hij uiteindelijk de 23 spelers zal kiezen die in Duitsland het WK moeten gaan winnen. Het mag duidelijk zijn dat Oranje waarschijnlijk de eerste ronde niet overleeft, omdat ik vermoed dat de heren Drogba, Kezman en Riquelme niet bijster onder de indruk zullen zijn van onze verdedigende 'grootmachten' Mathijsen, Boulahrouz en Vlaar. Defensief houdt het dus niet over, maar we zullen het er mee moeten doen. En wie weet dat onze aanvallers, die WEL van topniveau zijn (ik noem de hieronder getoonde Arjen Robben), de wedstrijden nog kunnen doen kantelen.

In ieder geval: ik heb uiteraard ook een zeer deskundige mening over de vraag wie onze driekleur moeten verdedigen. Zodoende bij deze mijn selectie van 23 spelers. Marco, doe er je voordeel mee, en misschien mag je toch nog die achtste finale tegen Mexico spelen.

De basis-elf

1. Edwin VAN DER SAR
2. Andre OOIJER
3. Giovanni VAN BRONCKHORST
4. Jan KROMKAMP
5. Khalid BOULAHROUZ
6. Philip COCU
7. Rafael VAN DER VAART
8. Mark VAN BOMMEL
9. Dirk KUYT
10. Arjen ROBBEN
11. Ruud VAN NISTELROOY

De back-ups

12. Henk TIMMER
13. Tim DE CLER
14. Joris MATHIJSEN
15. Wilfred BOUMA
16. Urby EMANUELSON
17. Wesley SNEIJDER
18. Denny LANDZAAT
19. Nigel DE JONG
20. Romeo CASTELEN
21. Robin VAN PERSIE
22. Klaas-Jan HUNTELAAR
23. Maarten STEKELENBURG

Nog een kleine kanttekening: ik heb deze selectie uiteraard gemaakt op basis van de 33 spelers van Van Basten. Persoonlijk had ik liever Afellay en Gentenaar in plaats van Sneijder en Stekelenburg geselecteerd, maar goed, soms is Van Basten ook een hoer.

2006-04-19T14:34:00.000+02:00

Get my pies out of the oven!

Pasen is weer achter de rug, en hoe kun je dan beter de draad weer oppakken dan met een nieuwscollege van de Universiteit Leiden over de hilarische lijsttrekkersstrijd binnen de VVD? Het college, mede georganiseerd door mijn Haagse NRC-homies, werd verzorgd door Patrick van Schie (foto 3), voorzitter van het wetenschappelijk bureau van de VVD, en oud PvdA-voorzitter Ruud Koole (foto 1). Discussieleider was de Leidse hoogleraar Jouke de Vries (foto 2).

Aardig in dat opzicht was de rol van Jouke de Vries, die door Patrick van Schie gekscherend de Jelleke Veenendaal van de PvdA werd genoemd. De Vries was namelijk bij de door Koole georganiseerde PvdA-lijsttrekkersverkiezing in 2002 net als Veenendaal een buitenbeentje. Hoogleraar en PvdA-lid De Vries vond destijds dat de overige kandidaten, Kamerleden Bos, Van Nieuwenhoven en Klaas de Vries, het teveel met elkaar eens waren. "Het werd tijd voor een beetje strijd, er moest immers iets te kiezen zijn," vond Jouke. Vandaar dat Jouke zich eveneens kandidaat stelde, wat weer leidde tot de onvergetelijke slagzin "Een stem op Jouke is beter, Jan-Peter!" Helaas won Jouke destijds niet, al bleef naamgenoot Klaas de Vries hem maar net voor in de einduitslag.

Uiteraard ging het gisteren vooral over de strijd tussen Rutte en Verdonk. Of het een goed idee was, om zoiets te organiseren? Van Schie vond van wel. Ergens in de jaren twintig had de voorloper van de VVD al wel eens iets van een verkiezing georganiseerd, maar dat verdween net zo snel als het gekomen was. "Voor het eerst sinds 80 jaar hebben VVD-leden weer wat te vertellen over het leiderschap van de partij." Maar ook Van Schie moest toegeven dat het toch vooral een veredelde vorm van Idols leek te zijn. "Inhoudelijk zijn er vooralsnog geen verschillen tussen Rutte en Verdonk, het gaat vooral om imago en stijl." Wat op zich geen probleem was, vond hij. "De partij is weer volop in het nieuws, en dat is goed."

Jouke de Vries wees nog op een ander punt: "Dit soort verkiezingen zorgt ook voor meer aandacht voor de politiek. Mensen vinden een paardenrace prachtig." Koole sprak zich vervolgens uit voor Mark Rutte, die volgens hem een breder appeal heeft dan de one issue-kandidaat Verdonk. Nog meer ontboezemingen: Van Schie zei te hopen op een links kabinet na 2007. "Het zal een drama zijn voor Nederland, maar dan weet ik wel zeker dat de VVD in 2011 de grootste partij van Nederland is." Overigens, herkent Jouke de Vries nog iets van zichzelf in dark horse Veenendaal? "Nou, ze mist wel gedrevenheid. Het mag allemaal wel wat feller. Je vecht als buitenstaander tegen de bierkaai, en dat vergt kracht."

Want het leven van een dark horse gaat niet over rozen. Jouke: "Ik moest destijds overal zelf naartoe rijden, want een chauffeur kreeg ik niet. Doodvermoeiend!" Ah! Heeft Jelleke misschien geen rijbewijs?

2006-04-15T15:15:00.000+02:00

You have some good luck there sailor

Ik ben het een beetje kwijt. Weet u het nog? Enerzijds is Hamas een organisatie die zich met het geweld tegen Israël niet zo populair maakt. Daarnaast vinden ze Israël hoer, en vinden ze dat Israël eigenlijk ergens in de Stille Zuidzee geparkeerd moet worden. Dan hebben zij er tenminste geen last van en kunnen ze rustig Jeruzalem als hoofdstad van Palestina opgeven bij de samenstellers van de Grote Bosatlas. En dat is natuurlijk niet de manier waarop we met elkaar omgaan. Vandaar dat Hamas al sinds mensenheugenis het doel is van boycots en dat soort dingen. Dat kon ook makkelijk, want Hamas was een verzetsclubje dat afgezien van hier en daar wat lokale bestuursposities geen rol speelde in de Palestijnse Autoriteit. Nou ja, misschien als storende factor dan, maar verder niet.

En toen kwamen de verkiezingen. Ze verliepen eerlijk, en iedereen was heel blij dat de Palestijnen democratisch een eigen regering bij elkaar gingen stemmen. Alleen niet iedereen was blij met het resultaat van die verkiezingen. Want nu kwam de spagaat: Hamas won de verkiezingen met grote overmacht en runt nu alleen de Palestina B.V. Ja maar, dat was niet de bedoeling. Dus wat zeggen the powers that be? We zijn wel voor democratie, maar dan mogen jullie alleen stemmen op de partijen die wij goed vinden, beste Palestijnen. Wij vinden Hamas hoer, wij vinden Hamas een terroristische club en we doen geen zaken met hoeren en terroristen. Maar jullie waren eigenwijs, jullie hebben niet naar ons geluisterd, dus geven we ook geen geld meer. Hypocrisie in zijn zuiverste vorm. Toch?

Volgens de letter wel. Het is hypocrisie om vrije verkiezingen voor te staan, maar vervolgens voorwaarden te stellen aan die verkiezingen als de uitslag je niet aanstaat. Dat is een beetje valsspelen. Want het is nu eenmaal een risico van de democratie dat mensen niet altijd een verstandige keuze maken. Als je dat niet wilt, moet je de democratie lekker afschaffen. Maar goed, zaken doen met clubs als Hamas druist tegen Westerse normen en afspraken in. Dus de VS, Nederland en hun medestanders hebben groot gelijk als ze de geldkraan dichtdraaien. Toch? Ik weet het niet meer. Want ik snap meneer Al-Aftal ook wel weer. Hij zegt: wij doen mee volgens jullie Westerse democratische regels, en nu krijgen we dit. Wat weerhoudt ons er dan nog van om de bommengordel weer om te snoeren?

Ik vind het een lastig dilemma, en ik ben het even kwijt. Ik snap het argument om Hamas dood te zwijgen, maar ik snap de Russen ook wel weer, die zeggen: het is een risico, maar als we geen geld meer geven valt Hamas zeker de weten terug in oude gewoonten en wordt het een nog groter zooitje als voorheen. Kortom, zegt u het maar. Wat moeten we aan met Hamas? Wat moet zegevieren: principe of pragmatisme?

2006-04-14T16:55:00.000+02:00

I won't even bring my beeper

De Yeah Yeah Yeahs zijn hoer. Wel een beetje mooie sier lopen maken met een concert in de Melkweg op 23 mei, maar vervolgens doodleuk weer de Hollandsche binnengrenzen achter zich laten. Neem dan een voobeeld aan Infadels, die spelen tenminste zes keer in Nederland tijdens hun tour! Hoeren! Kut-Karen O en kut-drummer die op Jonathan Safran Foer lijkt (echt waar, kijk zelf maar)!

(Ergo: ik ben gewoon kenkerlaat geweest en het is nu dus uitverkocht. Oftewel, iemand die de Yeah Yeah Yeahs bij nader inzien een verschrikkelijke kutband vindt en zich afvraagt waarom hij of zij in HEMELSNAAM een kaartje heeft gekocht, die mag zich bij deze melden bij ondergetekende. Of niet natuurlijk en me gewoon heel hard uitlachen. Zou ik ook doen namelijk.)

2006-04-13T10:32:00.000+02:00

We're jumping into a shitstorm here

Het heeft langer geduurd dan ik dacht, maar hij is er: de eerste grote bioscoopfilm gebaseerd op het sprookje rond Flight 93. U weet wel, het vierde vliegtuig dat op 11 september 2001 gekaapt werd, koers zette richting Washington terwijl het naar San Francisco moest gaan, en vervolgens voortijdig in Shanksville, Pennsylvania neerstortte. Er werd vervolgens een prachtig heldenverhaal omheen gebouwd, over passagiers die de kapers zouden hebben overmeesterd, maar iedereen die een beetje logisch nadenkt weet dat United 93 uit de lucht geschoten is omdat Bush nog wat langer in het Witte Huis of het Capitool wilde vertoeven.

Ik heb het officiële verhaal nooit geloofd, maar je zag wel van mijlenver aankomen dat dit verhaal nog eens in blockbuster format in de bioscopen zou verschijnen. En nu is het dus zo. Eind deze maand komt United 93 in de VS uit, terwijl Nederland moet wachten tot augustus. Wat opvalt is dat de cast geen enkele grote acteur bevat; de namen die op de creditsrol staan zijn vrijwel allemaal onbekend; alleen de CSI-liefhebbers onder u zullen Christian Clemenson misschien herkennen. Hoe dan ook, in United 93 geen Nicholas Cage-achtige types (die de hoofdrol in Oliver Stone's World Trade Center voor zijn rekening neemt). Overigens trek ik het ontwerp van de filmposter (boven, klik voor groot formaat) erg goed.

De trailer van United 93 staat al even op de Apple-site, en in de VS zijn al wat incidenten geweest rond de vertoning ervan in bioscopen. Mensen die er geen rekening mee hadden gehouden toen ze naar Scarie Movie 4 gingen, en vervolgens overweldigd door emoties de zaal verlieten, dat soort werk. Ik vind het rijkelijk overdreven, maar oordeelt u zelf. Ook aardig op de Apple-site is een feature waarin nabestaanden van de slachtoffers van United 93 aan het woord zijn. Onafgebroken staan ze achter het heldenverhaal, wat mij doet afvragen of dit een selectieve montage is. Maar goed, aan de andere kant kan ik me ook wel voorstellen dat het verlies van je dierbaren makkelijker te dragen is als je jezelf voorhoudt dat ze als held gestorven zijn.

2006-04-11T17:54:00.000+02:00

This little piggy went to the market

Het regende op Schiphol, en hard ook. Bovendien stond er een stevige wind, te zien aan de rood-witte windzak aan het einde van de C-Pier. Manuel zag het met lede ogen aan, terwijl hij vanaf zijn kunststof blauwe stoeltje in de wachtruimte naar buiten keek. Hij was al geen liefhebber van vliegen, maar met slecht weer vond hij het helemaal niks. Hij herinnerde zich nog die vlucht naar Alicante, twee jaar terug. Ook toen kwam hij van Schiphol af, en ook toen was er dat onstuimige weer dat alleen in Nederland in april leek voor te komen. De eerste vijftig minuten dat ze in de lucht zaten had hij alleen maar naar zijn schoenen zitten staren. Niet dat zijn ontbijt binnenbleef, dat bleek al gauw vergeefse hoop.

Goed, even doorzetten maar zo, dacht hij. Het is maar een paar uur, en dan ben ik weer in Madrid. De stad van de eeuwige zon, daar waar piloten hun vliegtuigen als veertjes aan de grond zetten. Hij sloot zijn ogen even, en zag de Spaanse hoofdstad voor zich. Zijn huis, zijn vrouw, zijn twee kleine dochtertjes. De kat. Hij keerde weer terug in de realiteit bij het horen van de intercom. Laatste kans voor het boarden van vlucht IB 3256, zo riep de juffrouw achter de Iberia-balie in drie talen om. Hij sloot nog een keer zijn ogen, en kwam met veel moeite overeind. Daar gaan we dan, dacht hij, de vijand tegemoet. Hij schuifelde richting de balie en overhandigde zwetend zijn ticket aan de dame.

Het was benauwd in de 757. Zo koud en guur als het buiten was, zo verstikkend was het hier in de cabine. Manuel begon alleen nog maar meer te zweten. Hij werkte zich met veel moeite achter een te dikke vrouw langs naar zijn plaats toe, zijn plastic tas stevig in zijn linkerhand geklemd. Bij zijn stoel aangekomen, zag hij dat hij een plek aan het raam had en vloekte binnensmonds. Hij zag de vleugels van het toestel niet graag bewegen op de thermiek, het maakte hem vaak nog nerveuzer. De vrouw aan het gangpad stond met duidelijke tegenzin op, en liet hem zijn plaats innemen. Terwijl hij zuchtend neerplofte, voelde hij hoe haar ogen hem nauwlettend bleven volgen. Hij keek opzij en produceerde een flauw glimlachje.

Ach ja, hij was er aan gewend. En eerlijk is eerlijk, hij was vergeleken met de gemiddelde Spanjaard geen alledaagse verschijning. Hij had een behoorlijke baard staan, zogenaamd omdat hij te lui was om zich te scheren, althans dat maakte hij iedereen wijs. Maar eigenlijk durfde hij niet zo goed meer. Op zijn 19e had hij een keer zijn halve wang opengehaald, waarna hij het scheermes als zodanig volledig in de ban had gedaan. Bovendien vond Juanita het prikkelen van zijn baard erg prettig, zo zei ze altijd. Toch werd hij sinds 3/11 vaker nagekeken. Ook zijn broer had het wel eens gezegd: je lijkt soms net een moslim. Maar Manuel peinsde er niet over daarom zijn uiterlijk aan te passen.

Even later zette het toestel zich in achterwaartse beweging. Ik moet iets om handen hebben, dacht Manuel terwijl zijn maag zich voor een eerste keer omdraaide. Hij graaide in zijn plastic zak en zocht naar de El Pais die hij op de luchthaven had gekocht. Maar de cadeau's voor zijn dochters ontnamen hem het zicht op de bodem van de zak, terwijl ook de gordel zijn middel afklemde. Hevig zwetend liet hij zich weer achterover vallen en gluurde schalks uit het raampje. De 757 maakte een scherpe draai en kwam tot stilstand. De motoren begonnen oorverdovend te loeien. Manuel keek opzij naar zijn buurvrouw. "Vamos!", zei hij weifelachtig met een nerveuze glimlach en sloot zijn ogen, terwijl hij probeerde zijn ademhaling weer tot rust te brengen.

Terwijl aan de binnenkant van zijn ogen duizenden vliegtuigen verongelukten, zag hij niet hoe de vrouw naast hem met grote ogen naar hem keek en vervolgens met drukke gebaren de aandacht van de purser probeerde te trekken.

(inspired by)

2006-04-09T17:41:00.000+02:00

Make Honolulu glow in the dark

Lange tijd heb ik gedacht dat het wel meeviel met de regering-Bush. Ik veracht Bush c.s. weliswaar omdat ik ze ervan verdenk 9/11 te hebben laten gebeuren, met het doel het Midden-Oosten in hun invloedssfeer te krijgen. Maar die opmars is gestokt in Irak, omdat de planning ronduit belabberd was. Hoe gedreven ook, de regering was vooral incapabel, en ergens was dat ook een geruststelling: door het drama in Irak is de neo-conservatieve wereldrevolutie zo goed als stilgevallen. Dacht ik.

Maar na het lezen van het artikel van Seymour Hersh in The New Yorker moet ik die opvatting gaan bijstellen. Voor het eerst sinds november 2000 jaagt Bush mij echt angst aan. Incapabel, leugenachtig, bereid om over lijken te gaan, fascistische trekjes: ik was er op voorbereid. Maar volslagen krankzinnig en losgeslagen van iedere realiteit? Dat had ik zelfs achter Bush en de zijnen niet gezocht.

De strekking van Hersh' artikel is als volgt: de VS zijn vastberaden om Iran aan te vallen en op die manier te voorkomen dat Iran een kernmacht wordt. De eerste vraag is uiteraard: met welk leger gaan ze dat doen dan? Het leger is volledig overstretched door de al lopende verplichtingen in Irak en Afghanistan; hetzelfde geldt voor de National Guard. Precies daarom heeft Team Bush een alternatieve strategie uitgedokterd: men overweegt serieus kernwapens te gebruiken:

'A government consultant with close ties to the civilian leadership in the Pentagon said that Bush was "absolutely convinced that Iran is going to get the bomb" if it is not stopped. He said that the President believes that he must do "what no Democrat or Republican, if elected in the future, would have the courage to do," and "that saving Iran is going to be his legacy." American use of nuclear weapons against Iran came under fierce opposition from the offices of the Joint Chiefs of Staff, but their advice was set aside, prompting some officers to consider resignations."

Team Bush gaat er van uit dat de Iraanse regering zodanig geschokt zal worden door een dergelijke aanval, dat de bevolking de kans krijgt om in opstand te komen en een volksrevolutie uit te voeren. Bovendien zouden alleen nucleaire wapens sterk genoeg zijn om de Iraanse nucleaire faciliteiten te vernietigen. Een soort Shock and awe revisited zeg maar. En er speelt dus nog meer mee: Bush is voornemens als legendarische president de geschiedenis in te gaan en "saving Iran is going to be his legacy." Als ik nadenk over de gevolgen wanneer Bush dit plan doorzet, draait mijn maag om.

2006-04-08T14:02:00.000+02:00

Six dead Washingtons, brother

Met de dag geniet ik meer van de show die de VVD ons dagelijks voorschotelt. Hoe het ook alweer begon? Welnu, iemand in de VVD vatte ooit het briljante idee op om de lijsttrekker voor de Kamerverkiezingen van 2007 te laten kiezen door de leider. Dat hadden ze bij de rooien immers ook al gedaan, en kijk eens waar ze nu staan in de peilingen. Dat soort redeneringen moeten ongetwijfeld ten grondslag hebben gelegen aan het plan, want enige weloverwogen afweging kan ik er niet in bespeuren.

Rutte (1) was de eerste, en Verdonk (2) kwam al gauw in beeld als tegenhanger. Het zou een tweestrijd worden tussen de vlotte Mark en de stevige dame Rita. Of nee, toch niet. Jelleke Veenendaal (3), in de volksmond ook wel bekend als de onvergetelijke Jelleke Wíe?, wilde ook een gooi doen naar het lijsttrekkersschap. De cynici zagen het meteen als een goedkope poging van feestvarken Veenendaal om haar plek op de kieslijst voor 2007 veilig te stellen. En hoe vaak hebben cynici al niet gelijk gehad?

Kortom, negeren was het devies wat betreft Jelleke. Maar dan kenden ze Jelleke nog niet. Vrijdagmiddag kreeg ze maar liefst twee uur bij de goedbeluisterde Frits Spits op Radio 2 om haar plannen uit de doeken te doen. Oh, en de onverlaten die het nodig hebben gevonden om haar níet uit te nodigen op de partijraad in Ermelo, die zullen het bezuren. Want Jelleke wandelt doodleuk naar de pers met haar verontwaardiging. Het maakt de verkiezing alleen nog maar meer tot een in potentie schadelijke farce.

Want een farce is het. De VVD wil vet hip doen met deze verkiezing, maar ondertussen weten ze nog niet precies wat ze aanmoeten met alle bijverschijnselen van zo'n campagne (zie ook de geweldige column van Youp vandaag in NRC Handelsblad). Verdonk die Rutte een aantal keer te kakken zet, waarna Rutte als een jankende kleuter zegt dat hij niet met modder willen gooien. Om daar aan toe te voegen dat er inhoudelijk geen verschil is tussen Rita en hemzelf. Oh, dus eigenlijk stemt de VVD over niets meer dan de cadeauverpakking van de campagne.

Nog leuker werd het vrijdagmiddag, toen vice-premier Brinkhorst minister Verdonk er fijntjes op wees dat het niet de bedoeling is dat om de haverklap kabinetsbeleid wordt bekritiseerd. Oftewel: of Rita de komende 13 maanden gewoon even haar klep wil houden en monddood de campagne in wil gaan. Voor Rutte geldt natuurlijk hetzelfde als staatssecretaris van Onderwijs. Misschien dat daar dan de verklaring ligt voor het kleutergedrag van Rutte. Al gaat hij dan wel een zware tijd tegemoet, want ik verwacht niet dat de tank Verdonk het veel rustiger aan zal doen na de reprimande van Brinkhorst. Het blijft tenslotte een D66'er.

Hoe dan ook is het geweldig: de VVD heeft twee kandidaten voor het leiderschap die eigenlijk geen eigen koers mogen varen omdat ze gebonden zijn aan het regeerakkoord, terwijl het enige alternatief tot op heden een bij het grote publiek volslagen onbekende gelukszoeker is. Erelid Vonhoff verzuchtte al dat de VVD 'levensgrote risico's' loopt. Ik hoop van harte met hem mee dat hij gelijk heeft. De voortekenen zijn in ieder geval erg veelbelovend.

2006-04-07T14:25:00.000+02:00

This insanity is so logical

Volgens Sargasso schort er wat aan mijn postfrequentie, en laat ik nogal veel gaten van meer dan een dag vallen. Nu zijn het natuurlijk schatjes bij Sargasso en is hun Battle of the Blogs superleuk en ben ik erg trots dat ik erbij ben, maar goed, weten zij veel dat ik ook nog een leven heb en dat ik postbode moet spelen en dat ik eigenlijk zou moeten afstuderen maar dat stiekem doch vakkundig aan het ontlopen ben door me met van alles en nog wat bezig te houden behalve afstuderen en dagelijks bloggen.

In ieder geval, vandaar ook dat ik ietwat laat ben met deze filmtip. Ik heb Capote al anderhalve week terug gezien, maar het mocht domweg nog niet zo zijn om er even een stukje bij te tikken. Welnu, bij deze dan.

Want laten we wel wezen: u bent allen verplicht om naar Capote te kijken. Waarom? Omdat het een buitengewoon knappe en fascinerende film is. Philip Seymour Hoffman, waar u zich sowieso nooit een buil aan kunt vallen, schittert als de literaire relnicht Truman Capote, die na het lezen van een nieuwsbericht in de krant een idee krijgt voor een nieuw literair meesterwerk.

Het bericht, over de moord op een gezin in Kansas, zou de inspiratie zijn voor Capotes klassieker In Cold Blood, en in feite vertelt de film het verhaal achter de totstandkoming van het boek. Dat kan saai worden, maar Seymour Hoffman heeft niet voor niets een Oscar gekregen voor zijn rol in Capote. Bovendien wordt hij terzijde gestaan door andere vakmensen als Chris Cooper en Catherine Keener; en zoals gezegd, het is een fascinerend verhaal.

Capote spoort de twee daders van de moord op en ontwikkelt met name een band met de jongste van de twee, Perry. Capote is maar op één ding uit: het verhaal van Perry op papier krijgen. Perry daarentegen denkt dat de schrijver hem en zijn handlanger van death row kan krijgen en vestigt daar al zijn hoop op. Als kijker merk je langzaam maar zeker dat Capote een spel van twijfelachtige moraliteit speelt, maar het schrikt om de een of andere reden nauwelijks af.

Daarvoor is Seymour Hoffman te innemend en kruipt hij teveel onder je huid. In de vrij aangrijpende apotheose kan je dan ook niet anders dan meeleven met de auteur, die in feite opgevreten wordt door zijn eigen werk. Zijn gedrag werpt zeker vragen op, maar als je weet dat Capote na In Cold Blood nooit meer een letter op papier zette, kun je er bijna vrede mee hebben. Misschien is de term 'verdiende loon' wat te zwaar, maar Capote is nooit meer van Perry afgekomen.

2006-04-05T15:32:00.000+02:00

Put her in a fucking truck in Jersey

Ik eet dus nooit meer koekjes van Verkade. Sorry, maar deze campagne is wel zo verschrikkelijk ranzig en wanstaltelijk! Ik bedoel, vroeger waren de Meisjes van Verkade gewoon nog goede chimeids van onbesproken gedrag waar je wat mee kon aanvangen. En nu worden we opeens afgescheept met dit soort ransapen. Bah!

(Ik weet, de posters hangen al een tijdje in het land, maar Marten was zo vriendelijk om er een foto van te maken, zodat ik het ook kan laten zien zeg maar.)

2006-04-05T00:35:00.000+02:00

Don't worry baby, you can play this game with your eyes shut

Ik schreef vorige maand al eens over haar, en enkele uren geleden stond ze voor zeven euro in de sfeervolle bovenzaal van Paradiso: Anna Ternheim. Nu is dat een buitenkansje en aangezien ik zeer gecharmeerd ben van Anna's album Somebody Outside, spoedde ik mij naar de hoofdstad in het gezelschap van mijn soulmate Sophie.

Anna live is nog mooier als op plaat. Ze speelde al haar nummers akoestisch, zoals ze ook op de bonus-cd van haar album staan. Van het openingsnummer (My Secret) tot de tweede toegift (Fleetwood Mac-cover Little Lies), het was allemaal even prachtig. En dat waren alleen nog maar de akoestische gitaarsongs; achter de piano werd het allemaal nog wat sprookjesachtiger, met als hoogtepunten Shoreline en A French Love. Bij haar Bowie/Iggy-cover van China Girl kwam een derde instrument tevoorschijn: een iPod. De ideale oplossing als je je band niet mee kunt nemen op tour, verzekerde Anna haar publiek; bovendien is de iPod ook nog eens een mooi design. En inderdaad, opeens leek het alsof Anna niet langer alleen op het kleine podiumpje stond.

Tussendoor kwetterde ze vrolijk tegen haar gehoor aan. Soms ging het iets te lang door, maar Anna is in ieder geval minder schuchter dan een Ane Brun of een Britta Persson. Bij ieder liedje moest verteld worden wat het achterliggende verhaal was, alsof ze koste wat kost wilde voorkomen dat de luisteraar het verkeerd zou interpreteren. Dergelijk dichttimmeren van interpretaties heeft niet mijn voorkeur, maar je vergeeft het Anna zondermeer. Ze vroeg immers ook of haar publiek verstand had van Zweedse muziek (waarbij mijn inbreng van Ace Of Base en A*Teens haar in een aanstekelijke lach deed schieten), terwijl degenen in het publiek die haar via het downloaden hadden leren kennen hun "geweten mochten sussen" door alsnog een cd te kopen. Het creeërde een ontspannen sfeer, waarin haar liedjes prima gedijen. En ik moet Sophie gelijk geven: is I'll Follow You Tonight niet de ultieme one-night-stand-song?

Voor degenen die ook nog willen: Anna speelt vanavond op het Sing A Song-festival in Lantaren Rotterdam, waar ook Ane Brun en soulzangeres Lizz Wright optreden. Wat betreft Wright: zij stond gisteren in de grote zaal, en zodoende hebben we voor het concert van Anna ook nog een paar nummers van haar meegepikt. Fan-tas-tisch. Daar ben ik nog niet klaar mee.

2006-04-01T13:44:00.000+02:00

I don't do this shit long distance

Terwijl de rest van Lowlands bij de Foo Fighters stond, gingen Mel en ik even iets eten bij de falafeltoko naast de India. Omdat het kenkerver lopen was naar de Alpha en ik stiekem niet zo'n zin had in Grohl c.s., bleven we hangen bij de India. "Een mix van punk, funk, electro, rave en artrock", zo omschreef het programmaboekje de act die zou gaan spelen. Ons idee: wat de neuk, we blijven hangen. Met ons ongeveer nog acht zielen, waardoor de India vrij treurig was. Een half uur en drie nummers verder stond de India afgeladen vol en hadden Mel en ik weer een nieuwe ontdekking gedaan. Nog een half uur verder hadden we pijn in de poten van het dansen; wat een feest!

Dat was augustus 2005. Half januari van dit jaar sloten ze Eurosonic af, en ook Carlo en Peter waren om. De afgelopen maanden is er plotseling een hype ontstaan, en zijn de London 'eads opeens opgepikt door MTV, Radio 3 en meer van die zelfbenoemde trendsetters. Vandaar ook dat de Melkweg gisteravond afgeladen was, net als de andere vijf poppodia die ze tijdens hun Nederlandse tour aandeden.

Het is niet altijd even toonvast, en je moet een sterke maag hebben om de tong van de zingende Ed Kowalczyk look-a-like te kunnen hebben. Maar oh, oh, oh, wat swingt het. Wat is het moddervet. En wat bouwen ze een feestje. Of je nu breezersletje bent en alleen maar in de zaal staat omdat je bij MTV een kaartje hebt gewonnen, of dat je een muziekrecensent bent die eigenlijk allang wat anders zou moeten doen omdat geen enkel nieuw hip bandje je meer verrast: je wordt overvallen. Je kan niet stil blijven staan. Je móet mee in die energiegolf die over je uitgestort wordt. Dus hup, Breezer aan de kant, colbertje om je middel, en een big up voor INFADELS! Pinkpop en Werchter zijn gewaarschuwd.